July

Przypomnialo mi sie jeszcze ze kiedys ogladalam program o trzech metodach wychowawczych
1. lata 50 - dziecko od poczatku w swoim pokoju zadnego przytulania noszenia dziecko moze plakac godzinami, codziennie 2 godz na dworze od zamego urodzenia nie wazne ze -20 albo deszcz karmienie tylko butelka i zadnego nicnego tak ze juz 6 tygodniowe dziecko wiedzialo ze nie ma co liczyc na noszenie i jedzenie w nocy
2 dr Spocka- w zasadzie robilo sie to co sie chcialozeby czuc sie komfortowo tylko ze byo zalecane zeby dziecko spalo w tym samym pokoju zeby miec latwiejszy dostep w razie placzu
3 naturalna - czyli noszenie w chuscie karmienie piersia spanie z rodzicami
Przyznam sie ze rogram dawal duzo do myslenia ale nigdy bym sie nie zdecydowala na pierwsza zadnej czulosci po prostu tresura.
w ostatniej rodzice skarzyli sie ze nie maja wlasnie tej intymnosci czasu dla siebie dlatego tez staram sie wyposrodkowac pomiedzy 2 a 3 metoda bo z nimi czulam sie najbardziej kofortowo

agulaf

pogodni i wyspani rodzice to podstawa, tylko jak to zrobic jak dziecko nie chce spac.....
Sama po sobie widze ze jak pospie w nocy to mam wiecj energii i cierpliwosci.
Kalinkah ja z początku robiłam tak samo, pozwalałam małemu zasypiac przy piersi ale jak podrósł to zaczoł sie strasznie wybudzac w nocy i zasypiał tylko przy piersi i wstawałam tak co 1,5 2 godziny do niego, poprostu chciał sie przytulic
teraz jest troche lepiej, bo dostaje cuca kolo 22 ,3-4 i 6-7.o 22 jeszcze nie spie wiec man tylko 1 nocna pobudke i jedna ranna.
choc ostatnie 24 dni mamy straszne afery w nocy- to chyba zeby....

tusia13

MY z mężem od chwili przyniesienia małej ze szpitala staraliśmy sie wypracować metodę, aby mała tak gdzieś od ok. godziny 17 nie spała (kąpaliśmy ją i kąpiemy ok. 19,30). Daje to świetne rezultaty. Po kąpieli i jedzeniu Karolka jest tak wycięta, że tylko odkładam ją do łóżeczka i sama zasypia.
Oczywiście nie chodzi tutaj o męczenie małej, jak widzę że juz trze oczka i ledwo na nie patrzy lub bardzo płacze ze zmęczenia to kładę ją wcześniej. Ale mała nauczyła się dzieki temu sama zasypiać. Sporadycznie biorę ją na ręce.

Dziubala

Ja mam 2 synków, obaj od początku spali w swoim łóżeczku więc ominęła mnie nauka samodzielnego zasypiania , ale do czego zmierzam. Chciałam napisać, że mając 2 dzieci trzeba się liczyć z tym, że oboje mają i będą mieć różne charaktery (nie znam nikogo wśród dorosłych jak i dzieci gdzie rodzeństwo miałoby taki sam charakter). Ja mam 2 synków i też widzę, że różnią się niemal we wszystkim, a w kontekście tego co napisałaś – starszy synek nie przepada za przytulaniem, za to młodszy uwielbia przytulać się mocno i na „małpkę . Synkowie mają różne charaktery, choć wychowuję ich tak samo i z młodszym postępuję tak jak kiedyś ze starszym. A, i starszy od jakiegoś sam nie pójdzie spać, musi iść go ktoś położyć i czekać do momentu aż zaśnie, bo sam się boi. Wyboraźnia pracuje, Adaś boi się, że w pokoju (albo za oknem) jest wilk/ potwór itd. Ale liczę, że to taki etap, wyrośnie z tego przestanie się bać iść samemu spać.
13-letnia córka to już osoba, z którą można porozmawiać o tym co ja trapi i dlaczego? Rozmawiałaś z Nią o jej lekąch i powodach dla których boi się spać?
Zgadzam sie, że tulenia nigdy za dużo (pod warunkiem, że nie służy do tego by dziecko uśpić ).

Dziubala

Ja też bym się nie zdecydowała na pierwszą metodę, aż trudno uwierzyć, że tak robiono
Skłaniałabym się ku 2-ej metodzie, przy czym dziecko nie może spać całymi latami w pokoju rodziców

Dziubala

Super . Tę metodę łatwiej wypracować z kilkumiesięcznym dzieckiem niż kilkutygodniowym, ale rytuały od początku powinny być podstawą

kalinah1

Ja pewnie popełniłam różne błędy przy usypianiu od początku, kołysanie itp.
co do rytuałów jest mi cięzko, nie jestem konsekwentna
Alem wiem tez ,ze dzieci są rózne, mają rózne temperamenty i potrzebę snu
mój Robert rzadko kiedy spi po 17,wogóle nie spi duzo w dzien, natomiast zasypia koło 22-23 i wcale nie "pada az tak z nóg":(

Anulka

każde z moich dzieci ma swoje łóżko i każde wieczorem w nim zasypia...kiedy jednak w nocy przychodzą do nas tulę, nie wyganiam, nie odnoszę...spimy razem...a rano budzimy sie we czwórkę...

andzia

Moje dzieci tez od poczatku spia w swoich lozeczkach.
Ze STasiem nie bylo problemu, od urodzenia zasypial sam i tak jest do dzis, czasem zdarza sie, ze chce, aby z nim zostac, az nie zasnie.

Blizniaczki mialy ponad dwa miesiace kolki i to straaaszne, zaczynaly sie punkt 20-ta i trwaly do 1-wszej, 2-giej w nocy i przez te kilka godzin byly wciaz na rekach, muzielismy wrecz z nimi biegac po pokoju. Kolki minely, ale one byly przyzwyczajone do noszenia i zasypiania na rekach.
Ale stopniowo je tego oduczylam, po wieczornym karmieniu kladlam do lozeczka (na brzuszkach), kolysalam lozkiem i klepalam je po pupciach. Po jakims czasie robilam tak rowniez w ciagu dnia, stopniowo ograniczajac kolysanie i klepanie. W tej chwili jak widze, ze sa zmeczone, klade do lozka, sekund 5 i dziewczyny spia. I jest to ogromne odciazenie i wielka oszczednosc czasu.

Dziubala

Kalinah – każda z nas popełnia błędy, ale warto się na ich uczyć i wyciągać wnioski.
Rytuały dla dziecka są bardzo ważne , bo dają mu m.in. poczucie bezpieczeństwa, dziecko zaczyna kojarzyć co po czym następuje dzięki czemu jest też spokojniejsze bo wie co go czeka. Np., że po jedzeniu idzie na drzemkę albo że po drzemce jest czas na zabawę, że po kąpaniu jest jedzenie i potem od razu spanie, itd. Wszystko o tych samych porach. To ułatwia życie rodzicom i dziecku też. Oczywiście dużo zależy od dziecka, jego potrzeb, temperamentu, rytmu dnia (...) i trzeba pamiętać, że obserwacja rytmu dnia może trwać kilka tygodni. Trzeba obserwować dziecko i potem ewentualnie zmodernizować plan dnia by i nam było łatwiej. Ważne by być konsekwentnym w tym co się robi, a wszystko po to by dziecku i nam żyło się lepiej