Nawyki maluchów

Nawyki maluchów są najczęściej trudne do oduczenia i sprawiają rodzicom wiele problemów. Do głównych nawyków dzieci należą: ssanie piersi, ssanie smoczka, jedzenie z butelki oraz spanie z rodzicami w jednym łóżku. Karmiąca mama może mieć poważny dylemat, kiedy odstawić malucha od piersi. Na pewno podjęcie decyzji o zaprzestaniu karmienia naturalnego powinno wynikać z przemyślenia sytuacji, a nie z nacisków otoczenia. Dokarmianie mlekiem z piersi jest dla dziecka okazją do zaspokojenia głodu, przytulenia się i poczucia bezpieczeństwa, gdy maluch jest przestraszony, zmęczony. Nie tak łatwo zrezygnować z maminego cyca. Dziecko na pewno będzie się buntować i płakać, ale odstawianie od piersi należy przeprowadzać konsekwentnie.

Kiedy maluch płacze i jest rozdrażniony, wielu rodzicom pomaga smoczek. Wystarczy włożyć go dziecku do buzi, a maluch zaraz się uspokaja. Czasem jednak trudno jest oduczyć malca ssania smoczka. Długotrwałe jego używanie grozi jednak wadami zgryzu. Większość pediatrów radzi, że najlepszym momentem na zarzucenie „smoczkowego nałogu” jest wiek dziecka około półtora roku do dwóch lat. Problem może też stanowić przyzwyczajenie dziecka do karmienia butelką. Jedzenie i picie z butelki powinno trwać maksymalnie do trzynastego miesiąca życia. Stopniowo należy uczyć dziecko jedzenia łyżeczką i picia z kubka. Na początku pomocny jest kubek-niekapek.

Innym nawykiem małych dzieci jest spanie z rodzicami w jednym łóżku, tuż przy mamie. Młodzi rodzice pragną swobodnie się wysypiać i mieć chwile bliskości dla siebie, tymczasem maluch wcale nie chce sam leżeć w oddzielnym łóżku. Samodzielne zasypianie w swoim pokoju dla dziecka śpiącego do tej pory z rodzicami jest zazwyczaj trudne. Jak uśpić dziecko w jego łóżku? Od początku należy usypiać dziecko w jego łóżku, śpiewać mu kołysanki, kołysać i czekać aż maluch zamknie oczka. Pomocna może być nocna lampka dająca rozproszone światło oraz ulubione maskotki. Dziecko musi czuć się bezpiecznie.

Joanna Krocz