Angina

Angina w języku potocznym często nazywana jest zapaleniem gardła, ale w gruncie rzeczy jest to ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła, wywołane przez paciorkowce z grupy A. To choroba zakaźna przenoszona drogą kropelkową. Przy anginie występuje silny ból gardła, utrudnione jest przełykanie, dokucza wysoka gorączka i czasami silny ból głowy. Migdałki stają się zaczerwienione i opuchnięte, a na ich powierzchni pojawiają się niewielkie, żółte plamki, czyli czopy. Choroba najczęściej atakuje latem - o tej porze roku bakterie mają świetne warunki do rozwoju, a częste zmiany temperatur obniżają odporność, zwłaszcza dzieci, ułatwiając zarazkom wnikanie do organizmu.

 

Polecane wideo:

Objawy anginy

Angina jest zakażeniem ogólnoustrojowym, stąd objawy choroby nie ograniczają się wyłącznie do lokalnych zmian na migdałkach. Chorują przeważnie dzieci między 4. a 7. rokiem życia. Do zachorowań najczęściej dochodzi wiosną i latem, a doprowadzają do nich nagłe zmiany temperatury, np. jedzenie lodów czy picie schłodzonych napojów w upalne dni. Zakażeniu sprzyja też niedrożny nos i nawykowe oddychanie przez usta. Do głównych objawów anginy należą:

  • bardzo wysoka gorączka,
  • dreszcze gorączkowe,
  • uczucie ogólnego rozbicia,
  • osłabienie organizmu,
  • brak apetytu,
  • bóle kości i stawów,
  • zmiany miejscowe na migdałkach, m.in. śluzowo-ropne naloty,
  • rozpulchnienie i zaczerwienienie migdałków podniebiennych,
  • powiększenie węzłów chłonnych w okolicy żuchwy,
  • utrudnione połykanie,
  • utrudniona mowa,
  • silny ból gardła,
  • przykry zapach z ust,
  • wymioty,
  • pobolewania brzucha.

Leczenie anginy

Antygeny bakteryjne przypominają niektóre antygeny znajdujące się w ciele człowieka. Stąd też istnieje ryzyko, że przeciwciała działające przeciw infekcji mogą atakować własne tkanki. Angina paciorkowcowa może prowadzić do groźnych powikłań, w tym schorzeń autoimmunologicznych, takich jak kłębuszkowe zapalenie nerek oraz gorączkę reumatyczną. W leczeniu anginy konieczne jest niezwłoczne zastosowanie antybiotyków skutecznych przeciwko paciorkowcom z grupy A, najlepiej z grupy penicylin. Jeśli chory jest uczulony na ten lek, zaleca się zastosowanie makrolidów i klindamycyny. Leczenie powinno trwać około 10 dni.

W łagodzeniu bólu gardła pomocne mogą być tabletki do ssania i stosowanie ciepłych okładów na szyję. Ulgę choremu przynosi również płukanie gardła środkami o działaniu przeciwzapalnym, np. naparem z szałwii, rumianku lub jednoprocentowym roztworem soli kuchennej (jedna łyżeczka do herbaty na pół litra wody).

Jeśli dziecko silnie gorączkuje, zaleca się pozostanie w łóżku. Dla obniżenia temperatury ciała można stosować leki dostępne w aptekach bez recepty. U dzieci do 12. roku życia jako środków przeciwgorączkowych nie wolno stosować salicylanów, np. kwasu acetylosalicylowego, z uwagi na możliwość uszkodzenia wątroby.

Podczas terapii anginy należy pamiętać o lekkostrawnej diecie. Posiłki dla chorego powinny być rozdrobnione, najlepiej w formie papek, by nie drażnić obolałego gardła. Można podawać kaszki, grysiki, budyń, gotowane i przetarte owoce. Potrawy powinny być chłodne lub lekko ciepłe.

Przy gorączce wskazane jest picie dużej ilości płynów, np. lekko przestudzonej herbaty z cytryną i miodem. Jeśli zapalenie migdałków i gardła wywołane jest bakteriami z grupy paciorkowców, po przebytej chorobie zaleca się wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, czyli morfologii krwi, OB, badania ogólnego moczu i EKG.

Nawroty i powikłania anginy

U niektórych dzieci, zwłaszcza z obniżoną odpornością, zdarzają się nawroty anginy – nawet co dwa-trzy tygodnie. Jeśli infekcja powraca, należy zrobić wymaz z gardła, wykonać posiew i ustalić, jaki szczep bakterii wywołuje anginę. Wówczas w leczeniu choroby można precyzyjnie dobrać antybiotyk. Można również posłużyć się metodą ASO służącą wykrywaniu obecności paciorkowców w organizmie, czyli oznaczyć przeciwciała przeciwko paciorkowcom w surowicy krwi. Dodatkowo należy wspomagać układ odpornościowy dziecka. Nawracające zapalenia migdałków wymagają niekiedy konsultacji u laryngologa. W niektórych przypadkach rozważa się zabieg usunięcia migdałków.

Gdy leczenie anginy rozpocznie się zbyt późno lub gdy trwa ono zbyt krótko, możliwe jest wystąpienie powikłań. Najczęstsze z nich to ropień okołomigdałkowy i zagardłowy. Do ich rozwoju dochodzi na skutek przejścia zakażenia na ścianę gardła. Ropa zbiera się między torebką migdałka a ścianą mięśniową gardła. Ropnie powstają najczęściej, gdy angina jest źle leczona, tzn. antybiotyk nie działa na dane szczepy bakterii lub dawka leku jest zbyt mała. W leczeniu ropnia konieczne jest nacięcie chirurgiczne i usunięcie ropnej wydzieliny. Dalsze leczenie polega na antybiotykoterapii przez około 12 dni.

Jakie powikłania mogą wystąpić po przebyciu anginy?

Nawroty anginy zwykle wywołane są przez bakterie z grupy paciorkowców, które są bardzo zdradliwymi drobnoustrojami chorobotwórczymi, ponieważ pobudzają układ immunologiczny do produkcji przeciwciał, które mogą podstępnie atakować serce i nerki. Częstym powikłaniem nawracających zakażeń bakteryjnych bywa przerost migdałków. Objawami powikłania są uciążliwy katar, bóle głowy, trudności w oddychaniu i połykaniu.


 

Komentarze

dyskusje na forum