Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Objawy świnki

Świnka, inaczej zapalenie ślinianek przyusznych, jest chorobą wirusową. Wywołuje ją wirus RNA, który namnaża się w cytoplazmie zakażonej komórki. Świnka to powszechnie występująca choroba zakaźna. Najczęstsze zachorowania  przypadają na zimowe miesiące i dotyczą przeważnie dzieci i młodzieży w wieku 4-15 lat. Źródło zakażenia stanowi człowiek chory oraz osoby z bezobjawowym przebiegiem choroby. Wirus świnki rozprzestrzenia się drogą kropelkową oraz przez przedmioty i pokarmy zanieczyszczone śliną chorego.

 

Przebieg świnki

Świnka rozpoczyna się nagle. Po przebyciu choroby rozwija się trwała odporność, dlatego powtórne zachorowania zdarzają się wyjątkowo rzadko. Okres pierwszych objawów jest dość krótki, a wstępne symptomy mało charakterystyczne. Początkowymi oznakami zachorowania na świnkę mogą być: uczucie ogólnego rozbicia, złe samopoczucie, utrata apetytu, dreszcze, podwyższona temperatura ciała, bóle brzucha, wymioty. Śwince dość często towarzyszy lekka infekcja górnych dróg oddechowych. W jamie ustnej stwierdza się zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej. Niekiedy świnka nie daje wstępnych objawów i choroba zaczyna się od obrzmienia jednej lub obu ślinianek przyusznych.

Po okresie objawów wstępnych pojawiają się typowe objawy świnki, do których należy powiększenie gruczołów ślinowych – najczęściej w okolicy przyusznej. Obrzęk może występować po jednej stronie, z czasem rozwija się jednak obrzmienie również drugiej ślinianki. Bolesny obrzęk przyusznic nadaje twarzy chorego charakterystyczny wygląd – stąd nazwa choroby. Narastającemu obrzękowi towarzyszy ból, który nasila się przy jedzeniu i żuciu pokarmów. W przebiegu świnki czasami dochodzi do zapalenia ślinianek podżuchwowych i podjęzykowych. Obrzmienie ślinianek narasta przez 2-3 dni, a potem zmniejsza się. Obrzęk ustępuje zwykle po tygodniu. W czasie przechodzenia świnki utrzymują się objawy ogólne, takie jak złe samopoczucie, osłabienie, gorączka, bóle mięśni.

Powikłania świnki

Wirus świnki najczęściej atakuje narządy wywodzące się z mezenchymy, takie jak: tarczyca, gruczoły sutkowe, trzustka, jajniki, jądra, najądrza, ośrodkowy układ nerwowy. W przebiegu świnki mogą rozwinąć się powikłania związane z zajęciem przez wirus konkretnych narządów. W 15 proc. przypadków infekcji dochodzi do świnkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu. Główne objawy dotyczą takich dolegliwości to bóle głowy, nudności i wymioty. Trwałym następstwem poświnkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych może być uszkodzenie nerwu słuchowego i głuchota.

U dorosłych i dorastających mężczyzn przechorowanie świnki wiąże się z niebezpieczeństwem zapalenia jąder. Objawy wskazujące na świnkowe zapalenie jąder ujawniają się zwykle po około tygodniu od zakażenia i obejmują takie dolegliwości, jak gwałtowne powiększenie jąder, ból i obrzęk jąder oraz najądrzy, wysoka temperatura ciała. Obustronne zajęcie jąder może prowadzić do zniszczenia komórek rozrodczych, co powoduje niepłodność u mężczyzn. Dla zdrowia i życia chorego niebezpieczne jest również powikłanie z zapaleniem trzustki, które objawia się bólem w nadbrzuszu po lewej stronie, wymiotami, nadpobudliwością, zwolnieniem tętna i biegunką. Zapalenie trzustki może grozić w późniejszym czasie rozwojem cukrzycy.

Profilaktyka świnki

Na świnkę nie ma skutecznego lekarstwa. Jak każda choroba wirusowa, musi być zwalczona przez sam organizm. Można jednak łagodzić objawy poprzez leżenie w łóżku, unikanie wszelkiego wysiłku, zmniejszanie gorączki i zawijanie wysoko szyi w bawełniany, miękki szalik czy chustę, aby nie „przewiać” obrzęku. Pacjent powinien jeść tylko takie pokarmy, które nie podrażniają błony śluzowej jamy ustnej i gardła: łatwe do przełykania, niezbyt gorące, płynne lub papkowate, lekkie, nietłuste. Należy przyjmować dużo płynów (woda, herbata), które można pić przez słomkę.

Profilaktyka świnki polega na izolowaniu chorego w okresie utrzymywania się objawów klinicznych. Okres zarażania rozpoczyna się jednak często jeszcze zanim wystąpią jawne objawy świnki, więc trudno ustrzec się przed infekcją. Doskonałą bronią w walce ze świnką są szczepienia ochronne. W Polsce szczepienia przeciw odrze, śwince i różyczce są obowiązkowe (finansowane z budżetu Ministerstwa Zdrowia) dla dzieci w schemacie szczepienia:
•  podstawowego w 13-14 miesiącu życia,
•  uzupełniającego w 10. roku życia.

Polecane wideo:

Redakcja parenting.pl, 4 miesiące temu
Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Pomocy

~Takbardzochce • ostatni post 2 miesiące temu

6
Artykuły Świnkowe zapalenie jąder
Świnkowe zapalenie jąder

Świnka u dorosłego mężczyzny

Świnka u dorosłego mężczyzny

Świnka rozpoczyna się nagle. Po przebyciu choroby rozwija się trwała odporność, dlatego powtórne zachorowania na świnkę zdarzają się wyjątkowo rzadko.

Świnkowe zapalenie jąder

Leczenie świnki

na świnkę w wieku dorosłym, w którym choroba ta może doprowadzić np. do świnkowego zapalenia jądra lub niepłodności u mężczyzn.Standardowe leczenie choroby

Raport specjalny - Zadbaj o odporność dziecka zimą

Świnka u dziecka

się u dzieci w wieku 5-14 lat. Choroba rzadko występuje u dzieci poniżej pierwszego roku życia. Objawy świnki u dzieci Pierwszym objawem świnki (...) oraz innych narządów. Objawy powikłań świnki to: wysoka gorączka, usztywnienie karku, ból głowy, nudności, wymioty, senność, konwulsje oraz inne symptomy

Choroby powodujące niepłodność

Świnkowe zapalenie jąder

Świnkowe zapalenie jąder to stosunkowo rzadkie powikłanie świnki. Chociaż sama świnka uważana jest za niegroźną chorobę, to świnkowe zapalenie jąder może stać się przyczyną niepłodności męskiej. Nie oznacza to jednak, że każdy mężczyzna, u którego dojdzie do tego powikłania, będzie niepłodny. Z kolei nawet jeśli tak się stanie, wciąż istnieje możliwość skutecznego leczenia. Dużego znaczenia nabiera jednak profilaktyka świnki, w tym przede wszystkim szczepienia ochronne, które pozwolą uniknąć tego poważnego schorzenia jąder. Czym jest świnkowe zapalenie jąder? Świnka jest łagodną chorobą zakaźną wieku dziecięcego. Jej przyczyną jest wirus RNA z rodziny paramyksowirusów. Objawy świnki to gorączka i obrzęk ślinianek przyusznych. Ślinianka przyuszna zlokalizowana jest przed uchem, po zewnętrznej stronie policzka, powyżej szczęki. Na świnkę najczęściej chorują małe dzieci, chociaż choroba może dotyczyć również nieodpornych na nią osób dorosłych. Im starszy pacjent, tym ostrzejszy przebieg choroby i tym większe ryzyko powikłań. Możliwe powikłania świnki to między innymi zapalenie trzustki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie jąder. Świnkowe zapalenie jąder rzadko występuje u dzieci, jednak dotyczy aż 20-30% przypadków świnki u chłopców po okresie pokwitania. W przebiegu świnki stan zapalny obejmuje zazwyczaj tylko jedno jądro. Powikłanie to charakteryzuje ostry proces zapalny miąższu gruczołu. Jego konsekwencją może być zwyrodnienie i zanik nabłonka rozrodczego kanalików nasiennych, który zawiera komórki plemnikotwórcze. U ponad 50% mężczyzn ze świnkowym zapaleniem jądra funkcja produkcji jajników w zajętym jądrze zostaje utracona. Świnkowe zapalenie jądra manifestuje się zazwyczaj po 3-6 dniach od obrzęku ślinianek przyusznych. Objawy tego powikłania to wysoka gorączka i silny ból oraz obrzęk jądra. Stan zapalny prowadzi do włóknienia jądra, dlatego też jest ono mniejsze niż drugie. Leczenie świnkowego zapalenia jądra obejmuje przede wszystkim podawanie glikokortykosteroidów niesterydowych leków przeciwzapalnych. Świnkowe zapalenie jądra a niepłodność Warto pamiętać, że świnkowe zapalenie jądra nie jest jednoznaczne z niepłodnością. Chociaż powikłanie to jest możliwe, nie każdy mężczyzna ze świnkowym (...) świnki

Choroby i dolegliwości malucha

Świnka u dzieci

Świnka u dzieci

powodującego schorzenie. Jakie są objawy świnki i jak leczyć zarażone dziecko? Objawy świnki u dzieci Pierwszymi objawami świnki mogą być gorączka sięgająca nawet 39,4 stopni oraz ból głowy i brak apetytu. Poza tym w przeciągu 1-3 dni pojawia się obrzęk i ból ślinianek przyusznych. Ból szczególnie dokuczliwy jest podczas połykania, mówienia, przeżuwania lub picia kwaśnych napojów (np. soku pomarańczowego). Zarażeniu mogą ulec ślinianki przyuszne położone po obu stronach jamy ustnej. Często obrzęk pojawia się po jednej stronie kilka dni wcześniej niż po drugiej lub powiększają się ślinianki tylko po jednej stronie. W rzadkich przypadkach schorzenie dotyka innych gruczołów ślinowych i obrzęk pojawia się pod językiem, szczęką lub w okolicy klatki piersiowej. Świnka może prowadzić do zapalenia i obrzęku mózgu oraz innych narządów, jednak jest to rzadka przypadłość. Zapalenie mózgu i zapalenie opon mózgowych są możliwymi komplikacjami choroby. Objawy wspomnianych schorzeń pojawiają się najczęściej w pierwszym tygodniu po powstaniu obrzęku ślinianek i obejmują: wysoką gorączkę, sztywnienie szyi, bóle głowy, nudności i wymioty, zawroty głowy, drgawki i inne dolegliwości wywołane przez mózg. Rozwój świnki u nastolatków i dorosłych może być spowodowany zapaleniem jąder. Przeważnie obrzęk i ból jednego z jąder pojawia się około 7-10 dni po powiększeniu się ślinianek. Dolegliwościom towarzyszą: wysoka gorączka, dreszcze, bóle głowy, nudności i wymioty oraz ból brzucha, który w przypadku wystąpienia obrzęku prawego jądra często mylony jest z zapaleniem wyrostka robaczkowego. Po upływie 3-7 dni ból i obrzęk narządów płciowych ustępują i ustaje również gorączka. W niektórych przypadkach dolegliwości dotykają obu jąder, jednak nawet wtedy mało prawdopodobny jest rozwój bezpłodności. Poza tym świnka może również dotknąć trzustki lub (u kobiet) jajników, powodując ból i wrażliwość okolic brzucha. Czasem objawy świnki są tak delikatne, że choroba w początkowych fazach pozostaje nierozpoznana. Lekarze wierzą, że jedna na trzy osoby chorujące na świnkę nie cierpi z powodu objawów charakterystycznych dla schorzenia. Leczenie świnki u dzieci Szczepienia ochronne są najskuteczniejszą metodą zapobiegania śwince. Najczęściej dziecko około 12-15 miesiąca życia poddawane jest szczepieniom MMR chroniącym przed odrą, świnką i różyczką. Drugie szczepienia ochronne przeprowadza się u dzieci w wieku 10 lat. Jeżeli rodzice zauważą u dziecka objawy świnki, powinni niezwłocznie skonsultować się z lekarzem. Ponieważ jest to choroba wirusowa, nie można leczyć malca antybiotykami. W domu należy regularnie mierzyć temperaturę dziecka. Poza tym można podawać mu leki obniżające gorączkę niezawierające aspiryny, np. paracetamol lub ibuprofen. Pomogą one również w zmniejszeniu bólu wywołanego obrzękiem ślinianek. Maluchowi zarażonemu chorobą wirusową nie należy podawać aspiryny, która rzekomo wywołuje zespół Reye'a prowadzący do niewydolności wątroby lub śmierci dziecka. Poza tym obrzęk można zmniejszyć za pomocą ciepłych lub zimnych okładów. Warto wprowadzić lekką dietę, która nie zmusza dziecka do ciągłego przeżuwania pokarmu i zawiera dużo płynów (oprócz soków pomarańczowych, grapefruitowych i lemoniady). Można podawać też napoje bezkofeinowe i herbatę. Pamiętaj, że maluch chory na świnkę nie musi cały czas leżeć w łóżku - dozwolone są spokojne zabawy. Warto zapytać lekarza o czas, po jakim można będzie wysłać dziecko z powrotem do szkoły. (...) Świnka jest chorobą wirusową powodującą zapalenie ślinianek przyusznych i przenoszoną przede wszystkim drogą kropelkową i przez ślinę. Zadaniem

Skurcze i bóle brzucha w ciąży

Objawy zespołu HELLP

Objawy zespołu HELLP

Objawy zespołu HELLP często są mylone z objawami innych chorób.

Dziecięce choroby

Listerioza

Listerioza to choroba bakteryjna, wywoływana przez Gram-dodatnie bakterie Listeria monocytogenes. Laseczki Listeria monocytogenes są dość powszechne i mają wiele odmian. Mogą infekować zarówno ludzi, jak i zwierzęta (szczególnie zwierzęta domowe i hodowlane). Jest to choroba szczególnie groźna dla kobiet w ciąży, gdyż z łatwością przenosi się na płód i może wywołać nawet poronienie. Kto jest podatny na zarażenie listeriozą? Za rezerwuar bakterii Listeria monocytogenes uznaje się zwierzęta. Zazwyczaj są to owce, świnie, konie, bydło, kury, zające, króliki, szynszyle czy świnki morskie. Do zakażenia ludzi dochodzi wskutek zjedzenia żywności, w której pojawiła się bakteria. Chodzi tu o niepasteryzowane mleko i jego przetwory (np. niektóre sery, takie jak feta, Brie, Camembert, pleśniowe sery niebieskie) oraz surowe warzywa i owoce, a także mięso i owoce morza, które są spożywane na surowo. Biały ser, twarożek czy jogurt są uznawane za bezpieczne. Ze względu na to, że zakażenie bakteryjnema charakter oportunistyczny (co oznacza, że u osób zdrowych z prawidłową odpornością do infekcji mimo kontaktu z bakterią by nie doszło), chorują zwykle osoby z grupy ryzyka, posiadające osłabioną odporność, czyli: kobiety w ciąży, płody (zakażenie wewnątrzmaciczne), noworodki, osoby w podeszłym wieku, nosiciele wirusa HIV i chorzy na AIDS, osoby leczone immunosupresyjnie (np. po przeszczepie), osoby długotrwale przyjmujące antybiotyki. Bardzo rzadko zdarza się, że chorują osoby spoza grupy ryzyka. Objawy listeriozy Zanim dojdzie do rozwoju choroby, może ona pozostawać uśpiona przez kilka do kilkudziesięciu dni (objawy mogą się pojawić nawet dwa miesiące po zakażeniu). Główne objawy listeriozy to gorączka i bóle mięśniowe. Zanim się pojawią, u wielu osób występują objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka. Oprócz tego chorzy odczuwają sztywnienie karku, zaburzenia równowagi, zdarzają się także gorączka i konwulsje. U kobiet w ciąży objawy są dużo mniej nasilone, co nie znaczy, że choroba jest dla nich nieszkodliwa. Kobieta w ciąży może odczuwać lekkie objawy przypominające przeziębienie. W tym czasie niestety dziecko jest zagrożone zakażeniem listeriozą, która może doprowadzić do przedwczesnego porodu, powikłań ciąży, a nawet poronienia. Listerioza jest chorobą inwazyjną, to znaczy, że często rozprzestrzenia się od jelit i układu pokarmowego do krwi i innych układów organizmu. Dotyczy to tylko osób z grupy ryzyka. U osób, które są ogólnie zdrowe, a zaraziły się listerią wskutek kontaktu z dużą ilością bakterii, choroba jest nieinwazyjna i objawia się głównie biegunką i gorączką. Zapobieganie listeriozie Zapobieganie listeriozie to przede wszystkim higiena dotycząca posiłków, czyli mycie warzyw i owoców oraz oddzielne przygotowywanie surowego mięsa (najlepiej używać do tego oddzielnego noża i deski do krojenia). Mięso należy dokładnie gotować. Jest to szczególnie ważne dla osób z grupy ryzyka. Kobiety w ciąży nie powinny w ogóle jeść serów z niepasteryzowanego mleka. Leczenie listeriozy obejmuje leczenie antybiotykami.

Dziecięce choroby

Zespół Reye'a

izolowane wirusy wywołujące infekcję poprzedzające wystąpienie zespołu Reye'a to: wirusy grypy, paragrypy, ospy, różyczki, świnki, rynowirusy (...) może być wywołany przez narażenie na działanie toksyn, takich jak: środki owadobójcze, herbicyty i rozpuszczalnik do farb. Objawy i leczenie zespołu Reye'a