konflikty rodzinne

Przemoc w rodzinie to wciąż dla wielu temat tabu. Szczególnie przemilczana i prawie nieobecna w świadomości społecznej jest przemoc kobiet wobec mężczyzn, którzy żyją w bezradności, uwikłaniu i poczuciu wstydu, że są ofiarami swoich partnerek.

Relacje między dziećmi a rodzicami wyglądają różnie ze względu na wiele czynników – atmosferę w domu, styl wychowania, postawy rodzicielskie, relacje między samymi rodzicami, stosunki między rodzeństwem itp. Trudno o przykład idealnych relacji między rodzicami a dziećmi, gdyż takich nie ma.

Kłótnie małżeńskie są nieuniknione. Nawet najbardziej zgodne małżeństwo kłóci się od czasu do czasu. Konflikt między partnerami nie oznacza od razu katastrofy i braku miłości. Nieporozumienia świadczą o różnicy zdań, ale też o próbie ustalenia konsensusu, o tym, że małżonkom zależy na sobie, na zgodzie i wynegocjowaniu wspólnego stanowiska. Kiedy jednak konflikty między rodzicami nasilają się, a do tego dochodzą rozwiązania siłowe i rękoczyny, sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli. Najbardziej cierpią oczywiście najmłodsi. Dzieci niejednokrotnie nie potrafią zrozumieć, dlaczego rodzice na siebie krzyczą, wyzywają się i złorzeczą. Pojawia się dysonans i dezorientacja. W skłóconych rodzinach wychowują się maluchy z niskim i nieadekwatnym poczuciem własnej wartości i pewności siebieoraz z masą różnych kompleksów.

Rodziny zrekonstruowane borykają się z wieloma problemami. Rozstanie rodziców jest dla dzieci bezsprzecznie potężnym ciosem. Czasem nawet, będąc dorosłymi ludźmi, nie potrafią pojąć i zaakceptować faktu, że rodzice się rozwiedli. A co dopiero mówić o miłości wobec przyrodniego rodzeństwa?

Relacje w rodzinie, szczególnie te na linii synowa-teściowa i zięć-teściowa, nie należą do najprostszych. Wredne teściowe to temat niejednego kawału. Nie chce się nam jednak śmiać, kiedy nietolerancyjna teściowa staje się naszą rzeczywistością. Matka partnera zaczyna wtykać nos we wszystkie sprawy, wprowadzać własne zasady i czynić uszczypliwe uwagi, na które trudno pozostać obojętnym. Człowiek chciałby mieć co najmniej poprawne relacje z teściową, ale druga strona nie dokłada żadnych starań, by zaakceptować wybranka serca swojego dziecka. Jak dbać o stosunki z teściami?

Chorobliwa zazdrość to wyczerpujące uczucie, które niszczy nie tylko relację, ale i jednostkę. Definiuje się ją jako frustrację wywołaną pragnieniem, by mieć coś, co posiadają inni lub obsesyjną myślą o potencjalnej zdradzie partnera. Kiedy można mówić o chorobliwej zazdrości w związku? Czy istnieją sposoby na chorobliwą zazdrość?

Problemy z teściami są tak stare, jak sama instytucja małżeństwa. Najczęściej przytacza się obraz wrednej teściowej, która na każdym kroku chce zdyskredytować małżonkę syna w jego oczach. Czasem jednak teściowie (i to zarówno ze strony żony, jak i męża) wzajemnie się wspierają, by uprzykrzyć życie młodej parze. Najbardziej destrukcyjne bywają konflikty synowej z teściową. Obie kobiety walczą o tego samego mężczyznę. Z czego wynikają nieporozumienia na linii teściowa – synowa i jak dbać o to, by relacje rodzinne były przynajmniej poprawne? Jak porozumieć się z własnymi teściami?