Krzepliwość krwi

Krzepliwość krwi jest jednym z parametrów branych pod uwagę w morfologii krwi obwodowej. Ocena krzepliwości krwi przed planowaną ciążą jest bardzo ważna, ponieważ pozwala zapobiegać wielu problemom związanym z układem krążenia. Czasami krew ma bardzo dużą gęstość, a płytki krwi łatwo się ze sobą zlepiają – taka sytuacja jest częsta, gdy kobieta przed decyzją o dziecku odstawia tabletki antykoncepcyjne. Doustna antykoncepcja hormonalna powoduje gęstnienie krwi i sprzyja powstawaniu zakrzepów. Jeśli planujesz w niedługim czasie zajście w ciążę, wcześniej odstaw pigułki hormonalne.

Wskazania do wykonania oznaczeń krzepliwości krwi

Wykonanie badania na krzepliwość krwi zaleca się kobietom, które mają skłonność do częstych krwawień lub tym, u których często powstają na skórze siniaki i podskórne krwiaki. Na ocenę krzepliwości krwi w morfologii powinny się również zdecydować kobiety, które przed decyzją o ciąży odstawiły doustną antykoncepcję hormonalną. Kto jeszcze powinien oznaczać wskaźniki krzepnięcia w badaniu krwi? Osoby, które mają wydłużony czas protrombinowy lub które cierpią na choroby wątroby. Krew do badania pobiera się z żyły łokciowej. 

Jeśli badanie krwi wykaże niedostateczną krzepliwość, w czasie ciąży kobiecie grozi występowanie krwotoków, np. z nosa lub z dróg rodnych. Krwawienia z pochwy w czasie ciąży są bardzo niebezpieczne i niosą ze sobą ryzyko poronienia. Niska krzepliwość krwi to także duże prawdopodobieństwo krwiaków i krwawień z błon śluzowych, a także mała szansa na powstanie skrzepu i długotrwały proces zabliźniania się ewentualnych ran na skórze. Częste krwawienia mogą być spowodowane brakiem witaminy K lub problemami z wątrobą. Wysoka krzepliwość krwi może skutkować powstawaniem zakrzepów w żyłach i grozić chorobą zakrzepowo-zatorową czy występowaniem ataków dusznicy bolesnej. Badanie krzepliwości krwi pozwala rozpoznać również takie zaburzenia krzepnięcia, jak np. zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (ang. Disseminated Intravascular Coagulation – DIC) czy skazę krwotoczną. 

Parametry krzepliwości krwi

Krzepnięcie krwi to naturalny proces fizjologiczny, który zapobiega utracie krwi w wyniku uszkodzeń naczyń krwionośnych. Za krzepnięcie krwi odpowiada w głównej mierze fibrynogen rozpuszczony w osoczu, który pod wpływem trombiny tworzy skrzepy. Najważniejsze osoczowe czynniki krzepnięcia krwi, to: fibrynogen (czynnik I), protrombina (czynnik II), tromboplastyna tkankowa (czynnik III), zjonizowany wapń (czynnik IV), akceleryna (czynnik VI), prokonwertyna (czynnik VII), AHG (czynnik VIII), PTC (czynnik IX), czynnik Stuarta-Prowera (czynnik X), PTA (czynnik XI), czynnik Hagemana (czynnik XII), fibrynaza (czynnik XIII). Badanie krzepnięcia krwi, inaczej tzw. koagulogram, obejmuje takie parametry, jak:
  • czas protrombinowy (PT), norma: 13-17 sekund,
  • wskaźnik Quicka (PT%), norma: 70-100%,
  • INR, norma: 0,9-1,3, 
  • czas kaolino-kefalinowy (APTT), norma: 26-30 sekund,
  • czas trombinowy (TT), norma: 14-20 sekund,
  • stężenie fibrynogenu, norma: 200–500 mg/dl,
  • poziom D-dimerów,
  • stężenie antytrombiny III.
Niska krzepliwość krwi oznacza, że jeden z parametrów krzepliwości ma osłabione zdolności krzepnięcia. Aby krzepliwość krwi była w normie, wszystkie wskaźniki koagulogramu muszą mieć właściwe oznaczenia. Nieprawidłowości krzepnięcia krwi mogą być nabyte lub wrodzone, stałe albo czasowe, ostre albo łagodne. Wrodzone zaburzenia krzepnięcia krwi występują dość rzadko i zazwyczaj dotyczą tylko jednego parametru. Przykładem wrodzonej choroby krzepliwości krwi jest hemofilia. Nabyte nieprawidłowości krzepnięcia krwi mogą wynikać z chorób przewlekłych, takich jak choroby wątroby czy choroby nowotworowe, albo z niedoboru witaminy K.

Międzynarodowy współczynnik znormalizowany INR

INR to znormalizowany czas protrombinowy – jeden z parametrów w badaniu krzepliwości krwi. Im czas protrombinowy wyższy, tym krew szybciej krzepnie. INR pozwala ocenić skłonność do krwawień i powstawania zakrzepów. Kontrolowanie INR pomaga określić skuteczność leczenia zatorów i zakrzepów doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi. Oznaczanie INR zalecane jest w diagnostyce przyczyn krwawień, ocenie czynności wątroby, określeniu niedoboru witaminy K i ocenie układu krzepnięcia przed zabiegiem operacyjnym, np. przed planowanym podczas porodu cesarskim cięciem. Należy pamiętać, że w okresie okołoporodowym INR jest zwykle obniżony, co oznacza, że krew krzepnie szybciej i istnieje większe ryzyko zakrzepu. Stosowanie leków przeciwbólowych (np. kwas acetylosalicylowy) może powodować rozchwianie się wskaźnika INR.

Joanna Krocz
Literatura zalecana
Mariańska B., Fabijańska-Mitek B., Windyga J., Badania laboratoryjne w hematologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2003, ISBN 83-200-2758-6.
Szczeklik A., (red.), Choroby wewnętrzne, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0.

Artykuły Morfologia

Choroby przenoszone drogą płciową można rozpoznać na podstawie badania krwi. Przed ciążą warto wykonać morfologię krwi, by sprawdzić stan zdrowia i w razie konieczności wdrożyć leczenie.

Choroby przenoszone drogą płciową to inaczej tzw. choroby weneryczne. Przed planowaną ciążą warto wykonać badanie krwi w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową, ponieważ nawet w postaci utajonej mogą one powodować problemy z zajściem w ciążę, a w razie zapłodnienia – grozić zaburzeniami rozwoju płodu.

Morfologia, czyli ocena elementów morfotycznych krwi jest prostym, niedrogim i jednocześnie bardzo istotnym badaniem diagnostycznym pomocnym w wykrywaniu wielu stanów chorobowych w organizmie.

Przez dziewięć miesięcy ciąży co najmniej osiem razy powinnaś być na badaniu krwi

Płytki krwi to inaczej trombocyty, komórki krwi, które odpowiadają za inicjację procesu krzepnięcia. Ich nadmiar powoduje nadkrzepliwość, która może prowadzić do skrzepów, a niedobór krwawienia.

Wyniki morfologii krwi pomagają wykryć problemy z układem krwionośnym, są też podstawą diagnostyki wielu innych chorób. Czerwone i białe krwinki oraz płytki krwi to niektóre z badanych parametrów.