Metoda angielska

Metoda angielska jest nazywana także metodą podwójnego sprawdzenia. Jest to metoda naturalnego planowania rodziny, wykorzystująca pewne objawy do wyznaczenia, kiedy kobieta ma dni płodne i niepłodne. Na tej podstawie można zaplanować współżycie. Jeśli kobieta chce mieć dziecko, wybiera na współżycie dni płodne, jeśli nie – dni niepłodne. Metoda angielska to metoda objawowo-termiczna.

Historia metody angielskiej

Metoda angielska powstała w latach 70. i 80. XX wieku w Wielkiej Brytanii. Opracował ją zespół ginekologów Szpitala Położniczego im. Królowej Elżbiety. To metoda pozwalająca na ocenę płodności kobiety na podstawie badań i analizy skuteczności znanych wtedy naturalnych metod planowania rodziny. W 2002 roku zmodyfikowano metodę wprowadzając zmiany w obserwacjach w sytuacjach szczególnych, czyli po porodzie, w czasie premenopauzalnym i po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych.

Planowanie ciąży metodami naturalnymi wymaga od kobiety codziennego obserwowania własnego ciała i swojego cyklu menstruacyjnego. Naturalne metody planowania rodziny są przeznaczone zarówno dla kobiet, które chcą zajść w ciążę, jak i dla tych, które chcą ją stosować jako środek antykoncepcyjny. Kobiety o nieregularnych cyklach mogą mieć problemy ze stosowaniem metody objawowo-termicznej.

Jak stosuje się metodę angielską?

Metoda angielska jako naturalna metoda antykoncepcji, jak i metoda ułatwiająca zajście w ciążę, opiera się na samoobserwacji kobiety. Należy badać trzy czynniki:

• podstawową temperaturę ciała kobiety;
• wygląd i ilość śluzu szyjkowego;
• objawy szyjki macicy.

Te trzy czynniki pozwalają na wyliczenie dni płodnych i niepłodnych kobiety – chociaż można badać tylko temperaturę i do wyboru – śluz lub szyjkę macicy. Temperaturę należy mierzyć codziennie o tej samej porze, po przebudzeniu i przed wstaniem z łóżka. Okres wyższej niż normalnie temperatury ciała oznacza, że trwa okres okołoowulacyjny.

Wygląd, konsystencja i ilość śluzu szyjkowego są także bardzo ważne. Śluz płodny jest elastyczny, przezroczysty i dość obfity, powodujący uczucie wilgoci w pochwie. Pojawia się on w czasie owulacji, czyli w momencie najwyższej płodności kobiety. Ułatwia on dotarcie plemników do jajeczka, przyspiesza ich ruch, zapewnia im składniki odżywcze oraz przepuszcza tylko najsprawniejsze plemniki. Śluz niepłodny natomiast jest nieprzezroczysty (białawy lub żółtawy) i lepki, nie powoduje uczucia wilgotności w pochwie. Blokuje on dostęp plemników w głąb pochwy. Metoda podwójnego sprawdzenia wymaga także badania objawów szyjki macicy. Oznacza to obserwację otwartości, miękkości i wysokości szyjki macicy. Bada się to wkładając jeden lub dwa palce do pochwy.

Kiedy wyznaczy się czas owulacji, czyli pełnej płodności, pozostają dwa okresy płodności. Faza niepłodności przedowulacyjnej jest fazą niepłodności względnej. Oznacza to, że jeśli plemniki dostaną się w tym czasie do pochwy, mogą doprowadzić do zapłodnienia. Dzięki odpowiednim warunkom potrafią przetrwać w pochwie aż do 7 dni, więc do samego zapłodnienia może dojść po jakimś czasie, w fazie płodnej. Faza niepłodności bezwzględnej następuje po owulacji. Wtedy prawdopodobieństwo zajścia w ciążę jest znikome.

Anna Szozda