Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt

Łojotokowe zapalenie skóry, przebiegające w różny sposób i wywołane rozmaitymi czynnikami, to częste schorzenie dermatologiczne. Choć dzieli je od siebie przebieg, mechanizm powstawania, a nawet leczenie, wszystkie zapalenia skóry są poważnym problemem dla chorujących pacjentów, szczególnie tych najmniejszych. Spora część niemowlaków często przechodzi łojotokowe zapalenie skóry w postaci tak zwanej ciemieniuchy.

Jakie są objawy łojotokowego zapalenia skóry?

Łojotokowe zapalenie skóry jest chorobą wywoływaną przez m.in. grzyby drożdżopodobne lub drożdżaki, które namnażają się w organizmie dziecka na skutek jakiegokolwiek stanu zapalnego. Choroba ta to przewlekły stan zapalny objawiający się występowaniem plam rumieniowych pokrytych żółtymi łuskami. Zarumienione miejsca zazwyczaj swędzą, a czasem przybierają postać wyprysków z wysiękiem. Zmiany chorobowe występują najczęściej w okolicach skórnych bogatych w gruczoły łojowe, to jest na głowie, czole, twarzy czy górnej części tułowia.

Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt wiąże się z nieprawidłową pracą gruczołów łojowych. Pierwsze objawy mogą pojawić się nawet tuż po narodzinach, są niezwykle powszechne i zanikają zazwyczaj do 1. roku. Schorzenie to u najmłodszych dzieci początkowo może przybrać postać ciemieniuchy, czyli miękkich, tłustych, żółtawych łusek odchodzących od owłosionej skóry głowy. Sama ciemieniucha nie jest niebezpieczna, ale mimo że nie piecze i nie swędzi, może być jednak początkiem stanu zapalnego skóry. Jeśli tak jest, stan chorobowy skóry zaczyna się powiększać na dalszą część głowy i twarzy, a także w okolice klatki piersiowej. Często u niemowląt dochodzi do powstawania tak zwanego wyprysku sączącego. Łojotokowe zapalenie skóry u niemowląt może mieć również postać zmian pieluszkowych. Wówczas największy stan zapalny skóry w postaci łuszczących się plam przypada na okolice miejsc intymnych, czyli pachwin czy podbrzusza.

Leczenie i profilaktyka łojotokowego zapalenia skóry

Leczenie choroby skóry powinno być poprzedzone ogólną diagnozą w celu wykrycia przyczyny. Jeśli choroba atakuje najmłodsze dzieci, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że powodem stanu zapalnego jest nieprawidłowa praca gruczołów łojowych. Wówczas zaleca się wzmożoną higienę skóry, częste jej mycie delikatnymi preparatami i dokładne osuszanie. Czasem lekarze przepisują maści przeciwgrzybicze. W przypadku starszych dzieci leczenie bywa bardziej złożone. Po odnalezieniu stanu zapalnego w organizmie, podejmuje się kroki eliminujące go. Jednocześnie na miejsca chorobowe stosuje się specjalne maści przeciwgrzybicze. U dzieci zazwyczaj nie stosuje się leków kortykosteroidowych, które są powszechne w leczeniu łojotokowego zapalenia skóry u dorosłych. Mają one wiele działań niepożądanych i dlatego są tylko przepisywane w wyjątkowo ostrym przebiegu choroby.

Łojotokowe zapalenie skóry u dzieci jest często schorzeniem o łagodnym, ale niestety nieraz o nawracającym charakterze. Kolejne nawroty tej choroby mogą budzić frustrację, zarówno u świadomych choroby dzieci, jak i ich rodziców. Niestety nie ma lekarstw skutecznie i na zawsze eliminujących chorobę. Można jednak dbać o to, by ataki chorób były rzadsze i łagodniejsze.

Przede wszystkim ważne jest, aby nie dopuszczać do innych stanów zapalnych skóry. Trzeba szczególnie dbać o higienę i używać specjalnych kosmetyków dla tego typu skóry. Ważna jest także szybka reakcja na najmniejsze zmiany skórne.