agmi

Drogie mamy, może pytanie jest banalne ale odpowiedzi mogą być bardzo inspirujące dla mam a może jeszcze bardziej dla ich bliskich
Czego potrzebuje mama? Jak zmieniają się te potrzeby wraz z dorastaniem dziecka? A jak, gdy rodzina się powiększa?

Kiedy wróciłam ze szpitala z noworodkiem, na początku wcale nie potrzebowałam wiele odpoczynku Ogromna radość z powiększenia rodziny i powrotu do domu dawała mi niezłego powera (teraz już chętniej podrzucam małą komuś na ręce choć na minutę). Wtedy najbardziej potrzebowałam ciszy, o którą w domu było bardzo trudno (w szpitalu nie ma ciszy ).
Teraz potrzebuję oderwania się od codzienności od czasu do czasu - szybki wypad do sklepu to jest to!
A poza tym potrzebuję stosów pieluch

Mamy, czego Wam trzeba do szczęścia?

asia78

Ja przez kilka pierwszych dni potrzebowalam pobyc tylko z mezem i dzieckiem (potem z dwojka). Wyrzucilam tesciowa i mame, sama sobie radzilam z pomoca meza. Dopiero po jakims czasie zapragnelam gdzies wyjsc i "porzucic"dziecko, ale nie daltego, ze bylam zmeczona nim tylko, bo chcialam na chwilke wyjsc do ludzi

barbaraaaaa

Zgadzam się z wami,na początku jest taki jakby "szał" dzieckiem aby się nim zajmuje,podziwia każdy jego ruch,gest,minkę,ale puzniej nieprzespane noce dają o sobie znać i chce się troche odpocząć czasem nawet takie zwykłe szybkie zakupy,spotkanie kogoś,poprawiaja nastrój i dają sił.

aga82

Ciekawy temat.

Niby kobieta gdy rudzi zdrowe śliczne dziecko, ma kochającego partnera to juz nic jej nie brakuje do szczęścia. A jednak po pewnym czasie czegos brak
Mi najbardziej brak czasu dla siebie i snu.
Już zapomniałam jak to jest iść na miasto nie martwiąc sie o małą czy jest grzeczna u babci czy taty, czy Maciej odrobił lekcje albo czy Dawid zjadł obiad.

Ale patrząc na to z drugiej strony jakie nasze życie byłoby nudne i szare, gdyby nie było tych naszych kochających szkrabów które zaberają nam tyle czasu

drucilla

Na samym początku potrzebowałam ciszy, spokoju i obecności męża i dziecka i nikogo więcej, czego nie potrafiła zrozumieć moja mamusia (moja mama nie miała z tym kłopotu żadnego) W końcu udało się dać do zrozumienia mamusi żeby poszła sobie do własnych zajęć. Dzieckiem zajmowałam się sama - co każdemu polecam i co będę forsować niebawem po raz kolejny, bo poród już tuż tuż...
Potrzebowałam też ze strony męża "wsparcia" - w abstrakcyjnym tego słowa znaczeniu, bo wiedziałam, że raczej się nie zajmie dzieckiem bardziej niż w zakresie pomocy przy kąpieli

suha

na początku potrzebowałam ciszy jednocześnie cieszyłam się że zostanę z małą, teraz pragnę wyjść do ludzi :)



jak mi się marzy pójść do kina ..... ehh

agmi

Też potrzebowałam obecności męża, za drugim razem bardziej ale nie do pomocy tylko normalnej rozmowy i bycia razem. Też na początku nie prosiłam o pomoc mam, moja mama teraz często pyta, czy może jakoś pomóc. Ona miała tylko jedno dziecko i obawia się, że ja przy dwójce padnę ;)

Potrzebuję uznania faktu, że to ja jestem mamą i ja decyduję o swoim dziecku, ja je znam najlepiej. Bardzo mnie denerwowało zaczepianie na ulicy i pytanie, dlaczego dziecko nie ma czapeczki (bo nie chcę go przegrzać! bo tak mu lejpiej!) albo macanie go. Zwłaszcza to dotykanie bez pytania i znienacka potrafi mnie mocno wkurzyć.

agmi

Suha, w Łodzi jest multibabykino dla mam z małymi dziećmi i kobiet w ciąży. Są przewijaki, sciszone dźwięki, światło. Nie byłam ale może być fajne :)

suha

dzięki sprawdzę

barbaraaaaa

W moim przypadku o jakiś wyjściach bardzo nie ma mowy,ani o bliskości męża bo małego jak narazie wychowuje sama,ale czasem nawet rozmowa z kims na gadu gadu pozwala oderwac się od codzienności.