Co zrobić, gdy dziecko przeklina?

Dziecko, zwłaszcza kilkuletnie, postępuje według bodźców, jakich dostarcza mu otoczenie. Im silniejsza reakcja otoczenia na zachowanie dziecka, tym większa satysfakcja malca. Często zdarza się, że maluch przekracza swoim zachowaniem ogólnie przyjęte normy, wzbudza sprzeciw rodzica albo zdziwienie otoczenia. Jednym z takich zachowań, budzących u dorosłych silne emocje, jest przeklinanie.

Polecane wideo:

1. Dlaczego dzieci przeklinają?

Dzieci badają reakcję rodzica i sprawdzają jego wytrzymałość na wiele sposobów. Wprawienie mamy czy taty w zakłopotanie sprawia, że szkrab czuje się tak, jakby posiadł tajemniczą moc wpływania na zachowanie rodziców. Wypowiadane przez dziecko raz po raz wulgaryzmy są niewątpliwie takim czynnikiem oddziaływania na opiekunów. Zwłaszcza w sytuacjach, w których takie zachowanie malucha może narazić samych rodziców na krytykę otoczenia.

Przyczyny używania brzydkich słów przez dzieci są różne. Często najmłodsi przeklinają, ponieważ dorośli niewłaściwie reagują, kiedy wypowiadają oni takie słowa. Tym samym dziecko utrwala sobie głównie reakcję rodziców. Jeśli dorosły, choć zażenowany słownictwem dziecka, śmieje się z brzmienia samego słowa, maluch nie odczuwa, że łamie określone zasady. Niejednokrotnie my sami nie zwracamy przy dzieciach uwagi na swoje słownictwo, więc poniekąd jesteśmy pierwszymi nauczycielami brzydkich słów.

Przeklinanie u dzieci

Dziecko, zwłaszcza kilkuletnie, postępuje według bodźców, jakie dostarcza mu otoczenie. Im silniejsza reakcja otoczenia na zachowanie dziecka, tym większa...

Brak stanowczej i sprzeciwiającej się reakcji na wypowiadane przez malucha wulgaryzmy pogarsza tylko ten fakt. Zasób słownictwa zwiększa się wraz z jego wiekiem i dostępem do mediów, różnych grup społecznych i uczestnictwem w życiu starszych od siebie osób. Warto zatem zastanowić się, jakim językiem posługujemy się my, dorośli, na co dzień lub chociażby w sytuacjach szczególnie nerwowych. Czy aby nie za często, będąc na kogoś wściekłym, nie zaklniemy siarczyście pod nosem? Ponieważ dziecko ma szczególnie szeroko otwarte uszy i oczy w wieku przedszkolnym, trzeba wziąć pod uwagę, że nawet jeśli jest z pozoru zajęte zabawą, z pewnością usłyszy nasze przekleństwo.

Inną przyczyną używania brzydkich słów przez dzieci jest chęć zwrócenia na siebie uwagi otoczenia. Kiedy czuje się samotne, nie chce się samo bawić albo pragnie większej koncentracji na swojej osobie, jednym ze sposobów na uzyskanie tego, co chce, jest przeklinanie. Domaga się tak naszej uwagi, bo inaczej nie umie albo inne metody nie skutkują. Ponadto warto pamiętać, że dzieci często używają słów, których nie rozumieją. Dotyczy to zwłaszcza wszystkich wyrażeń o zabarwieniu seksualnym. W takiej sytuacji wystarczy spokojnie wyjaśnić znaczenie słowa i powiedzieć nazwę powszechnie używaną i społecznie akceptowaną.

Jednak zanim rodzice ukarzą dziecko, powinni zastanowić się nad tym, jakie zasady panują w ich domu. Czy w jakichś sytuacjach sami nie przekraczają norm społecznych? Czy poświęcamy naszemu maluchowi wystarczająco dużo czasu? Czy nasza reakcja na jego przeklinanie jest konstruktywna?

2. Jak reagować na przeklinanie u dziecka?


Kiedy dziecko po raz pierwszy zaklnie, najlepiej to zignorować. Jeśli jednak wulgaryzmy się powtarzają, trzeba wyjaśnić mu, że nie akceptujemy takich słów. Warto także zwrócić uwagę na to, z jakimi programami w telewizji ma do czynienia. Wytłumaczmy maluchowi, które słowa należą do akceptowanego słownika, a które nie. Opowiedzmy o wymiarze agresywnym wulgaryzmów, podkreślmy znaczenie obraźliwości i sprawiania przykrości poprzez wypowiadanie ich. Dobrym pomysłem jest sporządzenie listy przekleństw dozwolonych, które można wypowiadać w chwilach wzburzenia, a które nikogo nie dotykają. To ważne, bo pokazuje dziecku, że przeżywanie złości, a nawet wściekłości jest czymś naturalnym.

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Bunt nastolatka
Bunt nastolatka

Gdy dziecko nie chce chodzić do szkoły

Dla wielu dzieci, pójście do szkoły to wielka, ekscytująca przygoda. Lubią czuć się "dorosłe", spotykać się ze swoją klasą i słuchać nauczycieli. Takie dziecko w szkole nie martwi się też za bardzo rozstaniem z rodzicami. Jednak czasem dzieje się...

Bunt nastolatka

Relacje ojca z córką

Relacje ojca z córką

Tworzą relację o wyjątkowo silnej, wyjątkowej więzi. To właśnie tata jest pierwszym mężczyzną w życiu dziewczyny. To od niego zależy, czy jego córka będzie szukała mężczyzny do niego podobnego, czy też postara się znaleźć zupełne przeciwieństwo. Ojciec...

Bunt nastolatka

Trudna młodzież

Trudna młodzież

nie ma gdzie się podziać, że matka z ojcem się rozwiedli, założyli nowe rodziny, że dla niego nigdzie nie ma miejsca. Próby uspokojenia nastolatka na nic się zdały (...) , że często złe zachowanie nastolatka nie jest...

Bunt nastolatka

Gdy dziecko nie słucha rodziców

. W tym wypadku bunt dzieckajest próbą poradzenia sobie z emocjami. Dlatego najrozsądniej jest zbytnio nie karać dziecka, a próbować je zrozumieć i dać mu czas

Bunt nastolatka

Kontakt ojca z synem

Kontakt ojca z synem

Ojciec stanowi nie tylko przykład do naśladowania, ale jest także uczy dziecko, na czym polega bycie mężczyzną. Silna i zdrowa więź między ojcem a synem to podstawa dobrych relacji w rodzinie.

Bunt nastolatka

Relacje matki z córką

Relacje matki z córką

itd. Nastolatka czuje, że matka wyszła ze swojej roli i że nie ma się do kogo zwrócić po radę i wsparcie. Jak budować relacje z matką

Bunt nastolatka

Burza hormonów

znaczenia nabiera dobry kontakt z ojcem. Bunt nastolatka zwykle skupia się na matce, która w większym stopniu zajmuje się wychowaniem dziecka, dlatego (...) Burza hormonów u nastolatka to przyczyna wielu...

Bunt nastolatka

Kłamstwo dzieci

świadomie skłamie, zazwyczaj dochodzi wcześniej do konfliktu między nim a rodzicem na tle potrzeb i wzajemnych oczekiwań. Kłamstwo nastolatka z kolei (...) nie ma przyzwolenia na otwarty bunt i wyrażanie swojego...

Bunt nastolatka

Fobia szkolna

Fobię szkolną określa się inaczej jako skolionofobię albo didaskaleinofobię. Należy ona do zaburzeń lękowych występujących wśród dzieci i młodzieży. Jest to fobia sytuacyjna, która wiąże się z lękiem przed szkołą samą w sobie, ale także przed sytuacjami,...