Emocje dziecka

Kiedy po raz kolejny próbowałam załagodzić atak histerii mojego syna, uznałam, że już tak dłużej nie mogę i że idealną matką byłam, zanim urodziłam swoje dzieci. Wtedy wszystko wydawało się proste i na wszystko mogłam znaleźć sposób. Życie napisało inny scenariusz. Mój Anioł okazał się nie lada buntownikiem, do którego kompletnie nie mogę trafić. Zdecydowałam wówczas, że stanowczo potrzebuję pomocy, bo moja intuicja ewidentnie nie sprawdza się na tej płaszczyźnie, a lewitować dłużej nie mam siły.

Jak pomóc dzieciom, by radziły sobie z własnymi uczuciami?

Główny i najważniejszy punkt to nauka słuchania dziecka. Trzeba wychwycić najmniejsze emocje i wyłapać z rozmowy każdy najmniejszy szczegół. Szczegół ten, dla nas banalny, dla dziecka może być czymś bardzo ważnym.

Kolejną ważną kwestią jest akceptacja jego uczuć. Kiedy do nas mówi, nie zostawiajmy tego bez komentarza. Każde: „rozumiem”, „Och”, „Uhhh” czy „mmm” może być kluczem do sukcesu.

Określaj uczucia dziecka. Nazywaj je . Wielu rodziców boi się, że rozmawiając z dzieckiem o jego uczuciach, mogą jeszcze pogorszyć sprawę. Prawda jest inna. Z doświadczenia wiem, że dziecko słysząc słowa o tym, czego doświadczyło, jest szczęśliwe i zadowolone. Często również wyraża swoje głębokie odczucia, a czasem próbuje znaleźć rozwiązania problemów.

Kolejnym, ostatnim punktem jest zamiana pragnień dziecka w fantazję. W moim domu sposób ten potrafi zdziałać cuda i największy konflikt zamienić w interesującą i bajkową zabawę. Zapytacie, co może być bajkowego w sytuacji, gdy dziecko płacze, wręcz wpada w histerię, gdy zabraknie w domu ulubionych płatków zbożowych?

Może dam przykład:
Zbliża się czas kolacji. Robię dzieciom kanapki. Nagle mój 5 latek zaczyna płakać, mówiąc, że nie chce kanapki, chce swoje płatki miodowe z mlekiem. Tego feralnego dnia najzwyczajniej w świecie ich zabrakło. Mówię o tym dziecku. Zaczyna się płacz, histeria. Nagle powiedziałam coś, co odwróciło bieg sprawy o 180 stopni.

Siadłam na krześle i powiedziałam rozmarzonym głosem: „Ehh, synku, gdybym tylko mogła być wróżką i miała czarodziejską różdżkę wyczarowałabym Ci nawet trzy miski takich płatków. Tak bardzo żałuję, że nią nie jestem.” Synek wtedy zamilkł. Spojrzał na mnie rozmarzonym wzrokiem i mówi: a gdybym ja miał czarodziejską różdżkę to wyczarowałbym sobie fajną zabawkę.

Rozmawialiśmy jedząc te nieszczęsne, jeszcze przed pięcioma minutami - kanapki. Każdy z nas przekomarzał się, co jeszcze mógłby wyczarować, gdy miał taki czarodziejski przedmiot.

Sytuacja banalna z pozoru, jednak wcześniej skończyłaby się awanturą i pewnie karą. Dzięki takiej metodzie udało mi się ją załagodzić i w ciągu kilku minut pozbyć się stresowej sytuacji. Pamiętajmy, że oprócz tych czterech ważnych zagadnień, które mogą okazać się kluczem do rozwiązywania problemów w naszym domu, równie ważne jest nasze nastawienie.

Rozmawiajmy z dzieckiem w sposób otwarty i naturalny. Niech dziecko czuje, że to, co robimy, mówimy jest szczere i prawdziwe. Jeśli będziemy pewne rzeczy robić sztucznie i bez zaangażowania emocjonalnego, dziecko posądzi nas o nieszczerość. Grunt to działanie, które trafi do serduszka naszego Małego buntownika.

Anna Liszewska

Redakcja parenting.pl, ponad rok temu

Płaczliwość dziecka

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Płaczliwość dziecka
Płaczliwość dziecka

Płaczący maluch

Płaczący maluch

Płacz to naturalna, wrodzona funkcja organizmu. Towarzyszy on dziecku od pierwszych chwil życia. Dzięki niemu noworodek nawiązuje kontakt z bliskimi. Od samego początku płacz ma sens, ponieważ komunikuje potrzeby niemowlaka.

Płaczliwość dziecka

Płaczące dziecko

Płacz to naturalna, wrodzona funkcja organizmu. Towarzyszy on dziecku od pierwszych chwil życia. Dzięki niemu noworodek nawiązuje kontakt z bliskimi (...) . Od samego początku płacz ma sens, ponieważ komunikuje potrzeby niemowlaka. Zanim...

Płaczliwość dziecka

Kłótnie dzieci

Kłótnie dzieci są nieuniknione, ale też potrzebne. Konflikty między rodzeństwem czy rówieśnikami uczą negocjacji, zdrowej rywalizacji, kształtują (...) , że ich dzieci nienawidzą się. Kłótnie nie ustają, maluchy gryzą...

Rozwój emocjonalny malucha

Emocje dwulatka

Emocje dwulatka

Sfera emocjonalna półtorarocznego malucha jest jeszcze niedojrzała, a „nie" bywa jego ulubionym słowem.

Rozwój emocjonalny malucha

Emocje małego dziecka

Emocje małego dziecka

Rozmawiajmy z dzieckiem w sposób otwarty i naturalny. Niech dziecko czuje, że to, co robimy, mówimy jest szczere i prawdziwe.

Objawy poronienia

Emocje po obumarciu płodu

Emocje po obumarciu płodu

Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu to dramatyczna sytuacja dla każdej rodziny, a przede wszystkim dla kobiety oczekującej dziecka.

Metody wychowawcze

Jak wychować szczęśliwe dziecko?

Jak wychować szczęśliwe dziecko?

Wsparcie swojej pociechy w trudnych chwilach jest niezwykle istotne - pozwala załagodzić negatywne emocje związane ze zmianami.

Emocje w ciąży

W oczekiwaniu na dzidziusia

W oczekiwaniu na dzidziusia

Oczekiwanie na potomstwo i snucie planów z nim związanych jest ekscytujące zarówno dla przyszłej mamy, jak i dla ojca.

Karmienie piersią

Kobieta podczas karmienia piersią

Kobieta podczas karmienia piersią

Co powinna czuć matka karmiąca? Nieustanny zachwyt i radość. Spełnienie. Pozytywne i koniecznie wzniosłe emocje. Karmiąc swe dziecko, z wyrazem