Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Koszmarny Karolek. Postrach Strachliwych (recenzja)

„Postrach strachliwych” to mój pierwszy kontakt z Koszmarnym Karolkiem. Teraz zastanawiam się czy nie powinnam była zacząć od pierwszej części? Może umknęło mi jakieś wprowadzenie, dzięki, któremu w pełni zrozumiałabym sens tej książki?

Chociaż strachliwa nie jestem po pierwszym opowiadaniu nie bardzo wiedziałam, bać się czy nie. Czytałam na głos, co by i dzieci skorzystały, i nagle wcale a wcale nie byłam pewna, czy powinny tego słuchać. Jednak doszłam do wniosku, że gdzieś tam dalej jest jakaś puenta. Zakończenie, które będzie miało jakieś edukacyjne przesłanie.

Się rozczarowałam. Sromotnie. Jasnego dla dzieci przesłania brak. Koszmarny Karolek jest koszmarny. Doskonały Damianek też jest koszmarny. Nawet Rodzice o koszmarnych się ocierają, jeżeli by oceniać ich metody wychowawcze. Koszmarne jest to, że przeciętny Rodzic podrastających maluchów znajdzie tam scenki i cytaty żywcem wyjęte z jego życia rodzinnego. Koszmarne jest to, iż nawet ogromne przejaskrawienie przedstawionych zdarzeń i zachowań nie odbiera im nic z realizmu. Wszystkie te koszmary czyta się jednak szybko, lekko i z uśmiechem (syn chichrał się na całego).

Zabawa super, tylko mnie cały czas nie opuszczało pytanie - gdzie jest sens, i czy to nie jest instruktarz złego zachowania? Niby można uznać, że i rodzice i dzieci przy lekturze mogą zobaczyć z boku jak głupie, przykre, śmieszne czy złe są niektóre ich zachowania, ale czy o to chodzi?

Miałam nawet ochotę poszukać poważnych ocen, recenzji, nie chciałam się jednak sugerować. I tak duszę tę książkę i duszę i dochodzę do wniosku, że albo zbyt głupia jestem by pojąć inteligentne, pedagogiczno-psychologicznego przesłania autora, albo tego przesłania zwyczajnie nie ma. Ponieważ odczuwam wewnętrzny sprzeciw, by Koszmarny Karolek nie miał morału, postanowiłam wycisnąć go z książki nawet na siłę! Moja dorobiona (być może) ideologia mówi - interesujmy się naszymi dziećmi nawet jak SĄ grzeczne, poświęcajmy im nasz czas i naszą uwagę.

Chwalmy, gańmy, ale z głową i adekwatnie. Słuchajmy, obserwujmy, nie szufladkujmy i starajmy się zrozumieć pobudki, jakie kierują naszymi dziećmi. Dwa opowiadania z tego tomiku, podsunęły mi ten kierunek - "Koszmarny Karolek i jego doskonały dzień" oraz "Doskonały Damianek i jego koszmarny dzień". Może i się zagalopowałam, ale zwyczajnie nie mogłam przyznać, że to tylko sucha, przerysowana relacja spisana bez celu. Bo nawet dobra zabawa przy entej koszmarnej historii przestanie śmieszyć. Najprawdopodobniej sięgnę jednak po inne opowiadania o Koszmarnym Karolku, żeby przekonać się, co autor miał na myśli.

Czy polecam książkę? Nie wiem. Może i dobrze, żeby rodzice przeczytali? Może coś ich natchnie? Może zobaczą jak cudne są ich własne Pociechy w porównaniu z Karolkiem? Na pewno powinni przeczytać książkę nim wpadnie w rączki ich Pociech, i sami zadecydować czy to odpowiednia lektura.

Duże litery, sporo obrazków i przezabawne historie to wszystko sprawia, że dzieci z przyjemnością będą czytać przygody Karolka i sięgać po nie częściej niż po ....lektury szkolne ;) Miłej i owocnej lektury życzę.

Aneta S. Marciniak,
Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Testy i recenzje
Testy i recenzje

Auta 2 gra na PC (recenzja)

Ocena 4/5 Tytułem wstępu, dla zachęty kilka słów od dystrybutora, czyli firmy CD Project: „Gra Auta 2 rozwija historię przedstawioną w najnowszej filmowej superprodukcji studia Pixar pozwalając graczom wcielić się w ich ulubione postacie znane ze...

Testy i recenzje

Powrót królów (recenzja)

„Powrót Królów” wraz z poprzednią częścią pt. „Ostatnie zaklęcia” w oryginale stanowią jedną całość, czyli trzeci tom cyklu zapoczątkowanego książką pt. „Ostatni elf”. Kilka uwag: Choć pierwsza część przeznaczona była...

Testy i recenzje

Szczęśliwi rodzice - szczęśliwe dzieci (recenzja)

Ocena 5/5 Pamiętam z dzieciństwa kłótnie rodziców i kompletny brak zrozumienia po obu stronach. Pamiętam również moje konflikty z rodzicami. Po każdej kłótni biegłam do swojego pokoju i płakałam w poduszkę. Czułam się samotna i nierozumiana. Wyobrażałam...

Testy i recenzje

The Sims 3 (recenzja)

Ocena 3/5 The Sims to symulator życia, który od 10 lat króluje w rankingach gier komputerowych. Trzy serie, ogromna ilość dodatków, edycje limitowane, strony internetowe, fora i potężna rzesza fanów. O co w tym chodzi? Skąd ta popularność? Dlaczego...

Testy i recenzje

Jak być mamą? (recenzja)

Miłość matki To trzymanie za rękę, kiedy coś bardzo boli. Ta nieduża książeczka to zbiór tzw. złotych myśli oraz rad. Kiedy wzięłam ją do ręki, pomyślałam, że jest to książeczka upominkowa. Do przeczytania jednego wieczora lub - tak jak ja to zrobiłam -...

Testy i recenzje

Jak usypiać? Wszystko o zdrowym śnie niemowląt i maluszków (recenzja)

Wcześniej czy później marzeniem każdej mamy staje się to, by jej dziecko dobrze spało. By dość szybko zaczynało przesypiać całe noce, by nie trzeba było poświęcać wiele czasu na usypianie. Sposobów skutecznego zasypiania jest jednak tyle, ilu rodziców i...

Testy i recenzje

Musimy pogadać. Trudne rozmowy z dzieckiem (recenzja)

„Musimy pogadać. Trudne rozmowy z dzieckiem" Richarda Heymana jest poradnikiem z zakresu komunikacji. Autor daje rodzicom wskazówki, jak rozmawiać ze swoimi dziećmi, zarówno w wieku przedszkolnym, jak i wtedy, gdy dorastają. Książka pomaga w...

Testy i recenzje

Nosimy nasze dziecko (recenzja)

Książka „Nosimy nasze dziecko" jest znakomitym przewodnikiem z zakresu noszenia dzieci. Autorka opisuje tu różnego typu chusty i nosidełka, podkreślając zaletę każdego z nich, zarówno dla dziecka, jak i dla matki. Claude Didierjean opisuje zwyczaj...

Testy i recenzje

Paddington na wycieczce (recenzje)

„Paddington na wycieczce" to ciepła opowieść o misiu, któremu zawsze coś musi się przydarzyć. Jakoś tak się składa, że zawsze znajdzie się on w centrum zamieszania. Autor bardzo trafnie pokazał przywiązanie dzieci do wypadających mleczaków opisując...

Testy i recenzje

Kłamstwo ma krótkie nogi (recenzja)

Ośmioletni Andrzej ma bogatą wyobraźnię. Jednak wykorzystuje ją przede wszystkim do tego, aby wymyślać najróżniejsze historie i wmawiać bliskim, że są prawdziwe. Występuje w nich zazwyczaj w roli bohatera. Z czasem staje się notorycznym kłamcą. Czy...