Justyś82A

Zastanawiam się co tatusiowie myślą po tym jak uczestniczyli w porodzie rodzinnym.

Ulla

hmmm mój był zadowolony i cieszył się, że wszystko się dobrze skończyło....choć było długo ale może zapytam go dzisiaj

rorita

mój osobiście nie odpowie ,ale wiem jakie jest jego zdanie Był zachwycony ,że mógł uczestniczyć w narodzinach syna, trzymać mnie za rękę i przeciąż pępowinę :) Potem dumnie poszedł ważyć małego :) Przy drugim porodzie również nie wyobraża sobie nie być tak jak i ja nie wyobrażam sobie rodzić bez niego

asioczek84

Ulla

ja też sobie nie wyobrażam porodu bez mojego

Malusia

Ja bardzo chciałam rodzić naturalnie jedak skończyło się cc ale jeśli kiedyś zdecydujemy się na kolejne dziecko bardzo chciałabym rodzić naturalnie i żeby M był przy mnie.

asiek343

Co prawda poród jeszcze przed Nami ale już teraz wiem, że Męża na porodówkę nie wezmę, nawet jakby bardzo chciał :)

Malusia

Dlaczego????????

ma-mmi

pierwsze dwa porody odbyły się bez męża ( oboje nie chcieliśmy)...ja myślałam, że będzie to dla mnie dyskomfort- wiadomo jak wyglądamy podczas....
teraz rodziłam z obecnym mężem ( od początku powiedział, że będzie przy) i.... to było coś wspaniałego widzieć reakcję, mieć wsparcie i ogólnie wszystko na plus. Polecam.

Samhain

Kiedyś kłóciliśmy się z mężem o poród. On chciał byc przy nim, ja zdecydowanie odmawiałam. Nie chciałam, żeby zapamiętał mnie spoconą, krzyczącą i... no wiecie. W końcu jednak ustąpiłam. I nie żałuję.
Po pierwsze niepotrzebnie martwiłam się, że będzie patrzył na mnie z czymś na kształt obrzydzenia. Powiedział mi po wszystkim, że to jest tak cudowne przeżycie, że nie zwraca się uwagi na "efekty uboczne". Po drugie był dla mnie ogromnym oparciem. Czułam się bezpieczniej, jak to zazwyczaj przy nim. Opieka lekarska też dała mi ten komfort, ale to nie to samo. Po trzecie rozładowywał atmosferę. Pomijając nieprzyjemne efekty (ból, strach itd.) dzięki niemu było... zabawnie. A to wszedł na porodówkę w takim szoku, że już rodzę (trafiłam do szpitala z nadzieją na podtrzymanie ciąży, ale się nie udało), że położne rzuciły się go uspokajac, a to zaczął się rozglądac po sali, mówiąc: "Rozglądam się, żeby wiedziec, w którym miejscu upadac, co by nie uszkodzic jakiegoś sprzętu"... Po czwarte wreszcie popłakał się kiedy usłyszał płacz Małej i to był dla mnie drugi po dziecku bezcenny widok, bo jeszcze go nie widziałam płaczącego. Poza tym dumnie przeciął pępowinę... Tak więc ja poród z mężem zdecydowanie polecam!