zubek67

Czy i kiedy pozwolić przedszkolakowi na samodzielne podejmowanie decyzji w sprawach z nim związanych?

Człowiek samodzielny to człowiek wolny i odpowiedzialny za podejmowane przez siebie działania.

Samodzielność jest cechą, która rozwija się etapami i przechodzi od niższych do wyższych form rozwoju i działania. W momencie urodzenia człowiek jest w porównaniu z innymi istotami najbardziej niesamodzielny i uzależniony od pomocy otoczenia. W miarę rozwoju i nabywania doświadczeń uzyskuje tę zdolność do aktywności samodzielnej, obejmując nią coraz to nowe obszary rzeczywistości. Pierwsze oznaki samodzielności pojawiają się u dziecka około pierwszego roku życia, kiedy próbuje pokonać trudności przy chodzeniu, spożywaniu posiłków, myciu itp. Choć niektórym trudno w to uwierzyć, do samodzielności warto zachęcać już ośmiomiesięczne niemowlę - zwłaszcza, że na tym etapie nauka to przede wszystkim świetna zabawa. W późniejszym okresie kiedy dziecko zaczyna już mówić jego samodzielność wyraża się w powiedzeniu "ja sam".

Wraz z wiekiem rozszerza się także zakres działań samodzielnych, w których dziecko nie tylko nie żąda pomocy, ale i wyraża protest oraz bunt w przypadku, gdy chce się udzielić mu jej wbrew jego woli.

W okresie wieku przedszkolnego nasila się rozwój samodzielności umysłowej, praktycznej i społecznej. Jej efektywność zależy jednak od wielu czynników.

Więcej na stronach:
Czy i kiedy pozwolić przedszkolakowi na samodzielne podejmowanie decyzji w sprawach z nim związanych? - dziecko24.pl