Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Śródmiąższowe zapalenie nerek

Śródmiąższowe zapalenie nerek, lub inaczej – cewkowo-śródmiąższowe zapalenie nerek, ma zazwyczaj charakter przewlekły. Długotrwałe zapalenie nerek powoduje stale postępujące uszkodzenie tego narządu filtracyjnego. Pojawia się osłabienie organizmu, uczucie rozbicia, wzmożone znużenie. Dochodzi do częstego oddawania moczu, zwłaszcza w porze nocnej. Śródmiąższowe zapalenie nerek jest stanem zapalnym, który nie obejmuje kłębuszków nerkowych, a inne struktury narządu (tkanka miąższu nerek, cewki nerkowe). U mężczyzn może powodować problemy z potencją i płodnością.

1. Przyczyny śródmiąższowego zapalenia nerek

Przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek najczęściej ma charakter przewlekły. Wraz z rozwojem choroby dochodzi do włóknienia tkanki cewkowo-śródmiąższowej, wtórnego uszkodzenia kłębuszków nerkowych, a nawet do niewydolności nerek. W około 70% przypadków przyczyną śródmiąższowego zapalenia nerek są leki (leki przeciwbólowe, antybiotyki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwdrgawkowe, diuretyki, preparaty ziołowe). W pozostałych przypadkach rozwój choroby jest najczęściej powikłaniem ogólnoustrojowego zakażenia, np. bakteriami Salmonelli czy wirusem cytomegalii. W niektórych przypadkach śródmiąższowe zapalenie nerek wynika z przechorowania infekcji o ciężkim przebiegu klinicznym.

Przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek może być warunkowane takimi czynnikami, jak:

  • nawroty ciężkich infekcji dróg moczowych,
  • przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek,
  • obecność kamieni nerkowych,
  • długotrwałe, wieloletnie przyjmowanie leków,
  • permanentne narażenie na kontakt z ołowiem i kadmem, np. praca w hutnictwie,
  • choroby metaboliczne, np. dna moczanowa, zaburzenia gospodarki wapniem i potasem,
  • choroby immunologiczne, np. zespół Sjögrena.

Przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek rozwija się często w wyniku nawrotów infekcji dróg moczowych, w tym ostrego odmiedniczkowego zapalenia nerek. Dochodzi wówczas do bliznowacenia i kurczenia się czynnego miąższu nerkowego. Brak leczenia doprowadza do uszkodzenia nerek i trwałego ograniczenia ich funkcji. Dochodzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi oraz poziomu kreatyniny i mocznika we krwi. Ostatnie stadium śródmiąższowego zapalenia nerek nazywa się mocznicą. W tym okresie choroby krew musi być oczyszczana za pomocą dializy.

2. Objawy śródmiąższowego zapalenia nerek

Śródmiąższowe zapalenie nerek należy do chorób stosunkowo rzadkich. Objawy tego rodzaju zapalenia nerek mogą pojawić się od pierwszego dnia do ponad dwóch miesięcy od zadziałania czynnika sprawczego, np. rozpoczęcia przyjmowania leków. Najczęściej występującymi objawami choroby są: stan podgorączkowy, gorączka nawet do 39ºC, tępe bóle w okolicy lędźwiowej, wysypka skórna o różnej lokalizacji, częste oddawanie moczu. Przy śródmiąższowym zapaleniu nerek mogą również występować bóle stawów. Czasami pojawia się krwiomocz (obecność czerwonych krwinek w moczu nadaje mu czerwonawe zabarwienie) i zmniejszenie objętości oddawanego moczu. Przewlekłe śródmiąższowe zapalenie nerek czasami może przebiegać przez wiele lat bezobjawowo. W zaawansowanym stadium ta przewlekła choroba nerek daje objawy w postaci zaburzeń czynności cewek nerkowych, co może skutkować obecnością glukozy w moczu, utratą potasu, fosforu lub kwasicą cewkową.

3. Diagnoza śródmiąższowego zapalenia nerek

Wstępne rozpoznanie śródmiąższowego zapalenia nerek odbywa się na podstawie wywiadu lekarskiego. W rozmowie z lekarzem istotne znaczenie ma ustalenie kolejności pojawiania się objawów w związku z przyjmowaniem nowego leku lub narażeniem na substancje toksyczne. Lekarz przeprowadza również badanie fizykalne i zwykle kieruje chorego do szpitala. Badanie krwi i badanie moczu pozwalają stwierdzić wszelkie zaburzenia pracy nerek oraz homeostazy organizmu. Podwyższony poziom kreatyniny we krwi może wskazywać na rozwinięcie ostrej niewydolności nerek. Dla śródmiąższowego zapalenia nerek spowodowanego substancjami chemicznymi charakterystyczne jest zwiększenie w obrazie krwi procentu leukocytów kwasochłonnych. Badanie ogólne moczu wykazuje często białkomocz, zwiększoną liczbę erytrocytów i leukocytów. Jeśli rozpoznanie choroby jest niepewne, zalecana jest biopsja nerki.

4. Leczenie śródmiąższowego zapalenia nerek

Leczenie przewlekłego zapalenia nerek powinno być prowadzone przez specjalistę chorób nerek - nefrologa, albo przez doświadczonego internistę. Sposób leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby. Jeśli przyczyną przewlekłego zapalenia nerek są kamienie nerkowe lub inna przeszkoda w odpływie moczu, należy podjąć próbę ich usunięcia. Należy też wystarczająco często stosować krótkotrwałe kuracje antybiotykami, zwalczające nawracające infekcje dróg moczowych. W niektórych przypadkach lekarz może zlecić zażywanie antybiotyku przez dłuższy okres w mniejszej niż normalnie dawce. W wyjątkowych przypadkach może się zdarzyć, że lekarz zleci jedynie regularne powtarzanie badań, nie przepisując antybiotyków. Często konieczne jest tzw. leczenie uzupełniające, np. lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze krwi czy lekami wpływającymi na przemianę materii (np. sole wapnia, wodorotlenek glinu, witaminy).

Przy podejrzeniu śródmiąższowego zapalenia nerek ważne jest natychmiastowe ograniczenie ilości i czasu przyjmowania leków przeciwbólowych czy narażenia na kontakt z metalami ciężkimi. W przypadku częstych infekcji dróg moczowych należy przeprowadzać kontrolne badania krwi i moczu. Konieczne jest także zastosowanie odpowiedniej diety. U chorych na śródmiąższowe zapalenie nerek należy przywrócić równowagę elektrolitową i kwasowo-zasadową. Jeżeli pojawiły się obrzęki, pomocne jest także zastosowanie leków moczopędnych. W celu obniżenia ciśnienia podaje się leki hipotensyjne. Niekiedy konieczne jest krótkotrwałe leczenie immunosupresyjne oraz - u osób z niewydolnością nerek - leczenie nerkozastępcze (hemodializy). U większości chorych z śródmiąższowym zapaleniem nerek dochodzi do całkowitego wyleczenia. W przypadkach choroby o ciężkim przebiegu zwykle pozostaje uszkodzenie nerek.

Polecane wideo:

Bibliografia

  • Jonderko G., (red.), Podręczna encyklopedia zdrowia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2002, ss. 394-395, ISBN 978-83-7506-075-1.
  • Kopp K.F., Keller H., Choroby nerek. Rozpoznanie. Zapobieganie. Leczenie, Wydawnictwo ASTRUM, Wrocław 1997.
Joanna Krocz, ponad rok temu
Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Pomocy

~Takbardzochce • ostatni post 2 miesiące temu

6
Artykuły Zapalenie nerek
Zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenie nerek

Kłębuszkowe zapalenie nerek charakteryzuje się zajęciem przez proces zapalny kłębuszków nerkowych, co stanowi bezpośrednią przyczynę nieprawidłowej pracy nerek. W obrębie kłębuszków gromadzą się leukocyty, limfocyty i przeciwciała odpornościowe, co pobudza komórki kłębuszków nerkowych do patologicznego namnażania się. Przewlekły proces zapalny grozi zwłóknieniem kłębuszków i może prowadzić do niewydolności nerek. Na zapalenie kłębuszków nerkowych częściej chorują mężczyźni niż kobiety, a powikłania po chorobie mogą wpływać na płodność. Spis treści Przyczyny kłębuszkowego zapalenia nerek Zapalenie kłębuszków nerkowych dzieli się na: ostre i przemijające - z pełnym powrotem do zdrowia, przewlekłe - trwa latami i może prowadzić do przewlekłej niewydolności nerek. Przyczyny zapalenia kłębuszków nerkowych nie są dokładnie poznane. W niektórych przypadkach można wykazać istnienie reakcji obronnych w samych kłębuszkach. Kłębuszkowe zapalenie nerek jest wynikiem skomplikowanych zjawisk odpornościowych, których następstwem jest uszkodzenie błony filtrującej krew w nerkach. Niesprawność komórek filtrujących doprowadza do przechodzenia krwinek czerwonych i białka do moczu. Wydalanie szkodliwych produktów przemiany materii staje się utrudnione, na skutek czego dochodzi do zatrucia organizmu - w tym również do postępującego uszkodzenia nerek. Kłębuszkowe zapalenie nerek rozwija się wtedy, gdy z jakiegoś powodu, np. w wyniku zakażenia, celem ataku układu immunologicznego stają się prawidłowe kłębuszki nerkowe. Jeśli zapalenie nerek towarzyszy innym chorobom lub jest ich wynikiem, mówi się o tzw. wtórnym kłębuszkowym zapaleniu nerek. Choroby najczęściej skutkujące zapaleniem kłębuszków nerkowych, to: zapalenie gardła wywołane paciorkowcem, choroby nowotworowe, choroby autoimmunologiczne, choroby wątroby. Czynnikiem sprzyjającym rozwojowi zapalenia nerek jest stosowanie leków przeciwzapalnych w leczeniu chorób stawów. Jeśli choroba dotyczy tylko nerek i nie jest powikłaniem innych schorzeń, mówi się o tzw. pierwotnym kłębuszkowym zapaleniu nerek. Objawy kłębuszkowego zapalenia nerek Kłębuszkowe zapalenie nerek może w ogóle nie dawać żadnych objawów klinicznych. Zawsze jednak odpowiada za nieprawidłowe wyniki badania moczu. Badanie moczu wskazuje na obecność białka, erytrocytów i wałeczków. Chory może zauważyć pienienie się moczu, jeśli ilość białka jest duża. Czasami mocz ma nieprawidłowy kolor - może być mętny, lekko różowawy lub brunatny z powodu występujących w nim czerwonych krwinek. Kłębuszkowe zapalenie nerek objawia się też często bólem odczuwanym w okolicy nerek. Jeśli zapalenie kłębuszków nerkowych pojawia się po chorobach infekcyjnych z towarzyszącą gorączką, pacjent może skarżyć się na uczucie zmęczenia i ogólnego rozbicia. Po kilkudniowej poprawie i normalizacji temperatury gorączka ponownie powraca, może się też zmniejszyć ilość oddawanego moczu. Jeśli kłębuszkowe zapalenie nerek ma ciężki przebieg, mogą wystąpić takie objawy kliniczne, jak: obrzęki ciała, zwłaszcza obrzęki powiek, twarzy i okolicy kostek - zespół nerczycowy, bóle głowy, nudności i zaburzenia widzenia na skutek podwyższonego ciśnienia krwi, zmniejszenie objętości oddawanego moczu, silny krwiomocz i białkomocz. Diagnostyka i leczenie kłębuszkowego zapalenia nerek Wstępne rozpoznanie choroby nerek następuje na podstawie zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości, nieprawidłowości w badaniu fizykalnym i obecności w moczu białka oraz erytrocytów. Konieczne jest badanie krwi, by ocenić, czy nie ma niewydolności nerek i zaburzeń metabolicznych. W próbkach krwi oznacza się stężenie kreatyniny i mocznika oraz poziom glukozy, potasu i sodu. Zawsze wykonuje się badanie obrazowe - jest to zwykle USG, które pozwala określić rodzaj choroby i wykluczyć schorzenia dróg moczowych. Precyzyjna diagnostyka zapalenia nerek wymaga pobrania fragmentu tkanki nerkowej do badania mikroskopowego. Aby uzyskać fragment tkanki, wykonuje się biopsję nerki. Sposób leczenia kłębuszkowego zapalenia nerek zależy od tego, czy jest to zapalenie ostre, czy przewlekłe, od stopnia zaawansowania choroby i od obecności lub braku powikłań. Duże znaczenie w terapii zapalenia kłębuszków nerkowych ma leczenie nadciśnienia - częstego w chorobach nerek. Jeśli nie ma przeciwwskazań medycznych, najlepiej stosować leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensynowego. Jeśli zapalenie nerek wystąpiło po zapaleniu gardła, zapaleniu skóry lub w przebiegu innego zakażenia, leczenie polega na terapii pierwotnej infekcji, obniżaniu ciśnienia krwi, ograniczaniu spożycia soli i unikaniu przemęczania się. W czasie leczenia należy regularnie wykonywać kontrolne badania krwi i moczu. Jeśli kłębuszkowe zapalenie nerek ma ciężki przebieg i pogarsza się czynność nerek, stosuje się zwykle antybiotyki, glikokortykosteroidy i leki immunosupresyjne, które hamują działanie układu odpornościowego. Na wyniki leczenia często trzeba czekać nawet kilka miesięcy. W niektórych przypadkach, np. u osób z zapaleniem naczyń lub z toczniem układowym, konieczne jest leczenie plazmaferezą. Jeśli wystąpi niewydolność nerek, trzeba zastosować hemodializę, a więc pozaustrojowe oczyszczanie krwi. W większości przypadków możliwe jest całkowite wyzdrowienie bez pozostawienia śladówJonderko G., (red.), Podręczna encyklopedia zdrowia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2002, ss. 395-396, ISBN 978-83-7506-075-1.

Zapalenie nerek

Zapalenie nerek u mężczyzny

Zapalenie nerek u mężczyzny

Śródmiąższowe zapalenie nerek nazywane jest również cewkowo-śródmiąższowym zapaleniem nerek i ma zazwyczaj charakter przewlekły.

Zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

Odmiedniczkowe zapalenie nerek to ostre zakażenie tkanek nerek przez bakterie, które pochodzą z dolnego odcinka dróg moczowych i dostają się do nerek (...) dolnego odcinka dróg moczowych, a więc z zakażenia cewki moczowej lub pęcherza moczowego. Najczęstsze dolegliwości odmiedniczkowego zapalenia nerek

Dziecięce choroby

Niewydolność nerek

zapalnym nerek, np. kłębuszkowe zapalenie nerek czy śródmiąższowe zapalenie nerek. Jak rozwija się ostra niewydolność nerek? W pojedynczych komórkach (...) cukrzycowa, nefropatia nadciśnieniowa, choroby naczyń krwionośnych, choroby cewkowo-śródmiąższowe, choroby skutkujące torbielami nerek

Choroby powodujące niepłodność

Zapalenie nerek

Zapalenie nerek u mężczyzn może stanowić czynnik ryzyka niepłodności. Często jest powiązane z gruczolakiem gruczołu krokowego. Jego rozrost w wyniku (...) ejakulacji i prowadzić do wytrysku wstecznego lub całkowitego jego braku. Zapalenie nerek wywołuje ból podczas oddawania moczu i może grozić ryzykiem rozwoju

Spadek masy ciała

Choroby nerek u niemowląt

), kłębuszkowe zapalenie nerek. Wrodzone problemy dróg moczowych rozwijają się już w brzuchu matki. Część układu moczowego dziecka może urosnąć (...) lub nadciśnienie, kamienie nerkowe, zapalenie nerek czy zakażenia układu moczowego (ZUM). Objawy i diagnoza chorób nerek u niemowląt Symptomy świadczące

Badanie moczu w ciąży

Zapalenie układu moczowego w ciąży

są na wystąpienie odmiedniczkowego zapalenia nerek. Powikłania bakteriomoczu ujawniają się najczęściej pod koniec drugiego lub na początku trzeciego (...) układu moczowego w ciąży może grozić u kobiety rozwojem posocznicy i/lub trwałym uszkodzeniem nerek. Zapalenie pęcherza moczowego w ciąży

Planowanie ciąży

Choroby nerek a ciąża

poważny i wymaga transplantacji nerek lub dializowania. Choroby nerek mogą obejmować kłębuszkowe zapalenie nerek, ich torbielowatość lub stany zapalne (...) Choroby nerek dotyczą milionów ludzi na całym świecie. Chociaż mogą być leczone, choroby nerek w ciąży w niektórych przypadkach prowadzą do poważnych

Dysplazja oskrzelowo-płucna

Zwłóknienie płuc

przyczynie i nie jest związane z występowaniem innych chorób. Ten rodzaj zwłóknienia to rodzaj idiopatycznego śródmiąższowego zapalenia płuc. Niewielki (...) pomiędzy pęcherzykami płucnymi oraz ich ścian. Choroby śródmiąższowe płuc to choroby atakujące tkankę nabłonkową, śródbłonek, błonę podstawną

Problemy zdrowotne wcześniaka

Zapalenie jelita u wcześniaka

Zapalenie jelita u wcześniaka

Nekrotyczne zapalenie jelita grubego to inaczej martwicze zapalenie jelita grubego. Prawdopodobnie jego przyczyną jest zakażenie Pseudomonas aeruginosa.