fobie u dzieci

Lęk przed psami może wynikać z wielu przyczyn. Niekiedy ma postać łagodną, zdarza się jednak, że urasta do rangi trudnej do przezwyciężenia kynofobii. Jak pomóc dziecku przezwyciężyć strach? I czy istnieją specjalistyczne programy szkoleniowe dla osób z lękiem przed psami? Odpowiedzi na te pytania szukam z Darią Jaworską, dziecięcym psychologiem i autorką serii książek „Bezik. Wielki Pies”.

O klaustrofobii czy agorafobii słyszał chyba każdy. Okazuje się jednak, że można bać się rzeczy i sytuacji dużo dziwniejszych niż utknięcie w windzie czy otwarta przestrzeń. Poznajcie najdziwniejsze fobie na świecie.

Czerwienienie się jest widoczną oznaką zakłopotania. Rumieńce na policzkach mogą pojawić się w różnych sytuacjach i są zupełnie naturalnym objawem. Dla większości osób może to być źródłem niewielkiego dyskomfortu, ale są osoby, które odczuwają silny lęk przed zarumienieniem się. Jest to tak zwana erytrofobia. Skąd bierze się lęk przed czerwienieniem się? W jaki sposób można się pozbyć tej fobii?

Fobię szkolną określa się inaczej jako skolionofobię albo didaskaleinofobię. Należy ona do zaburzeń lękowych występujących wśród dzieci i młodzieży. Jest to fobia sytuacyjna, która wiąże się z lękiem przed szkołą samą w sobie, ale także przed sytuacjami, jakie mają miejsce w placówce, np. przed klasówkami, egzaminami, odpowiedzią przy tablicy, reakcjami nauczyciela, zachowaniami kolegów z klasy.

Fragment książki pt.: „Zespół Williamsa” (rozdział 1.5. Zachowanie)

Lęk przed ciemnością to jeden z najpopularniejszych lęków dziecięcych, który pojawia się w okolicach trzeciego lub czwartego roku życia. Wyobraźnia malucha podpowiada mu różne dziwne wizje, że pod łóżkiem czai się potwór, za firanką ukrył się duch, a w kratce wentylacyjnej siedzi straszliwy smok. Dodatkowo lęk przed ciemnością podsyca szelest liści za oknem, cienie na ścianach, wycie wiatru. Dziecko może nie chcieć zasypiać same w łóżku, mimo iż do tej pory nie było z tym problemu. Jak sobie radzić, gdy dziecko boi się ciemności?

Dziecko może zacząć bać się nieznanych sobie osób już około ósmego miesiąca życia. Dziecięce lęki są naturalnym zjawiskiem i pojawiają się na różnych etapach rozwoju szkraba. Maluch boi się ciemności, duchów, potworów pod łóżkiem, odkurzacza, hałasu, cieni na ścianach i może również obawiać się obcych. Większość dziecięcych lęków mija i ustępuje miejsca odwadze oraz dziecięcej ciekawości świata. Jak radzić sobie, gdy dziecko boi się obcych i na widok nieznanych sobie osób reaguje płaczem, histerią i ucieczką w ramiona mamy?