młodsze rodzeństwo (strona 3 z 3)

Posiadanie rodzeństwa to nie tylko same zalety w postaci towarzysza do zabaw czy kogoś do przytulania. Młodszy brat lub siostra może nieźle dać w kość poprzez swoje krzyki, płacze, awantury i bieganie do rodziców na skargi. Na relacje między rodzeństwem wpływa płeć szkrabów i różnica wieku. Kolejność narodzin decyduje pośrednio o rozwoju osobowości obu maluchów. Inne doświadczenia mają dzieci, między którymi różnica wieku wynosi rok, inne, między którymi wynosi 5 lat, a jeszcze inne, kiedy różnica wieku to ponad 10 lat. Jak na układ rodzinny wpływa różnica wieku między rodzeństwem? Jak łagodzić konflikty między dziećmi?

Oczekiwanie na drugie dziecko jest czasem radosnym, ale też wymagającym przygotowania do nowych okoliczności i nowej struktury rodziny. Model 2+1 przestanie funkcjonować wraz z pojawieniem się na świecie małego brzdąca. Narodziny dziecka stanowią wyzwanie nie tylko dla rodziców, ale też dla starszego rodzeństwa. Od dorosłych w dużej mierze zależy to, czy dziecko zaakceptuje młodszego braciszka lub siostrzyczkę. Rodzice zwykle obawiają się, że maluch będzie zazdrosny o noworodka i zacznie traktować go jako potencjalnego rywala, z którym trzeba walczyć o miłość i uwagę rodziców. Jak przygotować dziecko na przyjście nowego członka rodziny?

Dzieci różnie reagują na pojawianie się rodzeństwa. Niektóre z nich obawiają się, że zrobiły coś nie tak i przez to rodzice chcą mieć nowe dziecko w rodzinie, inne nie mogą doczekać się brata lub siostry, dotykają brzuszka mamy, śpiewają maleństwu kołysanki i przygotowują dla niego swoje zabawki. Jeszcze inne są złe na rodziców i nie chcą nowego dziecka, powtarzają sobie, że nie będą bawiły się z nim bawiły i planują ucieczkę z domu. Jak przygotować kilkuletnie dziecko na powiększenie rodziny?

Wyobraźcie sobie taką sytuację: Do mieszkania wchodzi mąż w towarzystwie atrakcyjnej kobiety i oznajmia radośnie: Kochanie, to jest Jola i od dziś będzie mieszkała razem z nami. Powinnaś ją pokochać tak jak ja kocham was obie. Czy takie oczekiwanie nie wydaje się wam nieco wygórowane? Pewnie, że tak, to rozumie każdy, ale czy nie podobnie może czuć się nasze dziecko, które ni stąd ni zowąd dowiaduje się, że w JEGO domu pojawiła się konkurencja? Mama już nie jest na każde zawołanie. Babcia, która zawsze już w progu przytulała i obdarowywała jakimś drobiazgiem pędzi do łóżeczka, gdzie leży to małe COŚ. Ta istota, która zawłaszczyła uwagę i uczucia wszystkich dookoła.

Rzeczywistość po rozstaniu małżonków jest trudna nie tylko dla rozwodników, ale przede wszystkim dla ich szkrabów. Często jest tak, że dziecko nie zdążyło jeszcze ochłonąć po rozwodzie rodziców, a już się dowiaduje, że będzie miało braciszka z nowego związku mamy albo taty. Czy przyrodni brat to przekleństwo, czy błogosławieństwo? Czy przyrodnie rodzeństwo pała do siebie wrogością i nienawiścią, czy możliwa jest między nimi przyjaźń? Jakość relacji między przyrodnim rodzeństwem w dużej mierze zależy od rodziców. Czy warto zapoznawać ze sobą przyrodnie rodzeństwo?

Przyrodnia siostra nie musi przywodzić na myśl wrednych sióstr z bajki o Kopciuszku, które wykorzystywały dobrą dziewczynkę. Chociaż relacje między przyrodnim rodzeństwem nie należą do najłatwiejszych, nie oznacza to, że między maluchami nie ma miejsca na prawdziwą przyjaźń. Aby stosunki między przyrodnim rodzeństwem były przynajmniej prawidłowe, powinni dbać o to także ich rodzice. Czy przyrodnią siostrę można traktować prawie tak, jak siostrę rodzoną? Jak pomóc szkrabom dogadać się między sobą? Jak unikać przenoszenia nieporozumień między dorosłymi na grunt relacji między przyrodnim rodzeństwem?