Bunt czterolatka

Bunt czterolatka jest sprawdzaniem cierpliwości rodziców. Dziecko w wieku lat czterech „testuje”, na ile może sobie pozwolić w swoich wybrykach. Maluch często jest nie do opanowania i wszędzie musi zaznaczyć swoją obecność. Czterolatek może być naprawdę niesforny i psotny. Potrafi wyrwać się mamie z ręki i uciekać przed nią, kopie, używa niestosownych wyrazów, prowokuje, przechwala się, zmyśla niestworzone historie i niechętnie wykonuje polecenia rodziców. Jak okres buntu dziecka mają przetrwać opiekunowie?

Polecane wideo:

1. Niesforny czterolatek

Dziecko w wielu lat czterech jest bardzo zwinne. Umie już sprawnie chodzić i biegać, skacze, wspina się, turla, zachowuje równowagę, stojąc na jednej nodze. Czterolatek jest bardzo ruchliwy i żywiołowy, wszędzie go pełno. Dziecko nabiera coraz większej pewności siebie. Gdy jest niezadowolone, potrafi być niegrzeczne – bije, kopie, niszczy przedmioty, rzuca zabawkami itp. Lubi mieć swoje zdanie i chce, by inni podporządkowywali się jego żądaniom. Respektowanie ustanowionych w domu czy w przedszkolu zasad wychowawczych przychodzi mu z oporem.

Frajdę dziecku sprawia uciekanie przed rodzicami i chowanie się przed nimi, co dorosłych może przyprawić o niezły stres. Czterolatek lubi mieć możliwość sprawdzenia się, np. może podczas spaceru wybiegać naprzód i czekać na rogu ulicy. Niekiedy warto pozwalać dziecku na samodzielność – wtedy potrafi być zaskakująco odpowiedzialne.

Emocje dziecka w wieku przedszkolnym

Przedszkolak podlega gwałtownym emocjom, w jednej chwili mówi że kocha, a chwilę później nie lubi.

2. Emocje czteroletniego dziecka

Czteroletni maluch jest trudny do opanowania nie tylko fizycznie, ale też emocjonalnie. W napadzie złości potrafi głośno, niemądrze się śmiać lub krzyczeć, tupiąc nogami. Dziecko w wieku czterech lat szybko „chwyta” zasłyszane wyrazy i może używać słów brzydkich, wulgarnych. Fascynuje go to, co zabronione. Czterolatek sprawdza, jak daleko może się posunąć w wyprowadzaniu rodziców z równowagi. Lubi powtarzać brzydkie słowa, doskonale wiedząc, że są niestosowne. Jeszcze pół roku temu szkrab wydawał się niepewny siebie w nowych sytuacjach, a teraz często przecenia swoje możliwości.

Czteroletnie dziecko może sobie urządzać frajdę z tego, że sprzeciwi się rodzicowi, nie wykona jego polecenia, ucieknie, schowa się. Do tej pory było grzeczne i pokornie wypełniało prośby mamy czy taty. Teraz bycie opornym jak to tylko możliwe wydaje mu się racją istnienia. Słowo „nie” najczęściej gości w mowie czterolatka, a buńczuczność to jego znak rozpoznawczy. Dziecko różnymi sposobami – poprzez naśladowanie dorosłych, ale także poprzez bunt i upór – dąży do wzbogacenia własnego „Ja”. Prowokuje, przechwala się, kłamie, a wszystko po to, by wzbudzić sobą zainteresowanie innych. Chęć podobania się i skupiania na sobie uwagi pobudza malucha do działania.

3. Jak postępować z niesfornym czterolatkiem?

Bez wątpienia dziecko w wieku lat czterech potrzebuje uwagi ze strony rodziców, a jego negatywne zachowania, takie jak brak posłuszeństwa czy agresja, powinny spotkać się ze stanowczością i konsekwencją wychowawczą dorosłych. Złego zachowania dziecka nie wolno lekceważyć ani przymykać na nie oko, licząc, że dziecko kiedyś z tego wyrośnie, wyszaleje się. Czterolatek doskonale wie, jakie postępowanie jest dozwolone, a czego nie można – zwłaszcza, gdy w domu obowiązują jasne zasady. Przekroczenie reguły powinno spotkać się z karą. Nie chodzi tutaj o bicie czy zastraszanie dziecka, ale o mądre tłumaczenie maluchowi, jak nie wolno się zachowywać, dlaczego nie można tak robić. Kara powinna wiązać się z przewinieniem i nie wolno jej odwlekać w czasie. Dziecko musi niejako widzieć przyczynę kary i konsekwencję swojego złego zachowania.

Joanna Krocz, ponad rok temu

Problemy wychowawcze

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Artykuły Problemy wychowawcze
Problemy wychowawcze

Najczęstsze błędy wychowawcze rodziców

Najczęstsze błędy wychowawcze rodziców

Wychowanie na wagę złota Nie istnieje chyba bardziej odpowiedzialne zadanie niż wychowanie dziecka. Właściwie wszystkie decyzje rodzica w mniejszym lub większym stopniu wpływają na ostateczny kształt osobowości małego człowieka. I choć podejmując je,...

Problemy wychowawcze

Sześć błędów, jakie popełniają rodzice, gdy uczą dziecko dyscypliny

Sześć błędów, jakie popełniają rodzice, gdy uczą dziecko dyscypliny

Każdy popełnia błędy Błądzenie jest rzeczą ludzką, a dyscyplina to część rodzicielstwa. Dlatego, jeśli następnym razem ze złością zareagujesz na to, że twoje dziecko po raz kolejny rozlało sok na dywan, a później będziesz mieć z tego powodu wyrzuty sumienia,...

Problemy wychowawcze

Niewidzialny przyjaciel

Niewidzialny przyjaciel

Niewidzialny przyjaciel, do którego dziecko mówi i z którym się bawi, u wielu rodziców budzi niepokój i wątpliwości co do tego, czy maluch rozwija się w sposób prawidłowy i czy aby na pewno wszystko jest zw porządku. Dziecko w wieku przedszkolnym ma niezwykle...

Problemy wychowawcze

Asertywność dzieci

Większośc z nas potrzebuje autonomii i niezależności. Zarówno dorośli, jak i małe dzieci chcą decydować o tym, co zrobić lub nie. Bunt malucha bywa jednak dla rodziców zaskoczeniem i budzi ich niepokój. Grunt to zachować spokój. To normalny etap...

Problemy wychowawcze

Wstydzę się!

Wstydliwość dziecięca przypada na różne okresy życia i rozwoju malucha. Wynika z konfrontacji z nieznanym światem, z sytuacjami, w których pojawiają się nowe osoby, a dziecko jest eksponowane na ich widok, często zmuszone do zaśpiewania piosenki lub wyrecytowania...

Problemy wychowawcze

Oglądanie TV

Oglądanie TV

Wielu rodziców zastanawia się, czy pozwolić swojemu dziecku na oglądanie telewizji. Z jednej strony, media za swoim pośrednictwem przybliżają wiedzę o kulturze, zwyczajach, ludziach z innych krajów. Niestety z drugiej strony mogą wręcz uzależniać, znacząco...

Problemy wychowawcze

Toksyczne zdania. Nie mów tak do dziecka

Toksyczne zdania. Nie mów tak do dziecka

nadal ma z tym problemy. Jego mózg intensywnie się rozwija, w organizmie buzują hormony, pojawiają się „okresy buntu", skoki rozwojowe. Tutaj zaczynają (...) się przysłowiowe schody, bo rodzic potrafi wyjaśnić sobie swoje problemy...

Problemy wychowawcze

Agresja u przedszkolaka

Agresja u przedszkolaka

Agresja u dzieci to niepokojąca oznaka. Mimo to niektórym rodzicom odpowiada agresywna postawa dziecka. Ich zdaniem dziecko powinno umieć walczyć o swoje, gdyż tylko najsilniejsi mogą poradzić sobie w życiu. Skrajnie inną postawą dorosłych jest strach...

Problemy wychowawcze

Oglądanie telewizji przez dzieci

Oglądanie telewizji przez dzieci

Wielu rodziców zastanawia się, czy pozwolić swojemu dziecku na oglądanie telewizji. Z jednej strony media za swoim pośrednictwem przybliżają wiedzę o kulturze, zwyczajach, ludziach z innych krajów. Z drugiej strony epatują przemocą, nagością i...

Problemy wychowawcze

Gdy dziecko się boi

oraz społeczny uzależniony jest od czynników środowiskowych i wychowawczych. Zasadnicze znaczenie dla rozwoju procesów psychoemocjonalnych, poznawczych