Noworodek

Okres noworodkowy w życiu dziecka trwa od chwili narodzin do 4 tygodnia życia. Można by powiedzieć, że jest to etap „przejściowy”, czas „aklimatyzacji”. Dziecko adaptuje się do nowego, nieznanego środowiska. Mama oswaja się z nową, życiową rolą. Oboje nie mają łatwo.

Noworodkowi już od chwili narodzin towarzyszą niezbyt miłe doznania. Hałas, jasne światło i chłód. Do tego, bez przerwy ktoś go bada, mierzy, kłuje i osłuchuje. Oceniają według skali Apgar. Zaglądają mu do oczu, do uszu. Poddawany jest uważnej obserwacji. Wszystko po to, by wychwycić ewentualne wady wrodzone i inne nieprawidłowości. Czasem lekarz diagnozuje żółtaczkę fizjologiczną, poddaje fototerapii, inny zauważy przyrośnięte wędzidełko. Maleństwo na odrobinę spokoju może liczyć dopiero po wyjściu ze szpitala.

Mama do chwili porodu ma wyobrażenie pięknego, grzecznego dziecka, które przesypia większość czasu, nie płacze. Tu następuje zaskoczenie. Po pierwsze, nasze dziecko wcale nie jest różowe i pachnące. Jest skurczone, pomarszczone, pokryte mazią, które głośnym krzykiem obwieszcza całemu światu, że jest. Noworodek nie przypomina bobasa z reklam. Jest kruchy i malutki, przez co tak zwykłe czynności, jak ubieranie, karmienie czy mycie mogą nastręczać kłopotów. W końcu jak tu nie zrobić mu krzywdy? Mamy boją się, że źle zaopatrzą kikut pępowiny lub uszkodzą ciemiączko.

Wybawieniem może okazać się mądra położna, która pokaże, doradzi, pomoże. Fachową radą służy również neonatolog – specjalista od noworodków i wcześniaków. Przekaże on mamie zarówno informacje o stanie zdrowia dziecka, jak i wskaże wszelkie objawy, zachowania, które powinny wzbudzić jej czujność  czy skłonić do wizyty u lekarza. Czy kichanie u noworodka jest stanem normalnym? Jak odróżnić naturalne dla noworodka, przerwy w oddychaniu od groźnego bezdechu?

Aneta Stawiszyńska-Marciniak