Mocz w ciąży

Mocz w ciąży jest badany po każdej wizycie u lekarza prowadzącego ciążę. Badanie moczu jest bardzo ważne w tym szczególnym czasie, gdyż każda drobna infekcja, nie tylko dróg moczowych, powinna być jak najszybciej leczona ze względu na dziecko. Badanie moczu w ciąży jest konieczne tak często ze względu na fakt, że większość problemów układu moczowego początkowo przebiega bez żadnych objawów. Dzięki badaniu moczu można także wykryć inne schorzenia, a także wnioskować o ogólnym stanie organizmu.

Badania moczu w ciąży

W ciąży mocz bada się:

• na samym początku jej trwania,
• między 16. a 18. tygodniem,
• między 28. a 30. tygodniem,
• między 36. a 38. tygodniem,
• niedługo przed porodem, około 40. tygodnia.

Badanie moczu ma na celu wykrycie ewentualnych infekcji układu moczowego oraz nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek. Dzięki temu badaniu można też wykryć inne schorzenia, które mogą zakłócić przebieg ciąży.

Prawidłowy skład moczu w ciąży

W badaniu ogólnym moczu bada się jego ciężar właściwy. Jego norma wynosi 1,005-1,030 g/cm3. Zaniżony wynik oznacza rozcieńczenie moczu, które może być wywołane wypiciem zbyt dużej ilości płynów przed pobraniem próbki do badania. Może także sugerować zaburzenia w funkcjonowaniu nerek. Wynik przekraczający normę, oznaczający nadmierne zagęszczenie moczu, pojawia się zwykle po biegunce lub wymiotach.

Jeśli chodzi o pH moczu, powinien to być odczyn kwaśny. Kolor moczu powinien być słomkowy lub żółty, a klarowność zupełna.

W moczu nie powinny się pojawić następujące substancje:

• białko – jego obecność sugeruje gestozę, czyli zatrucie ciążowe;
• cukier – jego obecność zwykle oznacza cukrzycę;
• bilirubina – to końcowy produkt przemiany hemu (barwnika krwi), jej obecność w moczu może oznaczać żółtaczkę mechaniczną (wywołaną niedrożnością dróg żółciowych) lub uszkodzenie wątroby,
• ciała ketonowe – pojawiają się w moczu w wyniku gorączki, wymiotów, nieprawidłowości dietetycznych (niedożywienie, dieta ubogocukrowa i bogatotłuszczowa), a także cukrzycy lub mocznicy;
• urobilinogen – jego nadmierna ilość może sugerować problemy z wątrobą i drogami żółciowymi oraz metabolizmem hemoglobiny;
• wałeczki szkliste – to odlewy cewek nerwowych;
• nabłonki – to komórki, które w zwiększonej ilości mogą oznaczać stan zapalny dróg moczowych;
• leukocyty – jeśli badanie wykryje ich ponad 10 w polu widzenia, może to oznaczać stan zapalny dróg moczowych lub choroby nerek;
• erytrocyty – podwyższona ilość może oznaczać kamicę;
• krwinki czerwone – ich śladowa ilość (0-3 w polu widzenia) mieści się w normie;
• bakterie – ich obecność może wiązać się z nieprawidłowym pobraniem moczu i zanieczyszczeniem próbki (np. bakteriami z pochwy), ale także z infekcją cewki moczowej, pęcherza lub nerek.

Czasem w moczu pojawiają się śladowe ilości powyższych substancji. W ciąży może być to związane z tym, że próg filtracyjny nerek fizjologicznie się obniża. Bardzo niewielka ilość nie musi być więc powodem do niepokoju.

Każda nieleczona infekcja w ciąży może spowodować różnego rodzaju powikłania, na przykład przedwczesny poród. Badania w ciąży są bardzo ważne, gdyż pozwalają wykryć problemy zdrowotne jeszcze przed pojawieniem się jakichkolwiek objawów.

Anna Szozda