Iwa

cześć dziewczyny. Niedawno poroniłam na początku 10 tygodnia. Lekarka pozwoliła mi znowu starać się o dziecko, ale powiedziała, że jeśli mi się uda, to mam się do niej zgłosić zaraz po zatrzymaniu @ i przepisze mi leki na podtrzymanie oraz da zwolnienie z pracy. Czy też tak miałyście po pierwszym poronieniu? i jeszcze jedno pytanie, zapomniałam ją o to zapytać- ile czasu po zatrzymaniu najlepiej jest się zgłosić do lekarza w takiej sytuacji?

Anulka

po dniu spodziewanej miesiączki zrobiłam test, natychmiast pobiegłam do lekarza...dzieki temu Miki jest teraz z nami...natychmiast dostałam duphaston i brałam go do końca 20 tygodnia...

Iwa

dzięki Anulka. Tak też zrobię. Ja poprzednim razem brałam Luteinę, brałam ją nawet zanim zaszłam w ciążę, to chyba to samo co duphaston ;-( więc dlaczego... (chyba nigdy się nie dowiem). A powiedz mi miałaś zwolnienie lekarskie?

Anulka

luteina jest słabsza i to nie to samo z tego co wiem...a na zwolnieniu siedziałam od pierwszego dnia w którym sie dowiedziałam do samego porodu :)

monika4

ja dwa dni po zatrzymaniu miesiączki zrobiłam test, wyszedł pozytywny - od razu tele. do gina, kazał mi jeść acard i zgłosić się za dwa dni, poszłam, usg i od razu encorton i tak przez całą ciążę

Iwa

Dziękuję Wam bardzo za odpowiedź powiedzcie mi jeszcze proszę, czy całą ciążę musiałyście leżeć, czy tylko pierwszy trymestr? Nie wiem jak się nastawiać.

monika4

iwa nastawiaj się pozytywnie i nie myśl o tym!!!

ja swoje trzy pierwsze ciąże miałam martwe, pomimo leżenia, głównie w szpitalu a ta ostatnia, z Kubą była cały czas w ruchu, zniosłam ją rewelacyjnie, praktycznie bez żadnych dolegliwości, oczywiście była to ciąża wysokiego ryzyka, nawet kartę ciąży miałam odpowiednio opisaną ale wszystko było super od początku do końca
w środę o 19.00 jeszcze biegałam po hipermarkecie a w czwartek o 15.35 Kubuś już był na świecie
nawet miałam mieć cesarkę ale uparłam się na naturalny poród i tak urodziłam

dlatego nie ma żadnej reguły!!! uwierz mi, wszystko będzie dobrze i nie zamartwiaj się na zapas!!

Iwa

Gratuluję Ci Kubusia, mam nadzieję, że też się swojego doczekam.
To jest właśnie mój problem, ciągle o tym myślę, to dlatego, że mam prawie 30 lat, to miało być nasze pierwsze dziecko, a ja chciałabym przynajmniej dwójkę ;-( , przed poronieniem próbowaliśmy prawie 2 lata. Wiem, że to moje myślenie mi nie pomoże, a nawet może pogorszyć sprawę. Tylko jak tu nie myśleć. Poprzednim razem lekarka nie założyła mi nawet karty ciąży, a usg robiła mi co tydzień, (pewnie wiedziała).

monika4

iwa doskonale wiem co przeżywasz i wiem jak trudno o tym nie myśleć ale siła psychiki jest ogromna!!! myśmy próbowali 10 lat!!! ja już chwilami odchodziłam od zmysłów!!! a wyszło dopiero wtedy kiedy (dwa lata) seks stał się normalnym seksem bez szansy na ciążę, z czym się oboje pogodziliśmy
Kubę urodziłam jak miałam 38 lat!!!

Iwa

Monika, jak Ty to przetrwałaś??? Nie wyobrażam sobie tak długo czekać, ale co zrobić ... Dobrze, że los w końcu wynagrodził Wam to czekanie:-)