Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

System kar i nagród

Wychowanie dziecka to trudna sztuka. Rodzice muszą nieraz sięgnąć po system kar i nagród. Kara ma na celu zniechęcić dziecko do zachowań niepożądanych lub niebezpiecznych. Rodzice mają nadzieję tym sposobem nauczyć malucha tego, co jest złe i szkodliwe. Narody maja za zadanie kształtować właściwe postawy. Zarówno nagrody, jak i kary powinno stosować się z zachowaniem pewnych zasad. Warto też pamiętać, że nagrody są bardziej skuteczne niż kary.

Nagradzanie dziecka

Samo nagradzanie dzieci jest bardzo popularną metodą nie tylko wychowawczą, ale i niezłym środkiem motywacyjnym. Nagrody trzeba jednak stosować według...

1. Karanie dziecka

Nagradzanie dzieci jest znacznie przyjemniejsze, niż karanie. Kara wywołuje zawsze negatywne emocje zarówno w osobie karanej, jak i karzącej. Nie można jej nadużywać. Główną zasadą stosowania kar jest pokazanie dziecku związku między czynem i karą. Dziecko musi wiedzieć, co było powodem jego ukarania. W innym wypadku u malucha rodzi się poczucie krzywdy.
Rodzaje kar:

  • słowna nagana,
  • zakazanie dziecku wykonywania pewnych czynności przez określony czas,
  • odwołanie zapowiedzianego wydarzenia (np. wyjścia do kina),
  • naprawa wyrządzonej szkody.

Dużym i, niestety, częstym błędem popełnianym przez rodziców jest stosowanie nieproporcjonalnych kar – małe przewinienie, duża kara. Jak karać dziecko? Nie może być też tak, że dziecko raz zostanie ukarane za jakieś przewinienie, a innym razem nie. Rodzice powinni wytyczyć i jasno określić granice. Inną ważną kwestią stosowania kar jest jednomyślność rodziców. W momencie, gdy ojciec chce ukarać dziecko, a matka woli sprawę przemilczeć, dziecko nie wie kogo ma się słuchać. Ostatecznie jest zdezorientowane i nie ma pewności, czy zrobiło źle. Karę zawsze należy odnosić do konkretnego zachowania. Rodzic nie może powiedzieć dziecku, że jest ono złe. Można za to powiedzieć do dziecka: że źle zrobiło. Maluch może zostać ukarany za jedno przewinienie jeden raz.

Nieprawidłowe kary: zawstydzanie malucha, wyśmiewanie się z niego, przekupywanie, wyśmiewanie, wymyślanie dziecku, poniżanie go, głodzenie. Takie kary nie tylko poniżają godność malucha, ale też pozostawiają trwałe szkody psychiczne. Rodzice karząc dziecko, powinni wiedzieć, że wywołują w nim strach, wstyd, smutek, niepokój.

2. Nagradzanie dzieci

Rodzice stosujący system kar, nie powinni zapominać o nagrodach. Wychowywanie dziecka polega na zachowaniu równowagi. Nagradzanie jest z pewnością dużo przyjemniejsze, ale i w tym wypadku należy podchodzić do tego z umiarem. Należy dawać maluchowi nagrodę za wyraźne przekroczenie (pozytywne) konkretnej normy. Nagrody powinny być dopasowane do płci dziecka, jego zainteresowań oraz potrzeb. Nagradzać należy wysiłek dziecka włożony w osiągnięcie czegoś, a nie końcowego efektu. np. gdy dziecko mimo włożonego wysiłku dostaje trójkę.

System nagród pociąga za sobą pewne ryzyko. Dziecko może nauczyć się, że za każde osiągnięcie otrzyma jakąś nagrodę i po pewnym czasie może się tej nagrody domagać. Rodzice powinni pamiętać, by nie nagradzać prostych rzeczy. Jest to ważne dlatego, że dziecko może upomnieć się o nagrodę za wykonanie swoich obowiązków. Ważna zasadą jest dotrzymywanie obietnic. Jeśli rodzic obiecał dać coś maluchowi, powinien dotrzymać słowa. Nagradzanie przynosi lepsze efekty, niż karanie.

Polecane wideo:

Beata Kłoczko, ponad rok temu
Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Metody wychowywania
Metody wychowywania

Jak wymagać od dziecka?

Jak wymagać od dziecka?

Stawianie dziecku wymagań w sposób jasny, spokojny i stanowczy jest sztuką, której możemy się uczyć bez problemu w każdym wieku. Musimy jedynie dokonać świadomych wyborów.

Metody wychowywania

Rozmowa z dzieckiem

Rozmowa z dzieckiem

Rozmowa z dzieckiem powinna być wyważona. Z jednej strony maluchowi należy wytłumaczyć wiele rzeczy, z drugiej należy zrobić to tak, by dziecko poczuło się zaciekawione. Niewielu rodziców wie, że rozmawianie z dzieckiem i tłumaczenie mu czegoś to dwie różne rzeczy. Wychowanie dzieci przypom

Metody wychowywania

Wychowanie trzylatka

Trzylatki są nieco spokojniejsze od dwulatków. Wiedzą już, że mają swoje miejsce w społeczeństwie, że są czyimś synkiem lub córką, siostrą lub bratem. Przeważnie opanowały już swoją fizjologię oraz czynności samoobsługowe, które w dodatku sprawiają im frajdę. Mają swoje ulubione zajęcia i zabaw

Metody wychowywania

Autorytet rodzica w życiu dziecka

może przede wszystkim - od samych siebie. Ważna jest współpraca rodziców w procesie wychowywania dzieci, tak aby oboje byli w niego mocno zaangażowani. Spójna

Metody wychowywania

Wywiad z Dorotą Zawadzką

metodą jest rozmowa z rodzicem. Rozmowa poparta argumentami za rozwiązaniem proponowanym przez dziecko. Co zaś się tyczy dyktowania zasad w domu

Metody wychowywania

Martusia przeprowadza się

Martusia to wesoła, ciekawa świata i bardzo rezolutna siedmioletnia dziewczynka. Jej bystre niebieskie oczka, zadarty nosek i pucułowata buzia budzą sympatię zarówno dzieci jak i dorosłych. Martusia ma mnóstwo znajomych i niesamowite pomysły a w jej słowniku nie figuruje słowo „nuda". Doskonale

Metody wychowywania

Co zamiast karania?

Co zamiast karania?

Felieton Anny Liszewskiej Co robicie, kiedy dziecko po raz kolejny was nie słucha? Znowu uderzyło kolegę, nie posprzątało zabawek, znowu biega po markecie i beztrosko oddala się od nas, ignoruje nasze polecenia lub co gorsza, robi nam na przekór. Wielu z nas w takiej chwili nie myśli o niczy

Metody wychowywania

Wychowanie bezstresowe

Bezstresowe wychowywanie dzieci to metoda budząca wiele kontrowersji i zagorzałych dyskusji. Obecnie zdaje się istnieć więcej przeciwników tej metody (...) razie, jakie metody wychowania dzieci stosować, by nasze pociechy umiały odnaleźć się w życiu? Najgorszy sposób wychowywania dzieci to popadanie w przesadę

Metody wychowywania

Budowanie poczucia własnej wartości

Budowanie poczucia własnej wartości

się, jak wychować dziecko, by było pewne siebie, radosne, ambitne, kreatywne. Jakie metody wychowawcze sprzyjają kształtowaniu u malucha wysokiego (...) stopniowo się przesuwa - starsze dzieci potrzebują więcej wolności. Rola rodzica się nie zmienia, zmieniają się jedynie stosowane metody wychowawcze