rodzeństwo bez rywalizacji (strona 2 z 2)

Podejmujemy decyzję: chcemy mieć więcej niż jedno dziecko. Oczami wyobraźni widzimy radosną dwójkę, trójkę albo całą gromadkę, wspólnie podbijającą świat. Decyzja o wielokrotnym rodzicielstwie jest z punktu widzenia rozwoju dziecka bardzo dobrym pomysłem. Jeśli dokładnie planujemy nasze macierzyństwo czy ojcostwo, jedną z wątpliwości będzie określenie odstępu czasu, w którym nasze maluchy mają pojawić się na świecie. Rok? Może dwa? A może sześć? Przyjrzyjmy się prawom, jakimi rządzą się rodzeństwa o rozmaitych różnicach wieku. Na kolejnym sklajdzie zobaczysz WIDEO Zobacz też: Dziennikarka przez miesiąc nie zmywała makijażu. Teraz żałuje testu

Małgorzata Rozenek-Majdan jest obecnie jedną z najpopularniejszych celebrytek w polskim show-biznesie. W mediach zaistniała w 2012 roku, gdy wcieliła się w "Perfekcyjną panią domu". Następnie pojawiła się jako jurorka w reality show "Bitwa o dom". W 2015 r. została prowadzącą programu "Piekielny hotel", a rok później programu "Projekt Lady". Kolejnym krokiem w jej karierze był udział w pierwszej edycji programu "Azja Express", gdzie wystąpiła u boku swojego męża – popularnego niegdyś bramkarza Radosława Majdana. Od kilku tygodni możemy ją śledzić w reality show "Iron Majdan". Jej życie zawodowe od lat więc jest na pełnych obrotach. Pomimo tego, Małgorzata codziennie znajduje czas dla swoich synów. W 2006 roku przyszedł na świat Stanisław, a w 2010 roku – Tadeusz. Ojcem chłopców jest aktor Jacek Rozenek, z którym Małgorzata była wiele lat. Jacy są synowie perfekcyjnej mamy? Na kolejnym slajdzie obejrzysz WIDEO Sprawdź też: 10 najpopularniejszych nazwisk w Polsce

Gdy 25-letni Will Seaton po 6 latach związku chciał oświadczyć się swojej dziewczynie, 23-letniej Ashley Schaus, wiedział, że jest również druga osoba, której powinien zadać to samo pytanie. Dlatego chłopak postanowił oświadczyć się również 16-letniej Hannah, siostrze Ashley. ‐ Chciałem włączyć do tego wszystkiego Hannah i jej również się oświadczyć - powiedział Seaton. ‐ Hannah jest częścią naszego związku i już uważam ją za siostrę! - dodał. Zobacz także: Strefa snu, relaksu i wyciszenia w twoim domu? Stwórz ją w banalnie prosty sposób

Zastanawialiście się kiedyś, jak wiele pamiętalibyście ze swojego dzieciństwa, gdyby nie fotografie? Na szczęście większość rodziców dba o to, aby wypełniać albumy zdjęciami swoich pociech. Dzięki upamiętaniu wielu chwil na fotografiach można cofnąć się w czasie, powspominać i zobaczyć siebie, swoje rodzeństwo i całą rodzinę. Niektórzy na powrót do przeszłości znajdują również inne rozwiązania. Oto osoby, które po latach odtworzyły swoje zdjęcia z dzieciństwa. Efekty są rozbrajające! Zobacz także: Strefa snu, relaksu i wyciszenia w twoim domu? Stwórz ją w banalnie prosty sposób

Rywalizacja rodzeństwa to naturalna sprawa. Dzieci nieustannie zabiegają o uwagę rodziców, chcą czuć się zauważone, kochane. Lubią, gdy docenia się je za sukcesy. Jeśli rywalizacja ta zachowuje granice zdrowego rozsądku, nie ma powodów do obaw. Dzieci nawzajem stymulują się do lepszych osiągnięć na różnych polach. Gdy natomiast rywalizacja rodzeństwa zaczyna wychodzić poza granice normy i wywoływać problemy wychowawcze, wówczas trzeba interweniować. Niezdrowa rywalizacja i konflikty między dziećmi mogą zaważyć na ich stosunkach w przyszłym życiu.

Zazdrość o rodzeństwo manifestuje się szczególnie w momencie narodzin drugiego dziecka. Do tej pory jedynak był w centrum uwagi rodziców i jego potrzeby traktowano priorytetowo. Kiedy na świecie pojawia się młodszy brat lub siostra, sytuacja rodzinna ulega zmianie. Starsze dziecko obawia się, że malec zajmie jego miejsce, a nawet skradnie miłość rodziców. Noworodek to dla starszaka potencjalny rywal, z którym trzeba walczyć i o wszystko konkurować. Czasami starsze dziecko może przejawiać swoje lęki i frustracje w postaci regresji, czyli cofnięcia się na niższe etapy rozwoju. Jak radzić sobie z zazdrością dziecka o młodsze rodzeństwo?

Kłótnie dzieci są nieuniknione, ale też potrzebne. Konflikty między rodzeństwem czy rówieśnikami uczą negocjacji, zdrowej rywalizacji, kształtują kompetencje językowe i zdolności konwersacji, sprzyjają osiąganiu kompromisów i uczą dogadywania się oraz rozwiązywania problemów. Czasami rodzice myślą, że ich dzieci nienawidzą się. Kłótnie nie ustają, maluchy gryzą się i szarpią. Im mniejsza różnica wieku między rodzeństwem, tym więcej okazji do sprzeczek. Rywalizacji nie ma końca, a rodzice czują się bezradni. Może nie umiemy wychować swoich dzieci? Kiedy interweniować? Wtrącać się w dziecięce konflikty? Dlaczego nasze dzieci bezustannie się kłócą i biją?

To jedno z najczęściej zadawanych sobie pytań, kiedy planujemy mieć więcej niż jedno dziecko. Odpowiedzi na nie tyle, ile ludzi, którzy je sobie zadają. Każdy przedział wiekowy ma swoje plusy i minusy.

27-letnia Hayley Lampshire z Kidlington (Oxfordshire, Anglia) w 12 tygodniu ciąży dowiedziała się, że będzie mamą bliźniaków. – Byliśmy w szoku, nie mieliśmy jeszcze pojęcia jak poradzić sobie z jednym dzieckiem, a co mówić o dwójce – mówi Hayley.

Jedynacy zyskują więcej uwagi i czasu rodziców, nie muszą się z nikim dzielić słodyczami czy zabawkami. Wychowanie jednego dziecka wydaje się być prostsze niż dwójki, jednak mimo wszystko warto postarać się o brata lub siostrę dla pociechy. Dlaczego? Poznaj 5 powodów.

Wiele osób zastanawia się, jaka różnica wieku między rodzeństwem jest najodpowiedniejsza. I trudno znaleźć tu jednoznaczną odpowiedź. Dwie opowieści, dwie skrajnie różne historie. Kasia jest 15 lat starsza od swojego brata. Gdy się urodził, jej rodzice zupełnie zapomnieli o córce. Dziewczyna miała problemy w szkole, wpadła w nieodpowiednie towarzystwo, ojciec zaczął ją bić. Magda ma z kolei dwóch starszych (o 17 i o 15 lat) braci i siostrę, od której jest młodsza o 14 lat. Rodzeństwo ma ze sobą doskonały kontakt. Wspiera się i rozumie.

Jesteś najmłodszy czy najstarszy z rodzeństwa? Dotąd wielu psychologów uważało, że kolejność urodzenia w rodzinie determinuje naszą osobowość, charakter oraz późniejsze wybory. Naukowcy z Uniwersytetu w Lipsku oraz Uniwersytetu w Moguncji postanowili sprawdzić, jak jest naprawdę. W tym celu przeprowadzili badania, które miały ustalić, czy to, jacy jesteśmy, zdeterminowane jest przez to, jaka jest nasza pozycja wśród rodzeństwa. Okazuje się, że kolejność urodzenia dzieci może mieć wpływ na zdrowie, a nawet… orientację seksualną.

Zdjęcie trzech sióstr obiegło ostatnio całą sieć. Nie byłoby w nim nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że wszystkie kobiety trzymają w swoich rękach podobne zdjęcia – USG swoich ciąż.

Niesprawieliwe traktowanie dzieci przez rodziców bywa zmartwieniem wielu osób, które wychowały się z rodzeństwem. Nowe badania dowodzą jednak, że bycie faworytem niekoniecznie musi oznaczać coś dobrego: naukowcy wskazują na zwiększone ryzyko depresji wśród ulubieńców mam.

Decyzja o dziecku i o tym, ile mieć dzieci powinna być podejmowana wspólnie z partnerem. Dobrze, jeśli para stara się nie tylko określić, jakie ma nadzieje i oczekiwania związane z rodzicielstwem, ale także oprzeć swoją decyzję o ilości potomstwa na racjonalnych argumentach. Niestety, jednym z ważnych aspektów takiej decyzji jest aspekt finansowy posiadania dziecka.

Posiadanie rodzeństwa to nie tylko same zalety w postaci towarzysza do zabaw czy kogoś do przytulania. Młodszy brat lub siostra może nieźle dać w kość poprzez swoje krzyki, płacze, awantury i bieganie do rodziców na skargi. Na relacje między rodzeństwem wpływa płeć szkrabów i różnica wieku. Kolejność narodzin decyduje pośrednio o rozwoju osobowości obu maluchów. Inne doświadczenia mają dzieci, między którymi różnica wieku wynosi rok, inne, między którymi wynosi 5 lat, a jeszcze inne, kiedy różnica wieku to ponad 10 lat. Jak na układ rodzinny wpływa różnica wieku między rodzeństwem? Jak łagodzić konflikty między dziećmi?

Posiadanie rodzeństwa niesie ze sobą mnóstwo zalet – możliwość wspólnej zabawy, powierzania tajemnic, zawiązywania koalicji przeciw rodzicom. Niestety rodzeństwo to nie samo szczęście. Brat albo siostra oznacza kłótnie, bójki, sprzeczne interesy, awantury, różnice zdań. Konflikty rodzeństwa powstają z różnych powodów, np. konieczności dzielenia wspólnego pokoju, zabierania zabawek, niszczenia książeczek, przełączania bajki w telewizji na inny kanał. Czasem brat z siostrą żyją, jak pies z kotem. Sprzeczki między rodzeństwem są nieuniknione, ale warto wiedzieć, jak na nie reagować. Dlaczego rodzeństwo się ze sobą kłóci? Czy kłótnia może mieć pozytywny wpływ na dzieci? Jak łagodzić awantury między maluchami?

Wyobraźcie sobie taką sytuację: Do mieszkania wchodzi mąż w towarzystwie atrakcyjnej kobiety i oznajmia radośnie: Kochanie, to jest Jola i od dziś będzie mieszkała razem z nami. Powinnaś ją pokochać tak jak ja kocham was obie. Czy takie oczekiwanie nie wydaje się wam nieco wygórowane? Pewnie, że tak, to rozumie każdy, ale czy nie podobnie może czuć się nasze dziecko, które ni stąd ni zowąd dowiaduje się, że w JEGO domu pojawiła się konkurencja? Mama już nie jest na każde zawołanie. Babcia, która zawsze już w progu przytulała i obdarowywała jakimś drobiazgiem pędzi do łóżeczka, gdzie leży to małe COŚ. Ta istota, która zawłaszczyła uwagę i uczucia wszystkich dookoła.

Rzeczywistość po rozstaniu małżonków jest trudna nie tylko dla rozwodników, ale przede wszystkim dla ich szkrabów. Często jest tak, że dziecko nie zdążyło jeszcze ochłonąć po rozwodzie rodziców, a już się dowiaduje, że będzie miało braciszka z nowego związku mamy albo taty. Czy przyrodni brat to przekleństwo, czy błogosławieństwo? Czy przyrodnie rodzeństwo pała do siebie wrogością i nienawiścią, czy możliwa jest między nimi przyjaźń? Jakość relacji między przyrodnim rodzeństwem w dużej mierze zależy od rodziców. Czy warto zapoznawać ze sobą przyrodnie rodzeństwo?

Przyrodnia siostra nie musi przywodzić na myśl wrednych sióstr z bajki o Kopciuszku, które wykorzystywały dobrą dziewczynkę. Chociaż relacje między przyrodnim rodzeństwem nie należą do najłatwiejszych, nie oznacza to, że między maluchami nie ma miejsca na prawdziwą przyjaźń. Aby stosunki między przyrodnim rodzeństwem były przynajmniej prawidłowe, powinni dbać o to także ich rodzice. Czy przyrodnią siostrę można traktować prawie tak, jak siostrę rodzoną? Jak pomóc szkrabom dogadać się między sobą? Jak unikać przenoszenia nieporozumień między dorosłymi na grunt relacji między przyrodnim rodzeństwem?