kłótnie z mężem

O zespole Otella wciąż niewiele się mówi, a jednak niepokojący jest fakt, że coraz więcej kobiet ma przesłanki ku temu, aby obawiać się o zdrowie psychiczne swoich partnerów. Objawy często są bagatelizowane i traktowane z przymrużeniem oka. Zupełnie niesłusznie. Syndrom Otella to bardzo poważne schorzenie, które rzutuje na całą rodzinę i wyjątkowo boleśnie może odbić się na dzieciach.

Zakochujemy się w wyjątkowej osobie. Nie widzimy poza nią świata. Jesteśmy szczęśliwi, radośni, optymistycznie patrzymy w przyszłość. Motyle w brzuchu sprawiają, że chcemy coraz więcej czasu spędzać z ukochaną osobą. Jesteśmy praktycznie bezkrytyczni, nie widzimy wad partnera, szaleńcza miłość sprawia, że wierzymy, że uda się przetrwać każdy kryzys. Niestety, sielanka rodem z romantycznych filmów nie trwa wiecznie. Związek ewoluuje, zmienia się, zdejmujemy „różowe okulary”, przecieramy oczy i dostrzegamy, że mąż nie jest taki nieskazitelny, że żona nie taka idealna jak na początku znajomości się wydawało. Proza życia, codzienność, rutyna, przyzwyczajenie, smutki, problemy, narastające kłótnie, przykre słowa, pretensje, żale, chłód uczuciowy – słowem „kryzys”. Jeżeli chociaż jednemu z partnerów zależy na relacji, zadaje pytanie: Jak ratować związek? Zanim jednak zadamy sobie to pytanie, warto odpowiedzieć sobie wcześniej, czy ratowanie związku ma sens, czy jest w ogóle szansa, żeby uratować małżeństwo, czy jest co ratować.

Mówi się często, że nie ma miłości bez zazdrości. Nawet badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych wskazują, że związki, w których partnerzy są wzajemnie o siebie zazdrośni, trwają dłużej niż te, w których zazdrość nie jest obecna albo nie manifestuje się tak bardzo. Czy w prawdziwym uczuciu zawsze musi być miejsce dla odrobiny zazdrości? Zdrowa zazdrość cementuje związek, gdyż stanowi sygnał, że partnerom wzajemnie na sobie zależy. Problem pojawia się, kiedy zazdrość przybiera niezdrowe rozmiary, a życie dwojga osób koncentruje się na kontrolowaniu partnera. Związek zaczyna powoli przypominać życie w klatce, brakuje oddechu, swobody, wolności. Jak widać, zazdrość zazdrości nie równa.

Z roku na rok rośnie spożycie alkoholu w Polsce. Problem jest o tyle alarmujący, że po alkohol sięgają coraz młodsze pokolenia. Alkoholizm staje się problemem nie tylko zdrowotnym, ale też społecznym, gdyż towarzyszy różnym niepokojącym zjawiskom, jak: przemoc domowa, konflikty z prawem, demoralizacja dzieci i młodzieży, rozpad małżeństw itp. Alkohol pełni różne funkcje w życiu człowieka – etanol staje się środkiem na poprawę nastroju, uśmierzenie bólu, sposobem na nawiązanie kontaktów społecznych. Czasami człowiek zaczyna pić jeden kieliszek wina co wieczór i nie zdąży się spostrzec, kiedy wpada w sidła nałogu. Kiedy picie alkoholu ma charakter „niewinny”, a kiedy nadużywanie alkoholu można uznać za objawy choroby alkoholowej?

Konflikty w związku są nieuniknione bowiem mimo miłości, tolerancji, szacunku i wsparcia, para to nadal konfrontacja dwóch autonomicznych jednostek o różnych osobowościach, temperamentach, potrzebach, marzeniach i doświadczeniach. Na styku tych jednostek dochodzi niejednokrotnie do spięć. O co najczęściej kłócą się małżeństwa? Zdarzają się kłótnie o pracę, o teściową, o metody wychowania, o seks, o podział obowiązków domowych, a także kłótnie o pieniądze i decyzje finansowe. Dom to wspólny budżet. Niestety na tle finansów dochodzi do wielu nieporozumień, a w skrajnych przypadkach nawet do rozstania małżonków.

Chorobliwa zazdrość to wyczerpujące uczucie, które niszczy nie tylko relację, ale i jednostkę. Definiuje się ją jako frustrację wywołaną pragnieniem, by mieć coś, co posiadają inni lub obsesyjną myślą o potencjalnej zdradzie partnera. Kiedy można mówić o chorobliwej zazdrości w związku? Czy istnieją sposoby na chorobliwą zazdrość?

Kiedy Ola dowiedziała się o zdradzie męża, miała 37 lat. Atrakcyjna, zadbana, długie nogi, burza rudych loków, aktywna zawodowo, uśmiechnięta, przykładna matka dwójki dzieci i troskliwa żona. Nigdy nie podejrzewała, że jej mąż Marcin ją zdradzi. Przecież to się zdarza innym małżeństwom, ale nie nam! My i zdrada? Nie, to niemożliwe! Zawsze uważała, że zdradzane kobiety bagatelizują sygnały ostrzegawcze albo nie chcą widzieć, że w ich związku dzieje się coś niedobrego. Ona czuła się bezpiecznie, Marcin nie dawał jej powodów do zazdrości. A jednak! Stało się! Przykra prawda wyszła na jaw. Co teraz? Wybaczyć czy odejść? Unieść się honorem czy walczyć dla dzieci? Jak w ogóle żyć po zdradzie?

Konflikt między teściową a synową to temat stary jak sama instytucja małżeństwa. Teściowa jawi się często jako stara jędza, która poucza, we wszystko się wtrąca i wszystko wie najlepiej. Synowa natomiast to zarozumiała dziewucha, która chce ukraść miłość syna. Obie kobiety traktują się jako potencjalne rywalki, które muszą ze sobą konkurować. Każda próbuje udowodnić swoją wartość. W konflikt między teściową a synową zaangażowany jest najczęściej obiekt kłótni, czyli syn i mąż w jednej osobie. Mężczyzna nie wie, po której stronie się opowiedzieć. Jak wybierać między dwiema najważniejszymi kobietami w swoim życiu – matką a żoną? Czy relacje na linii teściowa-synowa zawsze muszą oznaczać zarzewie walki?