Szkodliwość pleśni

Niektórzy specjaliści uważają, że pleśnie to główna przyczyna wielu powszechnych infekcji. Ludzie nie zdają sobie sprawy z faktu, że zagrzybienie domu to nie tylko kwestia estetyki. Nie usuwając pleśni z mieszkań, skazują domowników na nawracające infekcje, alergie, a także inne poważne konsekwencje zdrowotne. Szczególnie podatne na działanie toksyn wytwarzanych przez pleśń są dzieci.

Zobacz film: "Dlaczego należy wyrzucać zainfekowane pleśnią produkty?"

Pleśń, widoczna w mieszkaniu na ścianach w postaci czarnych, zielonkawych lub brązowych plam, to w rzeczywistości siedlisko grzybów. Pleśnie są rozsiewane za pośrednictwem unoszących się w powietrzu zarodników, dlatego zakażone w jednym miejscu pomieszczenie bardzo szybko może się „zainfekować” całe. Na świecie istnieje 100 tysięcy gatunków grzybów. Nie wszystkie jednak żyją w naszym klimacie i naszych domach. Najpospolitszymi grzybami występującymi w lokalach mieszkalnych są Cladosporium, Aspergillus i Penicillium. Często w domach występują również takie gatunki jak Alternaria, Stachybotrys, Rhizopus, Mucor, Wallemia, Trichoderma, drożdżaki, Botrytis, Epi-coccum i Fusarium. Pleśnie oraz ich zarodniki potrzebują do rozwoju wilgoci oraz źródeł pokarmu, takich jak błonnik lub butwiejąca żywność.

Zobacz też:

Grzyby wytwarzają różnorodne toksyczne substancje zwane mikotoksynami. Produkują również betaglikany, które oddziałują na układ immunologiczny. Zapach pleśni pochodzi głównie z ich lotnych związków organicznych. O tym, że pleśń jest toksyczna, przekona się każdy, kto zje spleśniały pokarm. Działanie grzybów wchłanianych do organizmu razem z wdychanym powietrzem przez część ludzi jest niesłusznie bagatelizowane.

Oto przykłady najbardziej popularnych mikotoksyn i krótki opis ich działania: Aflatoksyny - bardzo aktywne czynniki rakotwórcze i uszkadzające wątrobę, wytwarzane przez niektóre rodzaje z gatunku Aspergillus. Ochratoksyny - nefrotoksyczne i rakotwórcze - wytwarzane przez niektóre rodzaje Aspergillus i Penicillium. Sterigmatocystyna - immunosupresyjna i powodująca raka wątroby, wytwarzana głównie przez gatunek Aspergillus, szczególnie przez Aspergillus versicolour (Aspergillus różnobarwny). Trichotheceny - wytwarzane głównie przez gatunki Stachybotrys i Fusarium; mogą powodować krwotoki i wymioty.

Praktycznie nie ma pomieszczeń, gdzie grzybów w powietrzu nie ma w ogóle, jednak istnieją pewne normy, których nie wolno przekraczać. Brak obecnie oficjalnych standardów określających dopuszczalne stężenie grzybów w atmosferze domowej, tym niemniej stężenia w liczbie od 150 do 1000 tworzących kolonie jednostek na metr sześcienny powietrza (cfu/m3) są traktowane jako stwarzające problemy zdrowotne. W licznych badaniach udokumentowano, że powietrze w niektórych domach bywa często skażone zarodnikami grzybów w stężeniu przekraczającym 1000 cfu/m3.

Objawy bakteryjnego, wirusowego, grzybiczego i atypowego zapalenia płuc u dzieci
Objawy bakteryjnego, wirusowego, grzybiczego i atypowego zapalenia płuc u dzieci [7 zdjęć]

Wśród czynników sprzyjających rozwojowi zapalenia płuc u dzieci wymienia się: zakażenia układu oddechowego,...

zobacz galerię

Uczulenia na grzybicze alergeny są bardzo pospolite, a badania dowodzą, że u 6 do 10 procent ogólnej populacji i nawet u 50 procent ludzi z alergiami występuje natychmiastowa reakcja skóry na grzyby. Wiele epidemiologicznych testów potwierdza także, że dzieci mieszkające w domach z pleśnią znacznie częściej niż ich rówieśnicy cierpią z powodu astmy. Niemowlęta wystawione na działanie grzybów częściej borykają się z sapką, kaszlem i chorobami przewodu oddechowego. Ale to nie wszystkie dolegliwości, jakie powodują domowe grzyby.

1. Lista jest bardzo długa:

  • nieżyt nosa,
  • problemy z oddychaniem,
  • bóle mięśni i stawów,
  • zespół podrażnienia pęcherza,
  • zapalenie zatok,
  • bóle głowy,
  • problemy natury żołądkowo-jelitowej,
  • zadyszka,
  • problemy ze wzrokiem,
  • bezsenność,
  • zapalenie krtani,
  • mdłości,
  • wysypka na skórze,
  • dysfunkcje nerek,
  • zmęczenie,
  • niepokój, depresja, rozdrażnienie,
  • zaburzenia pamięci oraz inne problemy o charakterze neuropsychiatrycznym,
  • drętwienie, mrowienie, drżenie kończyn i inne neuroreakcje.

To musisz wiedzieć:

Poza wymienionymi objawami, pleśnie w domu powodują też znaczne obniżenie odporności dziecka poprzez uszkodzenie układu immunologicznego. Maluchy wystawione na stałe działanie pleśni mają znacznie gorsze wyniki testów na skupienie uwagi, równowagę, czas reakcji, werbalne przypominanie i koncentrację pamięci. Towarzyszy im chroniczne zmęczenie, bóle głowy i kłopoty ze snem. Najważniejszą częścią leczenia jest unikanie wystawienia na pleśń oraz usunięcie skażenia z domu oraz innych miejsc, gdzie spędza się dużo czasu. Wszelkie zawilgocone powierzchnie należy wyczyścić i zdezynfekować środkiem przeciwgrzybiczym. Nieporowate powierzchnie, takie jak posadzki i ściany, na których widać ślady wzrostu pleśni trzeba oczyścić, a nasiąknięte wodą i zagrzybione elementy wyposażenia wnętrz, takie jak dywany i meble wyrzucić. W celu powstrzymania rozwoju pleśni konieczne jest kontrolowanie wilgotności pomieszczeń. Wykorzystanie klimatyzatorów i osuszaczy może w dużej mierze zredukować letnie stężenia pleśni w powietrzu zamkniętych pomieszczeń. Ilość grzybów znacząco obniżyć mogą również filtry powietrza.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!