Pieluszkowe zapalenie skóry

Pieluszkowe zapalenie skóry powstaje na skutek zbyt długiego kontaktu pupy dziecka z wilgocią i substancjami drażniącymi pochodzącymi z moczu, kału i potu. Skóra niemowląt jest bardzo delikatna, jeszcze mało odporna, dwukrotnie cieńsza od skóry dorosłego człowieka. Skóra pupy dziecka nie umie jeszcze bronić się przed wilgocią, która w pieluszce jest nieunikniona. Zbyt rzadkie zmienianie pieluch oraz brak dostępu powietrza do skóry pośladków może skutkować odparzeniami pieluszkowymi. Jak leczyć zapalenie pieluszkowe?

Pielęgnacja pupy niemowlaka

Pielęgnacja pupy dziecka jest jedną z najważniejszych czynności higienicznych, jakie wykonuje się każdego dnia w opiece nad niemowlęciem. Częste przewijanie dziecka, smarowanie pośladków i okolic krocza dobrymi kosmetykami może uchronić maluszka od nieprzyjemnych i bolesnych odparzeń pieluszkowych. Na pupie dziecka pojawiają się zaczerwienienia, które zaniedbane mogą grozić nadkażeniem bakteriami. Wówczas pupa dziecka nabiera czerwonego koloru, z odparzeń może sączyć się płyn, powstają też widoczne pęcherzyki lub krostki.

Nie należy panikować, gdy na skórze pupy niemowlaka pojawią się wykwity skórne w postaci rumienia. Trzeba zacząć działać natychmiast, aby niemowlę nie odczuwało bólu i dyskomfortu. Nawet lekko podrażniona skóra pośladków i okolic krocza może powodować rozwój bakterii i grzybów, a odparzenia pieluszkowe mogą bardzo szybko rozprzestrzenić się na pachwiny, podbrzusze i górną część ud. Właściwa pielęgnacja pupy niemowlęcia, czyli mycie pośladków i krocza przy każdej zmianie pieluszki czystą wodą, dokładne osuszanie skóry, wietrzenie pupy i smarowanie jej kremami łagodzącymi odparzenia powodują, że zmiany skórne mijają już po kilku dniach.

Przyczyny pieluszkowego zapalenia skóry

Pieluszkowe zapalenie skóry powstaje na skutek wprowadzania do diety dziecka nowych pokarmów, gdy maluszek ma biegunkę, infekcję układu moczowego, ząbkuje, jest chory i bierze antybiotyk oraz z powodu złego dobrania pieluch czy rzadkiego przewijania niemowlaka. Na pieluszkowe odparzenie mogą cierpieć dzieci z atopowym zapaleniem skóry, wypryskiem łojotokowym, pokrzywką kontaktową i infekcją drożdżakami. Odparzeniom pupy sprzyja również wzmożona potliwość dziecka podczas upałów oraz przegrzewanie niemowlęcia (zbyt ciepłe ubieranie). Niekiedy pieluszkowe zapalenie skóry jest swoistą reakcją uczuleniową, np. na pampersy. Wówczas pomaga stosowanie zwykłych pieluch tetrowych.

Leczenie pieluszkowego zapalenia skóry

Przy odparzeniu pupy niemowlaka należy za każdym razem podczas przewijania dokładnie myć pośladki i okolice krocza, używając mydełka przeznaczonego dla niemowląt. Jeśli odparzenie pieluszkowe jest dość silne i towarzyszą mu delikatne nadżerki na skórze dziecka, do wody można dodawać, tzw. kalię, która ma działanie dezynfekcyjne. Jeśli zapalenie skóry nie jest silne, można zastosować stary domowy sposób i przy zmianie pieluszki zasypywać dziecku pupę zwykłą mąką ziemniaczaną. Czasem pomaga też zwykły puder higieniczny.

Jeśli jest dość ciepło, można wietrzyć nagą pupę dziecka. Dostęp do powietrza sprawia, że skóra szybciej się goi. Czasem nie wystarcza częsta wymiana pieluch, mycie pupy i wietrzenie. Wtedy przy każdym przewijaniu należy smarować pośladki i krocze dziecka odpowiednimi kremami, które zabezpieczają skórę przed wilgocią i tarciem. Najlepsze maści na odparzoną pupę to tłuste kremy oraz te z dodatkiem cynku. Cynk ma działanie wysuszające oraz bakteriobójcze. Gdy maluch ma mocno zaczerwienioną pupę, nie wolno stosować żadnych balsamów ani oliwek, gdyż mogą jeszcze bardziej odparzać skórę. Przy ostrych zmianach skórnych konieczne może być miejscowe stosowanie maści ze sterydami lub wdrożenie antybiotyku działającego ogólnie.
Należy pamiętać, by wymieniać dziecku pieluchy dość często, także w nocy. W miarę możliwości finansowych powinno się kupować pieluchy lepszej jakości, które są bardziej chłonne i mają funkcję air, zapewniającą pupie dziecka dostęp do powietrza. Pielucha nie powinna też być ciasno zapięta, aby powietrze mogło swobodnie dostawać się do środka.

Joanna Krocz