dzieci i rodzice (strona 5 z 5)

Coraz więcej młodych Europejczyków woli mieszkać z rodzicami niż się usamodzielnić – pokazuje najnowszy raport OECD Society at Glance 2016. Jak wypadamy?Polska młodzież jest bardziej samodzielna niż włoska, ale nie śpieszymy się, by opuścić rodzinny dom.

Szeroko zakrojone badania nad szczęściem wykazały, że posiadanie dzieci nie uszczęśliwia ludzi.

Ta sprawa wstrząsnęła mieszkańcami Niemiec. Był maj 2001 roku, gdy 9-letnia Peggy Knobloch zniknęła ze swojego podwórka. Sprawa była bardzo głośna. Mimo zakrojonych na szeroką skalę poszukiwań, jej ciała wtedy nie znaleziono. Szczątki dziewczynki zostały zidentyfikowane dopiero w lipcu 2016 roku. Jak wynika ze wstępnych ustaleń, w zbrodni brali prawdopodobnie udział neonaziści.

Dzieci, które są przytulane i otoczone troską, rozwijają się lepiej. Bliskość rodziców ma bowiem ogromny wpływ na rozwój ich mózgu.

Ile jest kobiet godzących opiekę nad dzieckiem ze studiami w trybie dziennym, tego nikt nie wie. Takich statystyk uczelnie nie prowadzą, nie mają zresztą takiego prawa. Wiele młodych mam się jednak nie poddaje, i mimo wielu przeszkód, kontynuują swoją edukację.

Pewna para z Niemiec chciała sprzedać swoje miesięczne dziecko w Internecie. Postanowiła zamieścić ogłoszenie na serwisie aukcyjnym eBay, wyceniając malucha na 5000 euro (ok. 20 tys. złotych).

Są na liście codziennie odwiedzanych miejsc w sieci przez kobiety spodziewające się dziecka i matki. Jest ich całe mnóstwo. Blogi parentingowe, bo o nich mowa, robią w Polsce zawrotną karierę. Na czym polega ich fenomen?

Dobry kontakt z dzieckiem, to podstawa wychowania. Warto jak najwięcej rozmawiać ze swoją pociechą, ponieważ buduje to zaufanie oraz poczucie bezpieczeństwa. Jednak są kwestie, o których lepiej nie wspominać dziecku. Czy wiesz, jakie?

Posiadanie dzieci to cudowne doświadczenie i prezent od losu, który jednak czasem przyprawia o ból głowy. Jednak lepiej jest się śmiać niż płakać, czego dowodzą ci rodzice. Łączą oni sztukę wychowania potomków z poprawianiem sobie humoru. Tylko... Czy zawsze ich praktyki są dobre dla dziecka?

Gdy spojrzymy na rodzinę sprzed 30 lat, to zobaczymy, że pewne sprawy się zmieniły. Wydaje się, że przeobrażeniu uległ model funkcjonowania rodziny. Przede wszystkim obecnie znacznie więcej mam pracuje zawodowo.

Nie istnieją mamy doskonałe. Mimo wielu starań i wysiłków, każdej z nas zdarza się popełniać błędy wychowawcze. Pojawia się zmęczenie, frustracja, gorsze samopoczucie i wówczas wybuchamy na niewinne dziecko. Zdarza się czasem tak, że sam szkrab wyprowadza nas z równowagi, nie reagując na czterdzieste upomnienie, trzydziestą prośbę i piętnasty zakaz. By mieć cierpliwość do dziecka, trzeba też wykazać się cierpliwością do samego siebie. Skąd ją czerpać?

Wspierajcie się nawzajem w swoich decyzjach i nie podważajcie swojego autorytetu. Jeśli nie wiecie, jaką decyzję wspólnie podejmiecie, nie musicie odpowiadać dziecku od razu. Gdy usłyszy ono, że odpowiedź możliwa jest dopiero po konsultacji, będzie wiedziało, że darzycie się wzajemnym szacunkiem. Oczywiście, czasami możecie wiedzieć, jakie zdanie ma druga strona, więc nie ma co dać się zwariować. Podstawą jest zdrowa relacja pomiędzy rodzicami.

Każdy rodzic oczekując na swoje dziecko tworzy sobie w głowie obraz samego siebie jako idealnej matki bądź idealnego ojca. Po urodzeniu dziecka zaczyna się wartościowanie rzeczy na ważne, ważniejsze i najważniejsze. Wszystko, co było dotąd tak oczywiste, nabiera innego wymiaru. Praktyka nie idzie wcale w parze z teorią, a życie weryfikuje stawiane sobie cele.

Wychowanie dziecka to nie tylko ogromna odpowiedzialność, ale i duży wydatek. Wielu przyszłych rodziców nawet nie zdaje sobie sprawy, jakie koszty będą musieli ponieść, by zapewnić swoim dzieciom wyżywienie, ubrania, kosmetyki, zabawki, pomoce naukowe oraz opiekę zdrowotną. Dobrą wiadomością jest fakt, że na niektórych wydatkach można zaoszczędzić. Mimo to, planując dziecko, należy przygotować się na konieczność wydania sum sięgających łącznie ponad sto tysięcy złotych. W takiej sytuacji zasadne są wątpliwości wielu par, czy stać ich na dziecko.

Samotna matka to niestety coraz częstszy przypadek na tle „rodzinnych obrazków”. Niezależnie od tego, dlaczego kobieta samotnie sprawuje opiekę nad dzieckiem, zawsze jej matczyne obowiązki są wzmożone, ponieważ wymagają zapewnienia dzieciom nie tylko opieki w domu, ale również zaplecza finansowego, bytu materialnego. Samotna matka, nie mogąc często wyegzekwować od ojca dzieci należnych alimentów, zmuszona jest pójść do pracy i samodzielnie dźwigać ciężar samotnego rodzicielstwa.

Po co komu ślub? Przecież to tylko formalność. Sformalizowanie związku nie zagwarantuje długiego, szczęśliwego pożycia małżeńskiego. Ponadto ślub to sporo bieganiny, papierologii i nakładów finansowych. Jednym słowem, szkoda czasu i zachodu. Skoro dobrze jest bez ślubu, to po co go brać? Kiedy przestanie być sielankowo, każde pójdzie w swoją stronę bez szarpania się po sądach. Czy faktycznie tak jest? Czy sformalizowanie związku poprzez zawarcie małżeństwa to tylko niepotrzebna biurokracja, niemodna tradycja? Kiedyś życie „na kocią łapę” było źle widziane ze względów obyczajowych. Choć nawet dziś słowo „konkubinat” nie kojarzy się pozytywnie, pary chętnie rezygnują z małżeństwa. Nie będziemy tu debatować nad pobudkami, które nimi kierują, psychologicznym czy socjologicznym kontekstem takich wyborów. Chcemy jedynie zaznaczyć kilka istotnych kwestii, z którymi powinni liczyć się podejmując decyzję o pozostaniu w nieformalnym związku. Niestety, konkubinat to nie tylko pozytywy.

Mama i tata są niezbędni do prawidłowego rozwoju dziecka. Rodzice stanowią wzorzec zachowań do naśladowania, uczą życia, wspierają, opiekują się, troszczą się o maluchy, wychowują je. Mężczyzna zajmuje szczególne miejsce w strukturze rodziny – dostarcza wzorca męskości. Jest jednocześnie mężem i ojcem. Miłość ojcowska ma inny charakter niż miłość macierzyńska. Erich Fromm twierdził, że miłość matki to miłość bezwarunkowa. Matka kocha dziecko za to, że po prostu jest. Natomiast ojciec kocha maluchy miłością warunkową – kocha za coś, za realizację poleceń, dyscyplinę i posłuszeństwo. Role matki i ojca są potrzebne, gdyż wzajemnie się uzupełniają. Jaką rolę odgrywa ojciec w wychowaniu dziecka?