Morrwa

Ja miałam prawdopodobnie depresję - czas trwania - ok. 3 m-cy

patrycja`81

ale tak jak depressja poporodowa tak i baby blues nie dopada kazdego

patrycja`81

moja bliska mi osoba tez miala depresje(niestety moja obecnoscia nie moglam jej pomoc-ja w szwecji ona w polsce)
dlugo to trwalo,dziecko ma teraz piec lat,a ona musi jezdzic na wizyty kontrolne,brala tabletki
teraz jest juz ok:) ale wizyty kontroln i strach przed nastepnym dzieckiem pozostaly

wtedy gdy potrzebowala wsparcia,od osob z ktorymi mieszkala pod jednym dachem-nó niestety nie znalazla go,a wrecz przeciwnie

no ale jak napisalam,jest juz dobrze:)

katjusza

Mnie się to przytrafiło...coś okropnego...non stop ryczałam...że nie nadaję się matkę...płacz od rana do wiecozra...mąż był załamany ale dzielnie mnie wspierał...w końcu przeszło..i całe szczęście...

pl_aisha

Masakra 3 m-ce współczuje ;/

IzAbela326 poprostu nie ma warunków zebym z nim zamieszkała tam ponieważ mieszka w mieszkaniu wynajętym przez firmę w której prcuje i na mieszkanu są też inni polacy (faceci) tylko że kazdy ma swój pokój, jesli byśmi mieli wyjanąc sobie mieszkanie tam to wyszło by nam to samo co w Polsce bo ja bym nie pracowała a w koncu mój N pojchał tam zarobic pieniądze. Poza tym nawet bym nie chciała tam mieszkać.

IzAbela326

no to musisz wtrwale czekac , ja tez nie chcialam mieszkac w norwegii ale wiedzialam, ze maz bedzie przyjezdzal tutaj caly czas a rozlake mam w dupie za przeproszeniem zrobilam licencjat i wyjechalam , juz sie przyzwyczailam a i jestesmy razem co dla mnie najwazniejsze, ale jak Twoj ma zamiar zjechac na stale to rozumiem Cie i tez bym poczekala

pl_aisha

Tak wróci na stałe do Polski moze za 3 lata.

marciołka

A ja nie miałam baby bluesa ani depresji, ale miałam taki dziwny spadek nastroju... Baby blues to nie był, bo on jest zaraz po porodzie, deprecha to sprawa długotrwała i trudna do zwalczenia...
A ja miałam przy okazji pierwszego skoku rozwojowego moment załamania. Mała chciała non stop cyca, a ja już miałam dość karmienia, wstawania do niej co chwilę, niańczenia, niewyspania itd... Raz nawet jak zaczęła w nocy płakać po raz enty, podałam ją mężowi, a sama uciekłam do kibelka, zamknęłam się od środka i stwierdziłam, że nie wyjdę :) Ale posiedziałam tam trochę i mi przeszło.
Najgorsze w tym wszystkim były wyrzuty sumienia - bo przecież kocham Zosię najmocniej jak się da, ale w tym czasie miałam jej po prostu dość! Na szczęście skok rozwojowy mija i potem wszystko wróciło do normy :)

IzAbela326

aisha zycze powodzenia w wychowaniu dziecka bez ojca, ale bedzie dobrze


marciolka pozytywne jest to, ze przedzej czy pozniej to przechodzi a jak sie ma wsparcie to slyszalam, ze jest duzo lepiej :)

pl_aisha

Co 3 m-ce bedzie zjeżdzał do nas na miesiac, mam nadzieje ze damy rade ;)