qlczak

Monia wielkie gratulacje, super Cieszę się, ze Ci się udało, oby jak najdłużej

Mama_Monika

allesandria

Witaj, każda z nas miał trudne początki z karmieniem. Prawda jest taka, że trzeba powalczyć, dobrze ze nie poddałaś się i karmisz. Ja miałam dużo mleka natomiast do 2 miesiąca walczyłam z potwornym bólem przy karmieniu, mąż płakał razem ze mną przy karmieniu. Brr... to było straszne. Nawet przez osłonki bolało. Było kilka takich chwil że już miałam się poddać ale zaciskałam zęby i przystawiałam małą. Smarowałam wszystkim czym się dało i nic. Po dwóch miesiącach ból, stawał się co raz mniejszy aż w końcu cycusie się zahartowały i karmienie stało się dla mnie przyjemnością. Zauważyłam że dużo mam pisze o kryzysach laktacyjnych związanych z brakiem pokarmu a nikt nie pisze o początkowych bólach przy karmieniu. Może jestem ewenemetem hehe...Ważne że wytrwa łam i jestem z siebi dumna a moje dzieciątko dostaje to co najlepsze. Życzę powodzenia w laktacji, ja też piję kompocik jabłkowy, karmi, i herbatkę na laktację z herbapolu bo najtańsza i bardzo dobra:) Pozdrawiam.

allesandria

Mama Monika widzę że różnica między Twoimi dziećmi też jest spora:) dla mnie to jakbym miała dzieciątko po raz pierwszy. Wiele rzeczy już zapomniałam:) Ale potrafię teraz jeszcze bardziej cieszyć się macierzyństwem.:)

Mama_Monika

Rzeczywiscie na początku tez miałam takie odczucia ;)
U mnie tym bardziej, że pierwszą miałam cesarke a teraz rodziłam naturalnie, także dziecię drugie, poród pierwszy

agusia20112

gratuluję monia-114

ja osobiście nie miałam problemów laktacyjnych,za wyjątkiem nawału pokarmu i bolących nabrzmiałych piersi.mała chętnie ssała.
na początku pierwszy tydzień-dwa też strasznie się darła po karmieniu.Myślałam,że to pokarm,że coś zjadłam,że może głodna.
jadłam tylko ryż ,piłam wodę i herbatki Hippa na laktację i nic po za tym.Położna nie kazała nawet jabłek,mimo,że w szpitalu zalecali.Powiedziała,że w brew pozorom są bardzo uczulające.Więc i te odstawiłam....ale nic....karmienie...prężenie...płacz.
moja teściowa,prawie co dzień napadała na mnie,że mała głodna,że butle dać,że ona karmiła i synuś spał po 6 godzin.....po tyg.nawet mój mąż zaczął mówić o butli,kupił mleko.....ale Asiunia nie chciała.
Zaczełam karmić ją na leżąco...potem leżenie przy cycusiu....i cud!!!!

Maleńka,traktowała cycusia jak smoka(którego nigdy nie chciała).A ja po karmieniu odstawiałam ją,aby odbiło się i to był powód lamentu.
Asia po karmieniu po prostu chciała pobyć blisko i ciamkać,dlatego nawet noszenie nie pomagało,bo nie mogła pociamkać.

cieszę się że nie przeszłam na mleko....
jak powiedziałam położnej że mam za mało pokarmu,że mała się nie najada to powiedziała,że nie ma takiej opcji,że żaden ssaczek nie umrze z głodu mając mleko mamy pod nosem,że jak trzeba to mam co 10 minut przystawiać,i że mleko jest produkowane w czasie ssania.Mała pije,mleko się robi.Zawierzyła jej słowom....

I spokój!!!! to podstawa,i dla ciebie i maleństwa.Ono z mlekiem pile emocje mamy.
Jak byłam zdenerwowana,nerwowa to mała też...jak się wyciszyłam to i z dzieciem spokój.
niestety na początku byłam często zdenerwowana i zestresowana i ciągle
mąż w pracy, teściowa jak przychodziła to tylko krytyka,więc powiedziałam ,że nie chcę jej odwiedzin,mama jeszcze pracuję,więc byłam sama ze starszą córką i maleństwem....uczyłyśmy się siebie

teraz niedługo rok i jest ok!!!

nadal mała ma smoczusia sycusia ale to bardzo miłe.
jak źle to do mamy

jeszcze raz powodzenia

gluś

A ja z zupełnie innej beczki. Mój młody od początku dość chętnie przypinal się do cycka. Ssał i ssał. Myślała, że przesadza. Po odklejeniu od piersi płacz i "dziobanie". Nie wiedzieliśmy z mężem o co chodzi. Myślałam, że nie mam wystarczająco pokarmu. Zaczęłam odciągać i okazało się, że mam i to sporo. Młody po prostu ciamkał zamiast ssać, świetnie się bawił,zasypiał, a ja w zasadzie cały czas z cyckiem na wierzchu. Postanowiliśmy zostać przy odciąganiu i karmieniu butelką. I spokój:))) Młody szczęśliwy, nażarty po uszy:)) Teraz mam taką laktację, że mogłabym dwójkę albo i trójkę obdzielić i nie mogę tego zmniejszyć!!!

Uważam, że nie sposób karmienia jest ważny tylko miłość i uwaga jaką dajemy dziecku. Więc wszystkie mamy głowy do góry i z uśmiechem na twarzy wracajcie do dzieciaczków:))

agusia20112

ale masz fajne!!!!!!!!!zazdroszczę takiego śpioszka

ale czas leci i już nie pamiętam jak to moja miała problemy ze snem i zasypianiem

AgulaMamula

Ja tak miałam ze starszym synem. Jak był przy cycu to zasuypiał, a odłożony natychmiast się darl i ,,dziobał,,. Po prostu cyc mu służył za smoczek a nie za jedzienie. A położna na moje skargi powiedziała, że tak jest bo dziecko małe. Zamiast zainteresować się czy mały wogóle je z tego cyca i poradzić mi co robić żeby zaczął przesypiać trochę dłużej. Ja byłam młodą , zmęczna mamą, która przejmowała się jękami sióstr, ze synuś się nie najada i już po tygodniu dałam butle. Wprawdzie karmiłam jeszcze do czwartego miesiąca, ale tylko raz dziennie i nic nie robiłam żeby zwiększyć laktacje ( oprócz picia herbatek) bo nikt mi niepowiedział co robić, wiedziałam tyle co z gazet.Na szczęście synuś wyrósł na zdrowego chłopca i wcale nie choruje, więc jestem z siebie dumna, ze chociaż przez te 4 miesiące dałam mu to co najlepsze.

gluś

Ja karmię cały czas pokarmem odciąganym - teraz 5 razy dziennie:)) Chociaż oczywiście pediatra na początku powiedziała, że jak będę odciągać to stracę pokarm po 2 tygodniach...

Agula - ja myślałam, że zamieszkam na fotelu...Chodziłam nieprzytomna, z lekką depresją, że moje dziecko jest głodne. Na szczęście sama podjęłam decyzję o zmianie sposobu karmienia i nikomu nie pozwoliłam się przegadać, że jestem leniwa czy, że odpuszczam.
Teraz jestem wyspana i nawet czasem mogę dzieciaka zostawić z mamą i pójść chociażby z mężem na zakupy.:))

Znów powtórzę - ważne dla dziecka jest to, że się z nim jest i się do niego uśmiechasz a nie płaczesz na jego widok, bo masz wyrzuty sumienia, że coś robisz nie tak...