mama2

Witam .
Martwie sie poniewaz moj synek niechce wogóle jesc stałych posiłków, nie chce isch grysc.
Jest wciaz na piersi (ktora kocha) od 5 miesiaca wprowadzilam marchewke itp.
Dzis synek ma skonczony rok i je kaszke , zupy kupne ze słoika, deserki ze słoika . Wszelkie próby podania mu zupy własnej roboty , owoca w kawałku jak banan czy jabłko, kromeczke, biszkopta , chrupka koncza sie niepowodzeniem , zjada pare kęsów a potem trzyma w policzku i czeka az sie samo rozpusci . Pol kromeczki zjada w 40 minut:((
Od 2 dni nauczyl sie pluc i teraz biada mi , wypluwa wszystko co ma konsystencje stałą:(
Codziennie na spacerez daje mu przekaskę (np biszkopta ) ale on sie tym bawi rozkruszy i wyrzuca , zachecam go tez zeby sam jadł ale sciąga jedzenie z widelca i to samo , bawi sie i wyrzuca:( Nie wiem co robic cała jego dieta to słoiki ,kasza i moje mleko wszystko w postaci łatwej do przełknięcia. Juz dawno chcialam ze sloiczkow zrezygnowac gotujac mu zupki , ziemniaczki z miesem ale nic nie zjadal . Corka moja w jego wieku dostawala na talerz ziemniaczki z miesem i wcinała sama a on takiego obiadu w zyciu nie przełknie.
Jest jakis sposób na niego?
Pozdrawiam

joam

Witam,
niewątpliwie jest na niego sposób - będzie jednak wymagał konsekwencji :)
Może na początek zachęce Panią do przeczytania książki o BLW
Jest to zachęta do położenia nacisku na naukę przez obserwację - czyli przy wspólnych posiłkach. Podaje się dziecku na talerzu kilka produktów ugotowanych, ale nie w postaci ciapki, a dziecko samo je - bawi się, cmoka, a w końcu uczy się gryźć i przełykać.

Tak naprawdę to w kwestiach modyfikowania przyzwyczajeń dziecka chodzi przede wszystkim o podjęcie decyzji przez rodzica i trzymanie się jej - czyli nie łamanie się w momencie oporu dziecka (znam chłopca, który się zaparł i nie jadł tego, co mama mu zaczęła podawać - czyli własnie nie słodzone kaszki - przez tydzień! Mama ledwo to wytrzymała, ale wreszcie przełamała jego opór i nie byli już w punkcie wyjścia - syn zaczął łaskawie jeść "dorosłe" posiłki). Ważne aby nie podawać przekąsek, słodzonych soków, przecierowych soków ani nie biegać za dzieckiem po domu z łyżeczką - to w wielkim skrócie.

Zapraszam na konsultacje, jeśli poczuje Pani potrzebę dłuższego wspierania.

Pozdrawiam serdecznie

mama2

Dziekuje, czyli mam konsekwentnie podawac mu takie posiłki pomimo ze namiętnie je wypluwa, mysle ze dam rade:) co do przekasek to syn zadnych takich nie ma , a pije tylko wodę . To wszystko jest kłopotliwe na tyle że nie moge go przytrzymac z niejedzeniem czy piciem , bo synek choruje na nerki i podstawa w leczeniu jest regularne jedzenie i bardzo duzoo picia, tu tez napotkałam ogromny problem bo syn nie chce sam pic z zadnych kubków ani naszych szklanek , wystarczy mu piers pewnie , ale z racji choroby to za mało i niestety ale podaje mu wode strzykawka , przyzwyczail sie do niej bo bierze duzo leków własnie w ten sposób:/ i choc namiętnie próbuje go uczyc pić w inny sposób on wypije 3 łyki i koniec na tym:/
Ksiązke kupie , skorzystam z mądrych rad.:)
Pozdrawiam

joam

Hm,
kłopoty zdrowotne zabierają luz mamom, to fakt :(
Dzieci, które dostają leki, przechodzą sporo badań, troszkę później mają prawo "załapać" picie z kubka czy samodzielne jedzenie. On ma dopiero ciut ponad roczek - macie jeszcze czas na naukę :)
Jeśli on faktycznie powinien jeść regularnie, to można mu podawać słoiczki (polecam z atestem BIO), ale dodawać do nich poping z amarantusa lub ugotowaną kaszę oraz zmielone siemię lniane i ciutkę oleju zimnotłoczonego. Wtedy taki urozmaicony słoiczek będzie spełniał warunki pełnowartościowego posiłku.
Życzę Wam zdrowia!