Dysplazja

W tym schorzeniu dziecko rzadko rodzi się z rzeczywistym zwichnięciem w stawie biodrowym. Jego kości natomiast są w tym stawie niestabilne. Okrągła głowa kości udowej ma skłonność do wypadania ze swej panewki. W dużym stopniu mają na to wpływ uwarunkowania genetyczne (20% przypadków). Drugą przyczyną mogą być hormony matki, które podczas porodu rozluźniają jej własne więzadła miednicy mniejszej. Dysplazja dotyczy jednego na 250 niemowląt, częściej dziewczynek niż chłopców, w 60% są to pierwsze dzieci, a w 40% rodzą się w położeniu pośladkowym.

1. Jak rozpoznać dysplazję stawu biodrowego?

  • podczas badania noworodka na podstawie asymetrii bruzd pośladkowych, które nie są symetryczne,
  • podczas badania stawów lekarz bardzo często napotyka opór przy próbie odgięcia nóżki w stawie biodrowym,
  • kończyna po zajętej stronie wydaje się być krótsza.

Zobacz film: "Jak zadbać o prawidłowe relacje z dzieckiem?"

W przypadku łagodnej dysplazji występuje nadmierna ruchomość podczas manipulacji, w przypadku umiarkowanej głowa kości może wyskoczyć z panewki podczas odwodzenia i wskoczyć z powrotem, w ciężkich przypadkach głowa kości udowej pozostaje poza panewką (zwichnięcie).

Każde dziecko w około 6 tygodniu życia ma profilaktycznie wykonywane badanie USG. Dzięki temu wcześnie wykryta dysplazja daje szybsze efekty w leczeniu. Ocena końca kości udowej i panewki stawu biodrowego pozwala zakwalifikować staw do jednego z czterech typów w klasyfikacji Grafa:

  • Typ I – prawidłowe stawy biodrowe;
  • Typ II – stawy biodrowe fizjologicznie niedojrzałe, stawy biodrowe dysplastyczne bez decentracji głowy kości udowej w panewce;
  • Typ III – stawy biodrowe dysplastyczne z decentracją głowy kości udowej w panewce;
  • Typ IV – zwichnięte stawy biodrowe.

    2. Leczenie dysplazji stawu biodrowego

Postać łagodną bardzo często daje się skorygować w pierwszych tygodniach życia, polega to na utrzymaniu kończyn dolnych w pozycji płodowej, w zgięciu około 110° i odwiedzeniu około 50°, za pomocą specjalnej uprzęży, np. uprząż Pawlika, poduszka Frejki.

W Polsce popularna jest również szyna, rozwórka Koszli, która utrzymuje kończyny dziecka w odwiedzeniu i tym samym stabilizuje głowę kości udowej w panewce. Szynę stosuje się zwykle przez 8-12 tygodni. U starszego niemowlęcia, gdy choroba nie została od razu zdiagnozowana leczenie takie trwa około 6 miesięcy. Jeśli po tym czasie nie widać poprawy konieczna jest ingerencja chirurgiczna.

Następstwem późnego wykrycia lub nie wykrycia dysplazji, bądź źle prowadzonego leczenia może być trwałe uszkodzenie stawu biodrowego, a konsekwencji utykanie i niepełnosprawność dziecka.

Czy dysplazji da się zapobiec? Do tej pory nie wymyślono sposobu zapobiegania tej przypadłości.

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.