Wskazania do indukcji porodu

Wskazania do indukcji porodu obejmują zagrożenie zdrowia matki lub/i dziecka. Wywoływanie porodu ma na celu przyspieszenie akcji porodowej, gdy kobieta rodząca jest już bardzo wyczerpana, a akcja skurczowa przedłuża się, co może skutkować zaburzeniami akcji serca u płodu i niedotleniem dziecka. Czasami indukcja porodu jest nadużywana. Nie każda sytuacja porodowa jest wskazaniem do podania środków przyspieszających poród, takich jak np. kroplówka z oksytocyną. W przebiegu porodu naturalnego dziecko samo wyznacza tempo akcji porodowej.

Polecane wideo:

Wywoływanie porodu

Wywoływanie porodu to inaczej indukcja porodu lub wzniecenie porodu. Na czym polega? Jest to sztuczne wywoływanie czynności skurczowej macicy u kobiety ciężarnej, najczęściej dokonywane w przypadku, gdy przyjście dziecka na świat się opóźnia i kobieta ciężarna rodzi po terminie porodu. Wywoływanie porodu ma na celu urodzenie dziecka drogami natury. Czasami lekarze przeprowadzają preindukcję, a więc wywoływanie porodu przed terminem. Przez preindukcję należy rozumieć farmakologiczne lub fizyczne postępowanie służące przyspieszeniu dojrzewania szyjki macicy, a więc jej rozwierania się.

Do indukowania porodu stosuje się:

  • oksytocynę – naturalny hormon powodujący skurcze macicy i wzmagający postęp akcji porodowej, uwalniany jest przy podrażnianiu brodawek sutkowych i ssaniu piersi,
  • prostaglandyny – hormony działające miejscowo, stymulujące fizjologię rozrodu i przyspieszające rozwieranie się szyjki macicy,
  • amniotomię – chirurgiczne przerwanie błon płodowych, nakłucie pęcherza płodowego, wzmagające częstotliwość skurczów macicy,
  • wysokie odklejenie dolnego bieguna pęcherza płodowego.

Czynniki przemawiające za indukcją porodu

Nie wszystkie okoliczności porodowe stanowią podstawę do wywołania porodu. Najczęściej na sztuczną indukcję porodu u kobiety w ciąży lekarze decydują się, gdy ciąża jest przenoszona, tzn. gdy kobieta jest już po 40. tygodniu ciąży, a dziecko nie śpieszy się z przyjściem na świat. Indukcja porodu, czyli wzniecenie porodu u kobiety, która nie ma skurczów porodowych, jest medyczną interwencją w naturalny przebieg wypadków i w związku z tym powinna być podejmowana tylko wtedy, gdy istnieją ku niej wskazania. Jakie czynniki przemawiają za indukcją porodu? Oto wskazania do wywołania akcji porodowej:

  • ciąża z oznakami przenoszenia (poród po terminie),
  • stan przedrzucawkowy, objawiający się nadciśnieniem tętniczym, białkomoczem i obrzękami nóg, rąk oraz twarzy,
  • niewyrównana cukrzyca insulinozależna matki,
  • konflikt serologiczny,
  • wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu płodu,
  • makrosomia płodu, czyli nadmierny wzrost płodu,
  • niewydolność łożyska,
  • przedwczesne pęknięcie pęcherza płodowego w ciąży donoszonej,
  • obumarcie płodu w okresie przedporodowym,
  • objawy zagrożenia płodu: zmniejszenie ruchliwości dziecka, zaburzenia tętna, zbyt mała ilość wód płodowych.
    Jak wskazują dane statystyczne, tylko 5% dzieci rodzi się w dniu terminu porodu. Zdaniem lekarzy, rutynowe wzniecanie porodu niesie więcej zagrożeń niż korzyści. Przy zastosowaniu indukcji poród na ogół jest bardziej bolesny dla rodzącej kobiety, ponieważ akcja skurczowa macicy jest bardziej dynamiczna. Rodzi to konieczność zastosowania środków znieczulających, które nie pozostają bez wpływu na matkę ani dziecko. Indukcję zaleca się natomiast, gdy od wyznaczonego pewnego terminu porodu mija dwa tygodnie.
Joanna Krocz, ponad rok temu

Indukcja porodu

Komentarze

dyskusje na forum