Brak ciąży - Ciąża, poród, wychowanie

sylwia25p · 19-06-10, 11:42

Cześć
Jestem tu po raz pierwszy i żałuję, że dobiero teraz was znalałam.
My staramy się o Dzidziusia jus od 2lat i 3miesięcy i wciąż nie mamy tych upragnionych dwóch kreseczek. Mąż jakoś to znosi ale ja już chyba staciłam nadzieje. A najgorsze dla mnie są pytania "babć" kiedy wreszcie?!
Jak Wy sobie z Tym radzicie????
Poradźcie coś.
Pozdrawiam

19-06-10, 12:52

kochana napisz coś więcej.Byliście u lekarza? badaliscie się? jesteście w trakcie leczenia? czy moze po prostu zablokowalas się psychicznie.

sylwia25p · 19-06-10, 22:09

Mam 28lat. Tak- jestem w trakcie leczenia. Ale to chyba za bardzo we mnie tkwi- czuję jakąś wewnętrzną blokadę. Całymi dniami chodzę jakby nie obecna. Rodzinka stwierdziła< że nie ma we mnie życia. Zdarza mi się siedzieć w kącie i płakać i to dość często ostatnio. Na ulicy zaglądam do wózków z dziećmi i oglądam się za każdą kobietą w ciąży. Moja przyjaciółka w styczniu została mamą a ja nawet u niej nie byłam- boję się, że na widok jej synka się rozkleję.

Żaneta22 · 19-06-10, 22:44

Cytat:

sylwia25p napisała

Mam 28lat. Tak- jestem w trakcie leczenia. Ale to chyba za bardzo we mnie tkwi- czuję jakąś wewnętrzną blokadę. Całymi dniami chodzę jakby nie obecna. Rodzinka stwierdziła< że nie ma we mnie życia. Zdarza mi się siedzieć w kącie i płakać i to dość często ostatnio. Na ulicy zaglądam do wózków z dziećmi i oglądam się za każdą kobietą w ciąży. Moja przyjaciółka w styczniu została mamą a ja nawet u niej nie byłam- boję się, że na widok jej synka się rozkleję.

skądś to znam ;(

20-06-10, 13:19

Cytat:

sylwia25p napisała

Mam 28lat. Tak- jestem w trakcie leczenia. Ale to chyba za bardzo we mnie tkwi- czuję jakąś wewnętrzną blokadę. Całymi dniami chodzę jakby nie obecna. Rodzinka stwierdziła< że nie ma we mnie życia. Zdarza mi się siedzieć w kącie i płakać i to dość często ostatnio. Na ulicy zaglądam do wózków z dziećmi i oglądam się za każdą kobietą w ciąży. Moja przyjaciółka w styczniu została mamą a ja nawet u niej nie byłam- boję się, że na widok jej synka się rozkleję.

na co się leczysz?

Sylwia ja wiem, ze uznasz ze łatwo mi mówić, ale masz dopiero 28 lat! Nie mozesz w tak mlodym wieku wpadać w czarną rozpacz, bo to tylko pogarsza sytuację. Dołowanie się nei tylko w niczym nie pomoże ale zaszkodzi.

Moja siostra tez ma ten klopot. Ostatnio gdy nie dosżlo do transferu to razem plakałysmy.

Co lekarz mowi o Waszych szansach?

19-06-10, 11:42	#1 (permalink)
sylwia25p Osesek Zarejestrowany: 19-06-2010 Posty: 3 Nastrój: 0 podziękowań w 0 postach	Brak ciąży Cześć Jestem tu po raz pierwszy i żałuję, że dobiero teraz was znalałam. My staramy się o Dzidziusia jus od 2lat i 3miesięcy i wciąż nie mamy tych upragnionych dwóch kreseczek. Mąż jakoś to znosi ale ja już chyba staciłam nadzieje. A najgorsze dla mnie są pytania "babć" kiedy wreszcie?! Jak Wy sobie z Tym radzicie???? Poradźcie coś. Pozdrawiam

Narzędzia wątku
Wersja do druku Wyślij na email
Wygląd
Wygląd liniowy Wygląd mieszany Wygląd wątkowy

19-06-10, 12:52	#2 (permalink)
lutka Guest Co robisz? Posty: n/a	kochana napisz coś więcej.Byliście u lekarza? badaliscie się? jesteście w trakcie leczenia? czy moze po prostu zablokowalas się psychicznie.

19-06-10, 22:09	#3 (permalink)
sylwia25p Osesek Zarejestrowany: 19-06-2010 Posty: 3 Nastrój: 0 podziękowań w 0 postach	Mam 28lat. Tak- jestem w trakcie leczenia. Ale to chyba za bardzo we mnie tkwi- czuję jakąś wewnętrzną blokadę. Całymi dniami chodzę jakby nie obecna. Rodzinka stwierdziła< że nie ma we mnie życia. Zdarza mi się siedzieć w kącie i płakać i to dość często ostatnio. Na ulicy zaglądam do wózków z dziećmi i oglądam się za każdą kobietą w ciąży. Moja przyjaciółka w styczniu została mamą a ja nawet u niej nie byłam- boję się, że na widok jej synka się rozkleję.