choroby płuc u dzieci

15-letnia Dakota Stephenson trafiła do szpitala z bólem pleców. Wkrótce okazało się, że jej płuca są wypełnione wodą, a dziewczyna jest skrajnie niedotleniona. Powodem było uzależnienie od e-papierosów.

Na świecie nie brakuje miłośników świec, szczególnie zapachowych. Lubimy je, bo nadają wnętrzom wyjątkowy klimat. Jednak eksperci przestrzegają, że dla zdrowia własnego i naszych dzieci, lepiej z nich zrezygnować. Mogą działać toksycznie i rakotwórczo - a to i tak niejedyne powody, by z nich zrezygnować.

Smog, czyli mgła zmieszana ze spalinami i dymem, zanieczyszcza powietrze i glebę. Czy w dni, gdy szczególnie dużo smogu unosi się nad ziemią, lepiej pozostać z dziećmi w domu? Czy też, mimo wszystko, pójść na spacer na powietrzu, mimo jego wątpliwej jakości? Specjaliści rozwiewają wątpliwości.

Utonięcie we własnym łóżku? Pomyślisz – przecież to niemożliwe. A jednak! Historia 4-letniego Francisco jest na to przykładem. Po powrocie z rodzinnego wypadu na basen, chłopiec zaczął skarżyć się na pewne dolegliwości, które jego rodzice zignorowali. Tydzień później już nie żył.

Zapalenie płuc u dziecka – taka diagnoza brzmi groźnie. Choroby u malucha nie wolno bagatelizować, ponieważ jego układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni ukształtowany. Wystarczy, że starsze rodzeństwo „przyniesie” ze szkoły katar, a u małego szkraba może rozwinąć się zapalenie płuc. Czasami choroba przebiega zupełnie niepostrzeżenie, bez symptomów ostrzegawczych w postaci gorączki i kaszlu. Niepokój rodziców wzbudza dopiero wyraźne osłabienie dziecka, jego złe samopoczucie i narastający problem z oddychaniem.

Kaszel, katar, gorączka – te objawy niemal natychmiast łączymy z infekcją. Podajemy odpowiednie leki, udajemy się do lekarza. Są jednak takie choroby, które przebiegać mogą w sposób bezobjawowy. Ich rozpoznanie jest wówczas bardzo trudne, wręcz niemożliwe, bez wykonania szczegółowych badań. Jakie problemy zdrowotne mogą pozostać długo niezauważone? Co powinno wzbudzić czujność rodziców?

Zespół Eisenmengera to inaczej naczyniowa choroba płuc, która jest bardzo poważnym schorzeniem. Jest ona wywołana wrodzonymi wadami serca powodującymi przeciek z lewej komory serca do prawej, przeciek między lewym a prawym przedsionkiem serca lub przeciek poprzez połączone pnie tętnicze. Zespół Eisenmengera może być więc wywołany zarówno siniczymi wadami serca, takimi jak tetralogia Fallota, jak i wadami niesiniczymi, takimi jak ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej lub ubytek w przegrodzie międzykomorowej. Zmiany w płucach są nieodwracalne, można jedynie zahamować je i stosować leczenie objawowe.

Dysplazja oskrzelowo-płucna to inaczej przewlekła choroba płuc pojawiająca się w okresie okołoporodowym u wcześniaków. Jest ona zazwyczaj skutkiem długotrwałej tlenoterapii i sztucznej wentylacji przedwcześnie urodzonego noworodka z ZZO (zespołem zaburzeń oddychania). Narażone na to zaburzenie są wcześniaki, których płuca są jeszcze niedostatecznie rozwinięte i których długotrwale leczy się za pomocą tlenoterapii i wspomagania oddychania. Im mniejsze i wcześniej urodzone dziecko i im dłuższe leczenie, tym większe ryzyko wystąpienia dysplazji oskrzelowo-płucnej.

Zwłóknienie płuc polega na tym, że w ich wnętrzu zamiast normalnych tkanek pojawia się tkanka łączna włóknista. Można to porównać do tworzenia się blizn na tkance płuc. Kiedy tkanka ta się pojawi, pozostaje już w płucach na zawsze.

Zespół zaburzeń oddychania (ZZO) to najczęstsze zaburzenie oddychania i krążenia występujące u noworodków urodzonych przedwcześnie. Jest to także zaburzenie najgroźniejsze dla zdrowia dziecka. Wynika ono z niewystarczającej do samodzielnego oddychania dojrzałości płuc, niedojrzałości układu krążenia oraz niedoboru surfaktantu, czyli substancji powierzchniowo czynnej, zmniejszającej napięcie powierzchniowe pęcherzyków płucnych. Niewydolność oddechowo-krążeniowa jest widoczna już przy pierwszym oddechu wcześniaka. Przy braku tlenoterapii może doprowadzić nawet do ostrej niewydolności oddechowej.

Leczenie mukowiscydozy (zwłóknienia torbielowatego) polega na łagodzeniu objawów choroby i wydłużaniu życia chorego. Jest to choroba wrodzona, i aby wydłużyć przewidywaną długość życia chorego do około 40 lat, trzeba ją wykryć już w pierwszym roku życia. Jeśli rozpoznanie, a z nim i leczenie pojawi się około 3-5 roku życia, przewidywana długość życia skraca się o połowę.

Ostra niewydolność oddechowa jest wywoływana przez różne czynniki uszkadzające płuca. Wskutek ostrej reakcji ze strony płuc, w narządzie pojawia się obrzęk wywołany wzrostem przepuszczalności. Zapalenie miąższu płucnego utrudnia wymianę gazową i prowadzi do hipoksemii (obniżenia ciśnienia parcjalnego tlenu we krwi), a w rezultacie do hipoksji, czyli niedoboru tlenu w tkankach. Ostrą niewydolność oddechową należy odróżnić od zespołu zaburzeń oddychania noworodka.