Sweethope

ehhhh...tak sobie mysle...jednego dnia rozmawiasz z pewna osoba, a na nastepny dzien juz jej nie ma....na swiecie...nie wiem czy to zycie, los czy BOG kaze nam pzrechodzic przez ciezkie chwile...Moja ciocia , ktora jest tak dobra i wewnetrznie piekna osoba tyle sie w zyciu nacierpiala...zmarl jej maz na raka,drugi sie rozchorowal na to samo...ona sama przez 10 lat walczyla z rakiem i przegywa walke...dlaczego?????od kilku dni lezy w szpitalu...jest mi tak bardzo przykro...ida Swieta i nie moge przestac o niej myslec....
staram sie to sobie jakos tlumaczyc, ze moze Bóg ma zwiazane z nia jakies plany...dlatego ja zabiera...tak piekna dobra dusze....:Smutny::(

Ann

Sweethope pozostaje nam wiara ze tak bedzie dobrze (choc rozum krzyczy :Smutny:) Trzymaj sie...

gosiai

swetko TRZYMAJ SIE TAKIE JEST TO ZYCIE ZABIERA NAM KOCHANE OSOBY!!!!

Anulka

Moniczko przykre to co piszesz...współczuję Rybko.

monikouette

no, ja zawsze slyszalam, ze zlego diabel nie chce i dlatego dobre dusze odchodza....
ale i tak zadne to pocieszenie....
wrecz przeciwnie bo jak tak dalej pojdzie sami na tym swiecie zostaniemy.....
bo tak jak mowi Ann, rozum krzyczy.... u mnie tak wlasnie jest... nie mam niczego co mi rownowazy takie myslenie, juz zwatpilam w to ze Ktos gdzies ma dla nas jakis plan...

taduhepa

codziennie sie zastanawiam kto jest odpowiedzialny za to ze tracimy tak bliskie nam osoby i tak wspaniale, czy to los czy Bog? czy moze to jest jakas kara za grzechy, czy to jakis plan Boga a moze jeszcze cos innego o czym nie mam pojecia. Dwa lata temu zmarla moja mama na raka, kobieta anioł, potem dziadek mojego meza, a pare dni temu moj chrzesniak Oskarek majac dopiero 1,5 roczku. moje uczucia juz troszke ostygly chociaz zal i tesknata w sercu zostala jezeli chodzi o moja mame, ale czym zawinil malutki dzieciaczek? przeciez ta duszyczka jest czysta od grzechu wiec dlaczego musial zostawic swoja mamusie? mowi sie ze zostaje wierzyc, ale w co wierzyc ze jest mu tam lepiej? przeciez najlepiej opiekowala sie nim jego wlasna matka,wierzyc ze tak mialo byc? ze musial przecyc 2 operacje serduszka i umrzec.wierzyc ze dal swojej mamie najwieksze szczescie na swiecie? DAL ale dlaczego tylko na te 17 miesiecy? chyba sie nigdy z tym niepogodze i nigdy niezrozumiem dlaczego tak jest...

Sweethope przykro mi ze twoja ciocie to spotkalo, bo nikt niezasluguje na ta chorobe i nikomu jej niezycze. trzymaj sie i wierze ze ciocia wygra walke z ta choroba i moze te swieta beda jeszcze ciezkie dla was ale kolejne napewno spedzicie razem w domku,juz niewracajac do tych dni

Ardhara

Ja podchodze do tego inaczej - odchodzenie bliskich nam osób zazwyczaj jest dla nich końcem bólu i cierpienia , idą tam gdzie ( w zależności od naszej wiary ) wydaje sie ze będzie lepiej , ze skończy sie cierpienie fizyczne a i często psychiczne.


Mój tata miał kolege ( współpracował z nim ) , w ciągu kilku dni okazało sie że ma on raka i przerzuty,powstał obrzęk muzgu... po 4 dniach odszedł zostawiając rodzine i dopiero co narodzoną wnuczkę. Ale dzieki temu przestał cierpieć a rodina bardziej się zespoliła.

Może i to jest powód takich przypadków - zespolenie ludzi którzy na codzień na siebie warczą i myślą tylko o zawiści

Może to nauka dla innych że życie jest ulotne i nalezy patrzeć na wszystko a nie tylko na własny czubek nosa - bo nie wokół tego kręci się świat.


Śmierć bliskich jest bardzo bolesna i zawsze rodzi pytania "dlaczego?" , "co zrobiłem/łam nie tak " ale w rzeczywistości uważam że to impuls do zmiany naszego życia , do przeanalizowania swoich poczynań i palnów abyśmy na łożu śmierci nie musieli powiedzieć - nie zrobiłem/łam tylu rzeczy czy też - żałuje tego jak żyłam/łem.

To na tyle odemnie :)

pysia20

Nefretete jestem ciocią aniołka Kubusia(*) zmarł mając dwa latka w wielkich cierpieniach na nowotwór 11.07.07 roku wiesz myślałam że bedzie ciężko się z tym pogodzić teraz jakoś czas leci nie jest tak samo czasami dopada tęsknota ból żal. Strach o mame niunia był ogromny ale zadziwiła nas wszystkich jest twarda wie że nie może nic ze sobą zrobić bo wtedy już nigdy Kubunia nie spotka musi czekać i żyć żeby w ostatniej godzinie swojego życia niunio po nią wyszedł i zabrał ją ze sobą. Wierze w Boga wierze ze ma w tym jakiś cel czy rozumiem? pewnie że nie ! Jak to się mówi czas leczy rany bardzo potrzebne jest w takich chwilach wsparcie rodziny wiec bądz przy mamie Oskarka jeśli możesz nie musisz z nią rozmawiać jeśli się boisz wystarczy że bedziesz i nigdy nie zapomnisz że jest taki aniołek i że kiedyś istniał. ja do tej pory nie wiem jak rozmawiać z mamą Kubusia staram się nie ranic ale rozmawiamy o Kubusiu zawsze jest z nami. A dlaczego to się dzieje? NIe wiem! NIe rozumiem.
sweethope mam nadzieje że ciocia da rade. A może ona już nie chce dawać rade może chce iść już do męża? MOże wyda wam się to głupie ale znam kilka młodych dziewczyn które straciły mężów i wolały by być już przy nich czasami miłość jest tak wielka ze nie potrafi żyć rozdzielona. Męża babcia żyła 24 lata bez męża nie znalazła drugiego i całe to swoje życie powtarzała że chce już do niego że ma dosyć że cierpi na tym świecie bez niego.Ból nie minął

asica

Moja ukochana babcia odeszła 4,5 roku temu...Bardzo cierpiała przez ostatnie 10 lat życia, może i więcej...Niewydolność nerek, co drugi dzień dializa, co drugi dzień wymazany z życia...pod koniec męczarnia...któregoś dnia nie wróciła już ze szpitala, dopadł ją zawał, po kilku dniach odeszła...Zawsze cicha w swym bólu, nawet nikomu nie poskarżyła się na swoje cierpienie, zawsze wierząca , do końca ...Jedyna osoba, która trzymała naszą rodzinę w zgodzie ...Kobieta Anioł...dla mnie Ktoś więcej niż Babcia, niż moja mama...Nie zasłużyła sobie na tyle bólu i cierpienia :(
i podpisuję się pod tym, co napisała Moniq

Ja zostałam sama...rodzina okazała się jednym wielkim zakłamanym pospólstwem, Jej śmierć nie zbliżyła nas do siebie...jedyna Mądra Osoba, która trzymała nas w kupie odeszła i wraz z nią odeszło jakieś ogniwo spajające naszą rodzinę...zrodziła się jedna wielka nienawiść...z...zazdrości...o wszystko i o nic...Chociaż mieszkamy w tym samym mieście, to Nikodema moi rodzice widzieli ostatni raz jak miał 10 miesięcy, wyrządzili mi wiele nieuzasadnionego bólu psychicznego, wiele krzywdy...za nic w sumie :(

Więc napiszę, że pomimo wielu prób naprawy stosunków z rodziną, ze względu na ciężkie życie i męczącą chorobę mojej Babci, na wszelkie niezawinione cierpienia dorosłych i dzieci, na wszelkie bestialstwo na świecie- NIE WIERZĘ W NIC...

Sweethope

Rozumie cie doskonale...Ta ciocia to dla mnie wiecej niz rodzina...dla mojej mamy tez {to byla jedyna osoba , ktora przychodzila do mojej mamy do szpitala, oprocz mnie , jak byla powaznie chora} dlatego tak bardzo ciezko mi pogodzic sie z mysla , ze mi jej zabraknie...a przede wszystkim zabraknie przyjaciolki mojej mamie
A z rodzina kochana to wychodzi sie dobrze na fotografiach...jesli sie wychodzi...juz sie o tym przekonalam nie raz , zarowno z mojej str jak i rodziny ze str mojego meza...takze na prawde cale zycie jestesmy same