adopcja w polsce (strona 2 z 2)

Według raportu ONZ, handel ludźmi odnotowuje się w 118 państwach, a ofiary pochodzą z przynajmniej 136 krajów. Chociaż dane statystyczne są mocno zaniżone – nie zawsze proceder wychodzi na jaw – to w ostatniej dekadzie niepokojąco wzrasta handel dziećmi. W latach 2003-2006 liczba ofiar wśród małoletnich wzrosła o 20 proc., od 2007 do 2010 roku – o 27 proc., a przez kolejne 3 lata o 32 proc.

Apel Komitetu Praw Dziecka przy ONZ o likwidację okien życia wywołał gorącą dyskusję. W Polsce w oknach życia znaleziono jak dotąd 86 niemowląt. Za każdą medialną informacją o podrzuceniu dziecka kryją się prawdziwi ludzie i ich dramatyczne historie. I nie chodzi wyłącznie o dzieci.

Jak adoptować dziecko? Jak przebiega adopcja? - zaczynają się zastanawiać rodzice, którzy stracili nadzieję na poczęcie własnego potomka, a bardzo pragną mieć dziecko, które będą mogli wychowywać i kochać. Decyzja ta musi być dobrze przemyślana oraz być poprzedzona odpowiednim przygotowaniem do powiększenia rodziny. Przyszli rodzice muszą też się przygotować na przyjście przez pewne formalności. Oto jak wygląda procedura adopcyjna.

Proces adopcyjny to dość skomplikowana i długotrwała procedura. Adopcja dzieci w Polsce wymaga czasu i cierpliwości do zmagań z biurokracją - jednak jest wiele szczęśliwych rodzin, którym się to udało. Proces adopcyjny powinien brać pod uwagę wszystkie predyspozycje przyszłych rodziców do opieki nad dzieckiem. W procesie adopcyjnym należy je zbadać i zweryfikować. Wszystkie te działania, mimo że spowalniają proces adopcyjny, mają na celu zawsze dobro dziecka.

Czy rodzice biologiczni są lepsi od tych adopcyjnych? Wydaje się, że odpowiedź jest oczywista. Niestety, rzeczywistość często weryfikuje tę prawdę i wiele maluchów dopiero w rodzinach zastępczych może doświadczyć prawdziwej miłości, wsparcia i szacunku. Maluchy, które trafiają do domów dziecka lub pogotowia opiekuńczego, mają za sobą wiele traumatycznych przeżyć – alkoholizm rodziców, rozboje, agresję, przemoc, wykorzystywanie seksualne, zaniedbanie. W ośrodkach opiekuńczych dzieci odebrane biologicznym rodzicom mogą pozostać 12-15 miesięcy. Jest to czas, który daje się rodzicom na „zrehabilitowanie się”, zmianę życia, odwyk, znalezienie pracy itp. Niewielu się to udaje, a nazwisko malucha trafia do bazy ośrodka adopcyjnego.

Adopcję można rozumieć jako uznanie cudzego dziecka za swoje własne i otoczenie je rodzicielską opieką. Adopcja polega na stworzeniu więzów rodzinnych na kształt naturalnych więzów krwi. Przysposobienie dziecka stanowi jedno z rozwiązań sieroctwa społecznego, ale też jest formą zaspokojenia marzeń rodzin niepłodnych, które pragną mieć dzieci. Z roku na rok notuje się jednak spadek liczby rodzin decydujących się na adopcję dziecka. Wynika to między innymi z nazbyt uwypuklanych różnić między dziećmi biologicznymi, a dziećmi osieroconymi, które przysposabia rodzina adopcyjna. Rodzicom, którzy decydują się na adopcję szkraba, towarzyszy wiele lęków i obaw. Psychologiczne aspekty adopcji dotyczą też trybu kwalifikacji potencjalnych rodziców, konieczności odbycia wielu szkoleń, kwestii motywacji zaadaptowania dziecka oraz trudów wychowawczych związanych z opieką nad dzieckiem, które nierzadko ma za sobą traumatyczny okres noworodkowy.

Procedury adopcyjne często budzą wśród przyszłych rodziców lęk i niepewność. Małżeństwo, które chce adoptować dziecko, boi się, że będzie zmuszone udowadniać swoje możliwości do sprawowania opieki nad dzieckiem. Przechodzenie wszelkiego rodzaju „testów” weryfikujących zdolność na bycie rodzicem może frustrować – jest jednak konieczne. Adopcja, czyli w języku prawniczym przysposobienie dziecka, jest czasem jedyną szansą na posiadanie potomstwa. Parę starającą się o adoptowanie dziecka czeka drobiazgowa procedura adopcyjna. Ma ona na celu sprawdzenie, czy małżonkowie podołają zadaniu opieki na dzieckiem i bycia rodzicami adopcyjnymi.