Łagodny rozrost stercza

Łagodny rozrost stercza inaczej bywa określany jako przerost prostaty lub łagodny rozrost gruczołu krokowego (ang. Benign Prostatic Hyperplasia – BPH). Choroba występuje zwykle u mężczyzn powyżej 45. roku życia. Częstość jej występowania wzrasta z wiekiem. Szacuje się, że na przerost prostaty cierpi ponad połowa mężczyzn po sześćdziesiątce. Łagodny rozrost gruczołu krokowego wiąże się z nadmiernym namnażaniem się komórek gruczołowych i komórek podścieliska stercza albo z przerostem komórek prostaty – co skutkuje zwężeniem drogi odpływu moczu.

1. Objawy łagodnego rozrostu stercza

Do typowych objawów rozrostu stercza należą:

Zobacz film: "Choroby, na które powinnaś się zaszczepić przed ciążą"

  • częste oddawanie moczu małymi porcjami,
  • nykturia, czyli załatwianie potrzeb fizjologicznych nocą,
  • uczucie intensywnego i nagłego parcia na mocz,
  • niemożność powstrzymania potrzeby oddania moczu,
  • bolesność podczas oddawania moczu,
  • problemy z rozpoczęciem mikcji,
  • zwężenie strumienia moczu,
  • wydłużenie czasu oddawania moczu,
  • osłabienie strumienia moczu lub przerywany wyciek moczu,
  • skapywanie moczu po zakończeniu mikcji,
  • zatrzymanie moczu.

2. Diagnostyka rozrostu stercza

Podstawowym badaniem, które pozwala stwierdzić rozrost gruczołu krokowego, jest badanie przez odbyt – niezbyt lubiane przez mężczyzn. Badanie per rectum pozwala ocenić kształt, konsystencję, wielkość i granice gruczołu prostaty. Warto również wykonać USG brzucha, które umożliwia określenie stopnia zalegania moczu. O wiele dokładniejszą ocenę struktury i wielkości stercza niż badanie przez odbyt daje zastosowanie TRUS (ang. Transrectal Ultrasound). W celu zbadania strumienia moczu stosuje się uroflowmetrię. Ocenia ona takie parametry, jak:

  • objętość oddanego moczu,
  • maksymalny przepływ moczu przez cewkę moczową,
  • średni przepływ moczu przez cewkę moczową.

Przyjmuje się, że prawidłowy strumień moczu powinien być większy niż 15 ml/s.

3. Leczenie łagodnego rozrostu stercza

U osób bez silnie wyrażonych objawów przerostu prostaty oraz bez ryzyka rozwoju raka stercza zaleca się obserwację. W poważnych przypadkach klinicznych obserwacja urologiczna przebiega z wykonaniem oznaczenia PSA (ang. Prostatic Specific Antigen). Norma dla PSA wynosi do 4 ng/ml. Niekiedy konieczna jest również transrektalna biopsja gruczołu krokowego. Najczęściej łagodny rozrost prostaty leczy się farmakologicznie, stosując takie leki, jak: doksazosyna, terazosyna, alfuzosyna i tamsulozyna, które powodują rozkurcz mięśni i poprawiają oddawanie moczu. Lekiem hormonalnym stosowanym w przeroście stercza jest finasteryd. Jeśli rozrost gruczołu krokowego daje łagodne objawy, pomóc mogą leki roślinne: wyciąg z kory śliwy afrykańskiej i wyciąg z nasion dyni.

W zaawansowanym stadium choroby konieczne jest leczenie operacyjne. Do chirurgicznych zabiegów, mających na celu leczenie rozrostu prostaty, należą:

  • przezcewkowa elektroresekcja gruczołu krokowego (ang. Transurethral Resection of Prostate – TURP),
  • wyłuszczenie gruczołu krokowego – stosowane w przypadku dużych zmian prostaty, uchyłków pęcherza moczowego i nowotworów gruczołu krokowego,
  • laserowe usuwanie nadmiaru namnożonych komórek gruczołowych (ang. Visual Laser Ablation of Prostate – VLAP).

Leczenie operacyjne rozrostu prostaty wymaga rekonwalescencji, ale skutki leczenia są wyraźne: ustąpienie trudności z oddawaniem moczu i lepsza sprawność seksualna.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.