Połóg

Połóg to okres poporodowy, który raczej trudno zaliczyć do przyjemnych. Niestety, żadna kobieta, która została matką go nie uniknie, choć każda by chciała. I nie ma znaczenia czy urodziła dziecko naturalnie, czy przez cesarskie cięcie. Tak czy tak, czeka ją ok. 6 tygodni zmagania się z bólem, zmęczeniem, różnymi dolegliwościami poporodowymi, i niekoniecznie zrównoważonym stanem emocjonalnym. Jakby tego było mało, gdy dziecko, które się urodziło  jest jej pierwszym, musi uporać się z rozgryzieniem, jak ono działa. A wcale nie musi być to łatwe, bo noworodki w swej prostocie bywają dość skomplikowane.

Czemu tak się dzieje? Dlatego, że organizm kobiety, w którym najpierw przez dziewięć miesięcy zachodziły rewolucyjne zmiany, później dokonał heroicznego wysiłku i wydał na świat dziecko, teraz musi dojść do siebie, to znaczy do stanu sprzed poczęcia. Lekko nie ma. Macica musi się zwinąć. Rany poporodowe muszą się wygoić. Musi rozbudzić się laktacja. A do tego jeszcze życie uprzykrzają odchody połogowe. W dodatku kobieta nie bardzo ma jak usiąść.

Na szczęście, najgorzej jest na samym początku. Później sytuacja ulega poprawie. Najważniejsze, by odpowiednio w tym czasie postępować. Nie przemęczać się, jednocześnie dbając o aktywność fizyczną - ciągłe leżenie nie jest wskazane. Szczególnie uważnie dbać trzeba o higienę okolic intymnych. Często korzystać z prysznica i nie korzystać w ogóle z tamponów. Poza tym uważnie obserwować, czy nie pojawią się niepokojące objawy, np. dreszcze, silne bóle podbrzusza lub pleców, temperatura 38,5 st. C lub wyższa, obfite i nasilające się krwawienie, cuchnące odchody połogowe. Wymagają one niezwłocznego kontaktu z lekarzem.

Aneta Stawiszyńska-Marciniak