dzieci do adopcji

Kilka tygodni temu podczas wywiadu w ''Dzień Dobry TVN'' Martyna Wojciechowska opowiedziała o adopcji kolejnej córki. Tatu pochodzi z Tanzanii i podobnie jak pierwsza adoptowana córka Wojciechowskiej, cierpi na albinizm. Zdjęciem obu córek Martyna pochwaliła się na Instagramie.

"Kochany Mikołaju, proszę o lalkę Barbie i ręcznik na basen – Weronika, 8 lat", "Witaj Mikołaju, zbliżają się święta i mam pewne życzenie, może się spełni..." - to tylko kilka z listów, które każdy może zaadoptować. Co to znaczy? O tym opowiedziała nam sama organizatorka akcji, Karolina Glinka.

Sarah i Andy Justice z Oklahomy pragnęli zostać rodzicami. Starali się o dziecko wiele lat. Bezskutecznie. W końcu zdecydowali się na adopcję. Kiedy rodzina się powiększyła, wydarzyło się coś, czego małżeństwo się nie spodziewało.

Rodzina McIntosh pod swoją opieką przez wiele lat miała ponad 125 wychowanków. Jednym z nich był Jordan, o którego adopcję Ingeborg McIntosh walczyła ponad 4 lata. Kobieta jednak od samego początku wiedziała, że połączyła ich wyjątkowa więź i dlatego nie podda się w tej walce. ‐ Kiedy wzięłam go w ramiona po raz pierwszy wiedziałam, że to prawdziwa miłość – mówiła Indeborg. Zobacz także: Skorzystaj z szalonych wyprzedaży i skompletuj szafę swojego dziecka! Teraz zaoszczędzisz nawet kilkaset złotych

Adopcja dziecka w aspekcie psychologiczno-społecznym jest sprawą bardzo poważną. To idealne rozwiązanie dla małżeństw, które nie są w stanie zostać rodzicami z przyczyn zdrowotnych, naturalnych lub po prostu pragną zaopiekować się dzieckiem. Decyzję o adopcji dziecka przez osobę starającą się wydaje sąd rodzinny na podstawie opinii przygotowanej przez ośrodek adopcyjny. Kandydaci na rodziców adopcyjnych muszą spełnić kilka warunków, a proces adopcyjny trwa długo.

Hubert to chłopiec, który od urodzenia mieszka w Centrum Zdrowia Dziecka. Tuż po przyjściu na świat (kiedy okazało się, że jest poważnie chory), rodzice pozostawili go w szpitalu. Od tego momentu trwają poszukiwania nowej rodziny dla Huberta. Aktualnie do adopcji chłopca przygotowuje się kolejna osoba (wiele par, które chciały go przysposobić, zrezygnowało na wieść o tym, jak poważnie jest on chory). Decyzją sądu czas oczekiwania na włączenie do rodziny Hubert spędzi w domu Urszuli Chrapeć — pielęgniarki od serca, która opiekowała się nim w szpitalu.

W Wielkiej Brytanii coraz częściej dochodzi do sytuacji, w których dzieci wręcz bezpodstawnie są odbierane biologicznym rodzicom. Do najczęstszych powodów zaliczana jest przemoc lub bieda. Już na początku 2017 roku głośno było o sprawie, w której odebrano rodzicom noworodka po tym, jak ojciec chwalił odżywki i sztuczne mleko dla dzieci. Głośna była także sytuacja, gdzie odebrano kobiecie dwójkę synów po tym, jak spała z nimi w jednym łóżku.

Adopcja dziecka to trudny proces, w którym potencjalni rodzice muszą sprostać wielu wymaganiom. Szczególnie skomplikowane są kwestie urzędowe i zebranie niezbędnych dokumentów. Ośrodki adopcyjne to miejsca, gdzie rodzice mogą uzyskać ważne informacje. Zadaniem pracujących tam ludzi jest przeprowadzenie ich przez ten trudny proces i upewnienie się, że adopcja przebiega zgodnie z prawem, a dziecko jest na najlepszej drodze do wejścia do szczęśliwej rodziny.

Już chyba wszyscy wiedzą, że Angelina Jolie i Brad Pitt się rozstają. Wiele osób nie potrafi tego pojąć, ponieważ byli jedną z najbardziej rozpoznawalnych i (wydawałoby się) szczęśliwych par na świecie. Razem wychowywali trójkę biologicznych dzieci: Shiloh Nouvel (ur. 2006) oraz bliźnięta Knoxa Leona i Vivienne Marcheline (ur. 2008), a także trójkę dzieci adoptowanych: Maddoxa Chivana (ur. 2001), Paxa Thiena (ur. 2003) i Zahary'ego Marleya (ur. 2005).

Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej chce ograniczyć adopcje zagraniczne. Powód? Rozdzielanie rodzeństw i utrata przez dzieci kontaktu z kulturą polską. - Nikt nas o takich zmianach nie informował - mówią pracownicy ośrodków adopcyjnych.

Nikole Kidman wraz z mężem Keithem Urbanem postanowili adoptować chłopca z Indii.

Raul Marin Ceja z Meksyku myślał, że będzie to dzień jak każdy inny. Gdy w sobotę rano szedł do pracy tą samą drogą przez park, którą chodził codziennie, spojrzał na brzeg rzeki. Jego uwagę zwrócił dziwny, poruszający się pakunek owinięty w koc.

Kaley i jej mąż przez kilka lat starali się o dziecko. Bezskutecznie. Dopiero niebywały zbieg okoliczności sprawił, że zostali rodzicami. Para adoptowała czworo dzieci, a finalizacja wszystkich adopcji nastąpiła w ciągu 24 godzin.

Adopcja ze wskazaniem to legalna, choć nieujęta bezpośrednio w przepisach forma adopcji, która umożliwia skrócenie procesu adopcyjnego z kilku lat do kilku tygodni lub miesięcy. Według niektórych jest to obchodzenie przepisów, ale według innych jest to działanie pozwalające dziecku trafić jak najszybciej do rodziców, którzy chcą je zaadoptować, zamiast przebywać w instytucjach opiekuńczych aż do momentu zakończenia wszelkich formalności, w tym szukania odpowiedniej rodziny.

Adopcja małego dziecka wiąże się z trudną kwestią uświadomienia mu, że jego opiekunowie nie są rodzicami biologicznymi. Większość dzieci chce się bowiem dowiedzieć czegoś o swoich prawdziwych rodzicach. Decyzja o poszukiwaniach biologicznych rodziców jest zazwyczaj trudna dla rodziców adopcyjnych, którzy obawiają się, że utracą dobry kontakt z dziećmi. Co mogą zrobić rodzice po adopcji?

Według raportu ONZ, handel ludźmi odnotowuje się w 118 państwach, a ofiary pochodzą z przynajmniej 136 krajów. Chociaż dane statystyczne są mocno zaniżone – nie zawsze proceder wychodzi na jaw – to w ostatniej dekadzie niepokojąco wzrasta handel dziećmi. W latach 2003-2006 liczba ofiar wśród małoletnich wzrosła o 20 proc., od 2007 do 2010 roku – o 27 proc., a przez kolejne 3 lata o 32 proc.

Problemy z adoptowanym dzieckiem to jeden z powodów wątpliwości rodziców, którzy zastanawiają się nad przysposobieniem nie swojego dziecka. Rodzice adopcyjni boją się, że dorastający nastolatek zacznie uciekać z domu, wagarować, że zacznie powielać patologiczne wzorce zachowań, jakie pamięta z domu rodzinnego. Rodzice adopcyjni rozważają, czy mówić maluchowi, że jest dzieckiem adoptowanym, a jeżeli tak, to kiedy o tym powiedzieć szkrabowi. Czy wiadomość, że zostało się wychowanym przez inne osoby niż rodzice biologiczni nie nasili buntu i agresji rozczarowanego dziecka? Jak radzić sobie z trudnościami wychowawczymi, jakie przejawia adoptowane dziecko? O czym pamiętać?

Jak adoptować dziecko? Jak przebiega adopcja? - zaczynają się zastanawiać rodzice, którzy stracili nadzieję na poczęcie własnego potomka, a bardzo pragną mieć dziecko, które będą mogli wychowywać i kochać. Decyzja ta musi być dobrze przemyślana oraz być poprzedzona odpowiednim przygotowaniem do powiększenia rodziny. Przyszli rodzice muszą też się przygotować na przyjście przez pewne formalności. Oto jak wygląda procedura adopcyjna.

Czy rodzice biologiczni są lepsi od tych adopcyjnych? Wydaje się, że odpowiedź jest oczywista. Niestety, rzeczywistość często weryfikuje tę prawdę i wiele maluchów dopiero w rodzinach zastępczych może doświadczyć prawdziwej miłości, wsparcia i szacunku. Maluchy, które trafiają do domów dziecka lub pogotowia opiekuńczego, mają za sobą wiele traumatycznych przeżyć – alkoholizm rodziców, rozboje, agresję, przemoc, wykorzystywanie seksualne, zaniedbanie. W ośrodkach opiekuńczych dzieci odebrane biologicznym rodzicom mogą pozostać 12-15 miesięcy. Jest to czas, który daje się rodzicom na „zrehabilitowanie się”, zmianę życia, odwyk, znalezienie pracy itp. Niewielu się to udaje, a nazwisko malucha trafia do bazy ośrodka adopcyjnego.

Jak adoptować dziecko? Co nas czeka? Jak radzić sobie z problemami wychowawczymi, które sprawia adoptowany maluch? Te pytania zadają sobie pary, które chcą przysposobić nie swoje dziecko. Miłość do szkraba przychodzi z czasem, etapowo. W szczególnie trudnej sytuacji są małżonkowie, którzy nie mogą mieć własnego potomstwa, gdyż jeden z partnerów jest niepłodny. Ich życie naznaczone zostaje przez ból, cierpienie, żal, daremne oczekiwania i nadzieje, lata nieskutecznych prób i leczenia. Małżeństwa nie mogące mieć własnych dzieci w mniejszym bądź większym stopniu przeżywają kryzys. Jedna strona ukrywa żal przed niepłodnym partnerem, a druga strona – obwinia się i cierpi, milcząc. Decyzja o adoptowaniu dziecka ma być początkiem nowego etapu w życiu pary.