askasam

Cześć
Nie znalazłam tu wątku o adopcji,dlatego postanowiłam go założyć.
Mam jedno biologiczne dziecko i zastanawiam się nad adopcją jeszcze jednego.
Są sytuacje,których zwyczajnie się obawiam i które na pewno nie są łatwe kiedy masz już własne dziecko.
Czy są tutaj mamy,które mają decyzję o adopcji za sobą albo takie,które się nad tym zastanawiają?
Jak sobie radzicie z wychowywaniem,jakie macie problemy i czy spotykacie się z nadmiernym zainteresowaniem znajomych?

Otka

Witam


My się zastanawiamy nad adopcją, niestety nie wiemy czy w jednym z wymogów sie zakfalifikujemy.

Ogolnie też się obawiamy, czy podołamy jak długo bedziemy walczyć z formalnościami.

askasam

dbozuta a chcecie adoptować dziecko w konkretnym wieku?
Bo z tego co u mnie wiadomo to szybciej jest z formalnościami kiedy chcesz adoptować noworodka.Znajoma mówiła mi,że najpierw oczywiście badają rodzinę pod kontem wymogów a potem każą czekać.Kiedy dostają noworodka od razu dzwonią i można zabrać dziecko tego samego dnia.
O jaki wymóg się obawiasz?

Otka

co do wieku to taki nie mamy wymagań. Boję się ze mogli by odrzucić nam dokumenty na mój fizyczny stan zdrowia.

askasam

Ech, ja choruję na cukrzycę ale nie przyszło mi do głowy,że mogę mieć problemy z tego powodu.A mogę?
Jeśli to nie zbyt osobiste pytanie: to na co chorujesz? I jak sobie radzisz z chorobą?
Moja dobra znajoma pracuje w DD i jej zdaniem dzieciaki kilkuletnie są już "zepsute" przez pobyt w Domu Dziecka.
Powiem Ci,że była zszokowana i nie zgadzałam się z nią dopóki nie przyjechała do nas z trójką dzieciaków.Są zepsute.Obczaiły od razu nasz telewizor,sprzęt,auto i stwierdziły,że to zostają,tzn to było rodzeństwo i każde z dzieciaków chciało żeby zostawić tylko jego.Ech mówię Ci trauma.A świadkiem tego wszystkiego była moja córka.

Otka

ja mam chore stawy biodrowe czekają mnie operacje bede miała endoprotezy jedną już, w grudniu wiesz teraz jestem jakoś sobie radzę ale bol jest nieziemski

Otka

ja się im nie dziwię wiesz tam w końcu nie mają nic swojego, to co się dziwisz. TWOJA CÓRKA przede wszystkim ma WAS i to Wy poswiecacie jej czas, a one tego nie znają.

Moja znajoma Jest Rodziną zastępczą tymczasowąjak do niej jedziemy to te dzieci sa inne niż dzieci z DD ona ma u siebie 5 dzieci a DD jest zawsze dużo wiecej.

askasam

Ach, no to współczuję bólu.A co się stało z Twoimi stawami? Czy to z powodu zapalenia czy coś innego? Pytałam się męża o Twoją chorobę ( jest fizjoterapeutą) i powiedział,że po wstawieniu endoprotez będziesz mogła funkcjonować jak zdrowy człowiek.
Więc dlaczego się martwisz w kwestii adopcji?

Co do tych dzieciaków- ja rozumiem ich sytuację ale wiesz,zaskoczyło mnie to,że one nie chcą być razem,mimo,że są rodzeństwem- każde z nich chce "wybyć" z DD najlepiej do kasiastej rodziny.Jeden z chłopców- siedmiolatek od razu powiedział,że mu się podobają nasze auta:(

Otka

bo mam jeszcze problemy z kręgosłupem i miednicą.


Wiesz ja też mówię, że mi się podobają jakieś auta i moi siodtrzeńcy też a nieznaczy to ze lecą na kasę a dziecia z DD brakuje wszystkiego one nie mają kieszonkowe, wlasnego pokoj własnej zabawki, wie c dla mnie to nic nowego, masz rodzeństwo??

Ja mam 4 i uwierz mi jako dziecko też niechetnie przebywałam z siostrami:-(

To ze WAM lepiej się powodzi nie oznacza ze 7 latek leci na waszą kasę bez przesady.

askasam

A czy robiłaś już coś w kwestii adopcji? Jak to u was wygląda?

Co do dzieciaków- kochana ja bym naprawdę chciała wierzyć,że było tak ja piszesz.
Ale dzieciak pytał się o to ile kosztowały samochody, pytał czy w naszym domu w mieście( bo dzieciaki były w naszym letnim domu) mamy plazmę i ile cali.Dzieci w tym wieku raczej nie sa zainteresowane takimi rzeczami- ile co kosztuje.
Jak miał komunię to był wściekły,że tak mało kasy dostał, a od rodziców, którzy też przyjechali to wcale.
Dzieciaki z tego DD nie mają aż tak źle w kwestii materialnej.Ubrane były w firmowe ciuchy i buty z Bartka.Mają podobno niezlych sponsorów.Ale niczego nie szanują.

Ta moja znajoma była na Dniu Matki w przedszkolu a w grupie jej córeczki jest też dziewczynka,która jest jej podopieczną.Więc po imprezie wzięła ją do domu.Tam dziewuszka zaczęła lać córeczkę i skarżyć,że ona ciągle płacze i ze to ona ją leje.Było ciągłe skarżenie,dziewczyny niestety nie bawiły się razem a ona nie była w stanie zająć je wspólną zabawą.
Strasznie boję się takich sytuacji.Mam świadomość celowości takich działań ale jestem przerażona,że pięciolatka chce zdyskredytować córkę po to,żeby co? Zająć jej miejsce?