zoska

w tej szkole rodzenia nam nagadali nagadali ale nie wiem czy będę potem wszystko pamiętać ....

mówiła też o tym że jak zaczną się skurcze to nie jechac odrazu - ja mam do szpitala ok 40 min samochodem, więc mówi że jak skurcze są co 5 minut to mam się zwijać, 20-30 min to jak skurcze są co 4 minuty (w tym momencie w szkole faceli o różne minuty się wypytywali) a ona mówi - spokojnie to nie jest tak, że odrazu się rodzi

mówiła, żeby w domu wejść sobie pod prysznic, i woda ma lecieć nie przez chwilę ale pół godziny jak zaczynają się jakieś bóle, bo 10 minut nic nie da ....

aha i najważniejsze przed wyjściem mamy zatańczyć z partnerem - niby pomaga na co mój - to ja w szpitalu na korytarzu będę tańczył też

Italy

kurcze no to ciebie to ja napewno dzisiaj nie dogonie....

margaretka

ja też nie dogonie bo po wode chociażby musiałabym do sklepu lecieć chyba że kranówy naleję

Italy

oj o wodzie to ja nawet nie wspomne...w sumie z kranu bym nie musiala ale co mam taka 5litrowa spakowac...innej nie mam...ale wtedy musiala bym wybierac...albo woda albo podklady bo razem wszystko sienie zmiesci...

suchutka

Mc donald mnie prześladuje teraz....
takie mc nuggets :(

j.anna

No to mam chwile, bo mały spi. Anioł nie dziecko, powaznie. Ale o tym pozniej,zaczne od początku czyli cofnijmy się do 28 grudnia. Wstaje rano i czuje potok w majtkach. Mysle sobie mocz albo wody. Mowie mamie, mama mówi że to wody ale skad ma wiedziec jak jej nie pokazałam :P na pomoc przychodzi mi net. Znalazłam jakąś rade na jakimś forum wiec stosuje się. Wkładam zwykłą wate w majtki, kłade się na wznak, leze kilka minut, wstaje i… leci. Leci tez przy siadaniu i dłuższym chodzeniu. Mysle sobie „nie dobrze”, w biegu pakuje reszte rzeczy do szpitalnych toreb, dzwonie po B i po godzinie jesteśmy w szpitalu. Tu w kolejce nie czekam, jak wody odchodza to biorą od razu. O 13 jestem już w swoim pokoju na porodowce. Pokój ladny, 2- osobowy z łazienką żebym za duzo nie łaziła. Zalecenia- pic duzo wody, nie chodzic. Ok. Stosuje się. Nie czuje bóli, nic mi nie dolega oprocz tych wod i rozwarcia na 2 palce jak się dowiedziałam.. A tydzień wczesniej byłam u gin i byo ok. Se mysle…
PO chwili przychodzi piguła z pierwsza kroplówka. Do 3 w nocy tych kroplówek było około 6 a mi wciąż lecą te wody.. Piguła przychodzi po 3 żeby spr tetno malego, jest ok. wiec Spie dalej. O 4 przychodzi znow i mnie budzi. Dziwnie cos czuje ból w brzuchu co jakis czas, postanawiam Mierzyc ten czas. Wychodzi mi co 14-8 minut jeden skurcz. Ide do pielęgniarek i im to oznajmiam, za chwile jstem w zabiegowym i kolejne zalecenia to kolejna kroplówka i kołki pod łózko tam gdzie SA nogi, wracam do łózka i leze, znow zasypiam. Już nie Spie. Licze skurcze. O 7-8 są co 8 minut no to ide do zabiegowego. Szybkie badanie, szybka decyzja, cewnik, golenie, krew itd……. Zakładanie cewnika bolało niesamowicie, łzy same leciały. 2 pielegniarki mnie pzygotowuja, jade na lozku na sale operacyjna, jeszcze zdążyłam do B napisac i do mamy. No i boje się. Przed salą podłączaja mi ktg, tetno ok.. Skurcze bola już niesamowicie, SA długie i ledwo wytrzymuje. Czasm płacze. Przychodzi do mnie lekarz, mowi, że przede mna musza zoperowac inna kobiete bo meczy się 18 h i już jest słaba i nie maja wyjscia ale uspokaja ze to szybko Pojdzie, Potem przychodzi anestezjolog, koleś około 35-40 lat, łysy i grubasny a do mnie bąbel mówi… Uspokaja ze będzie dobrze, ze znieczulenie w kręgosłup dostane. Minuty się dłużą, patrze wciąż na tetno małego, czasem dochodzi do 170 a wtedy czuje skurcz. Sa już co 4-5 minut, boli jak cholera, słysze kobiety rodzace naturalnie w salach obok. No i boje się. Z bólu łzy same lecą. Chce już być po wszystkim.
W koncu moja kolej, biorą mnie na operacyjną czyli za drzwi przy których lezałam. Na Sali mnóstwo ludzi, około 8 osob. Każdy cos przy mnie robi, mierza cisnienie, układaja moje rece i kaza usiąść na zastrzy. Na szczescie to nie bolało. Rozglądam się i widze inkubator dla mojego dziecka i 4 panie przy nim. Stoja i czekają na niego, bo przeciez wcześniak. Atmosfera na Sali jest dosc fajna. Anestezjolog podszczypuje mnie, ja nie czuje nic wiec kroją. Szarpia mnie na prawo i lewo, nic nie widze za parawanem to się dzieje, ale troche się odbija w lampie i szafie obok.. Nie za fajnie :\ Latam po stole jak na fali, raz w prawo raz w lewo, 2 osoby wyjmuja grzebia mi w brzuchu. Anestejolg mnie zagaduje, zartuje ze jest tu jak dr House a ja do niego ze nie oglądam i tak sobie pogadaliśmy. Potem zeszło na temat alkoholu na sylwestra, imienia mojego dziecka itd. Nawet się posmiałam. Za chwile słysze płacz dziecka, mojego dziecka ! I widze go nad soba. Jest sliczny i taki Duzy. Widze jak wierzga rączkami i nóżkami i głośno płacze. Od razu go biorą te 4 babki i oglądają, wycierają i nie wiem co jeszcze bo od czasu do czasu ktoś mi widok zasłonił. Usłyszałam, że dostał 9 pkt a za chwile ze 8. Waga 3040, dł 50 cm. Już go mieli zabierac jak ktoś przyniósł go do mnie żebym dała buziaka na szczęscie w maluteńką stópke. A z mi łzy popłynęły  szczęście niesamowite. Wywieźli mnie jakieś 30 min pożniej, B już czekał, widział jak małego wieźli na intensywną. Oddychał na Sali sam ale miał problemy wiec podłączyli go do tlenu. Okazało się po badaniach że mały ma infekcje płuc prawdopodobnie przez to ze wody mi odeszły a lekarze nic nie robili. Wiec ja pojechałam na pooperacyjną a mały na intensywną. B posiedział ze mna a potem z małym. Kiedy znieczulenie minęło (czyli nastepnego dnia rano) walczyłam żeby wstac z łożka i pojsc do Arturka . Nie było łatwo,wszystko boli, cewnik jeszcze miałam. Ale dałam rae bo miałam motywacje, 3 kobiety miały tego samego dnia cc a ja z nich wszystkich pierwsza chodziłam. Pielęgniarka zawiozła mnie wózkiem na intensywną i pobyłam wreszcie z dzieckiem. Przywieźli mi go na noc nastepnego dnia i tak już został. Potem dostałam wypis a mały jeszcze miał antybiotyki wiec zotałam z nim jako osoba towarzysząca na oddziale septycznym noworodkowym, Warunki straszne, miałam wtedy doła, tam nawet czajnika do wyparzania butelki nie było, sciany brudne, daleko do wc a najgorsze jest to ze tam lezały kobiety z roznymi przypadkami np. w Sali obok była dziewczyna ktorej ciaza umarła w 36 tc i mimo ze w pokoju mielismy duszno a okna nie sposób otworzyc bo przeciągi to mielismy zamykac drzwi bo ta dziewczyna płakała na widok dziecka. Ciasno, duszno, 4 osoby z noworodkami na Sali, wciąż płacz dzieci, jedno zasypiało drugie się budziło.. masakra. Byłam nie do zycia. Dalismy rade na szczescie. B przyjeżdżał codziennie, tulił małego, głaskał i gadał do niego. Potem wyniknął kolejny problem. Mały zjechał na wadze z 3040 do 2.600 i jako ze wcześniak nie chcieli nas puscic wiec zaczela się walka o każdego grama. Karmienie do godzine, półtorej, max co 2. Ale apetytu nie miał za bardzo wiec karmiłam prawie wciąż. Od zmeczenia w głowie mi się kręciło ale dla mojego kurczaczka zrobie wszystko. Jeden jego uśmiech wszystko mi wynagradza. W koncu wczoraj przytyl 15 gram (hehe) i nas puścili, infekcje zażegnane i wszystko ok. Arturek to bardzo grzeczne dziecko, jako ze wcześniak bardzo mało płacze, przewaznie jak się czegos przestraszy. Jak jest głodny to się wierci albo smieszne mruczy. B jest nim zachwycony, wszystko przy nim robi, bardzo pomaga. Mam już swojego małego niuńka  ciesze się chociaż wiadomo ze wolałabym mieć dzidziusia donoszonego. Ale i tak nie jest źle. Jest Duzy i silny i taaaaki kochany ale Zycie już mam przewalone, bo na mysl ze ktos mógłby mojego syna skrzywdzic budza się we mnie mordercze instynkty.
Do wszystkich pierwiastek- dziecko to najwspanialsze co może się przytrafić. Naprawde to cudowne patrzec na takiego malego człowieczka jak spi, je, chce gadac. Dziewczynki, zycze Wam takiego szczescie.

Miniaturka załącznika (kliknij aby powiększyć)

 

Ulka 31

Angelaa widzisz bardzo Cię przepraszam ale to Ty masz rację są od 6-9 miesięcy pogubiłam się gdzieś ale tak to jest jak nie myśli się już o niczym tylko o dziecku, jeszcze raz sorki

Ulka 31

zoska

j.anna super że masz te wielkie szczęście przy sobie i że wszystko się dobrze skończyło

suchutka