monika4

dokładnie anulka
Kuba już doszedł praktycznie do perfekcji w wykorzystywaniu swojej pozycji dziecka, jak tylko coś nabroi a robi to bez przerwy to zaraz jest: psiepraszam, już tak nie będę, będę grzeczny!! i chcę się przytulić albo na rączki i pocałować, początkowo to na mnie działało ale zauważyłam, że robi to z premedytacją bo wie, że mu się zaraz odpuszcza
bo jak zareagować na to słodkie psiepraszam? zignorować - to przestanie w ogóle tak mówić, trudno trudno z kolei odpuszczać i "się nie gniewać" - też nie tędy droga bo zaczyna zwyczajnie nadużywać przeprosin
nie mam pomysłu, na razie są gadki umoralniające i przypominanie, że przecież obiecał już tak nie robić ale to wszystko tylko na chwilę

Anulka

Zapytaj naszą Pania psycholog. Sama chętnie przeczytam co poradzi...U nas jest podobnie...coś zbroi, za chwile przeprasza a za moment robi to samo

monika4

dzięki za podpowiedź, jakoś nie pomyślałam wcześniej, że mamy fachowca na forum, zaraz wkleję

Anulka

Anulka

Wyciągam wątek.

Jak Wy radzicie sobie z małymi "Terrorystami"?

andzia

Dzisiaj nie radzę sobie w ogóle

monika4

złapać i ostrzyc!!!!

Anulka

andzia

Monika a jak Kuba? Daje się już poskromić?
Bo moje zołzy to dzicz nie z tej ziemi

Anulka

Andzia zołzy jak zołzy, jeszcze małe. Ty mi lepiej powiedz jak radzisz sobie z Stasiem?
Mój Miki ostatnio ogłuchł i zastanawiam się jak przywrócić mu słuch