solange63

No to mozemy podac sobie rece; ja tez nie jestem kombinatorka. jednak obliczylismy z mezem, ze gdybysmy mieli gdzie mieszkac bez obciazenia kredytem, to moglibysmy spokojnie przezyc, bez ogladania kazdej zlotowki dwa razy, przed jej wydaniem. Ja z reszta kocham Polske; pochodze z pieknej, malej miejscowosci; lasy (ktorych strasznie brakuje mi w Danii), jeziora, blisko w gory, blisko nad morze

no i mysle sobie, ze skoro kilkadziesiat milionow tam zyje i ma sie dobrze (chociaz wszyscy narzekaja- taka cecha narodowa), to ja tez bym mogla

Samhain

Ja pochodzę z Mazur. Dookoła mojego domu rodzinnego las, 3 km jezioro... Ech.
Fakt, ludzie żyją i... jakoś żyją. W dodatku ja już wiem, że stac mnie będzie na dom, bo dostanę pieniądze od rodziców. Jednak marzy mi się odłożenie tej kwoty dla Małej, na wszelki wypadek i honorowe kupno domu za to co sami wypracujemy. Przeraża mnie myśl, po prostu przeraża, że nagle okazuje się, że potrzebna jest jakaś operacja za granicą (odpukac!!!), a ja nie mam nawet jednej setnej tej kwoty... No ale to już mój wrodzony pesymizm. Pisałam o tym. Poza tym ja tę Islandię po prostu kocham. Nie jest to dla mnie zesłanie, nie wzdycham z tęsknoty za krajem, nie obliczam kiedy możemy wrócic... Gdybym znalazła sensowne rozwiązanie co z rodzicami...

marzen@

eh, to ja przy was jednak bardzo "miastowa" jestem. Nawet marzy nam się przenieść się do większego miasta za parę lat. Ale co z tego wyjdzie, zobaczymy. Lasy, góry, rzeki, morze, wszystko lubię, ale na wakacje, odpoczynek. Jakoś nie potrafię sobie wyobrazić mieszkania w małej miejscowości, gdzie wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą. Teraz wydaje mi się, że wielkość miasta jest optymalna - na tyle małe, że z jednego końca na drugi dojedzie się w ciągu godziny i to w godzinach szczytu. A jednocześnie na tyle duże, że daje jakieś tam perspektywy, anonimowość, wybór szkół, szpitali czy jakiejś tam rozrywki :)

Samhain

Do miasta można dojechac. Znam ludzi, którzy mieszkają w mieście i siedzą w domu, bo im się nie chce ruszyc tyłka. I znam takich, którzy dojeżdżają, bo ciągnie ich do rozrywek, ale chcą mieszkac na wsi. Trochę kłopotliwe, ale można. Zależy od ludzi.

Ulla

no właśnie...ja bym chciała niedaleko miasteczka by dojeżdżać...a mieć ciszę i spokój w domu

Samhain

I ogródek...

Ulla

oh dziewczyny my dzisiaj z m. patrzyliśmy za domkami...ehhh tylko czemu to wszystko takie drogie

Samhain

Ano... Małe mieszkanie jest drogie, a już myślec o domu...

Margeritka

trzeba grać w lotto:) może akurat:) albo zagrać w reklamie i kasa będzie:)

Margeritka

mnie się ostatnio marzy domek na wsi, Marzena ma rację, w mieście jest większa anonimowość, nasz Lublin jest i duży i mały i zawsze gdzieś na zakupach spotka się znajomych, a sąsiedzi też lubią zaglądać przez okna itd.