Wychowanie malucha

Kiedy Twoje dziecko skończy rok, musisz przygotować się na to, że jego zachowanie częściej będzie doprowadzać cię do rozpaczy, niż dawać powody do satysfakcji. Normą dla tego wieku jest wyszukiwanie wszelkich niebezpieczeństw i nieodparta pokusa, żeby robić dokładnie to, czego mu zakazujesz. Musisz uzbroić się w bezmiar cierpliwości, humoru stanowczości i pomysłowości w stosowaniu metod wychowawczych, by w miarę bezboleśnie przetrwać ten okres aż do czasu, gdy kończąc dwa latka, dziecko stanie się bardziej skłonne i zdolne do nauki samokontroli. Wychowanie małego dziecka stanie się wówczas o wiele prostsze.

Niezależnie od tego jak bardzo nieznośne jest dziecko, w głębi duszy pragnie ono twojej miłości i aprobaty. Bardzo ważna dla prawidłowego rozwoju dziecka jest rodzinna atmosfera, spokój i miłość rodziców. To wy, utrzymując aktywny kontakt z dzieckiem, najlepiej stymulujecie jego rozwój. Brak takich bodźców i kontaktu opóźnia rozwój psychiczny, emocjonalny a także ruchowy małego dziecka. Pieszczoty i przytulanie, zabawy i stały, spokojny oraz pogodny kontakt słowny z dzieckiem przyspiesza jego rozwój. W późniejszym wieku procentuje to łatwością nawiązywania kontaktów międzyludzkich.

Uczenie się obustronnej więzi emocjonalnej, obdarzanie dowodami akceptacji emocjonalnej przy jednoczesnym unikaniu niedosytu i przesady daje szanse na powodzenie w kształtowaniu dojrzałej osobowości dziecka i pozwala na harmonijny rozwój emocjonalny.

Ściśle powiązana z potrzebą kontaktu emocjonalnego dziecka jest potrzeba bezpieczeństwa. Dziecko unika podświadomie sytuacji, która jest w jego pojęciu zagrożeniem, np. chodzenie do lekarza, rozłąka z mamą. Gratyfikacji potrzeby bezpieczeństwa sprzyja pozytywne nastawienie twoje oraz bliskich w rodzinie do dziecka, właściwy sposób traktowania dziecka i jego spraw, rozmowy z maluchem, a także sprzyjająca atmosfera w domu.

Anna Liszewska